Ούτε μια φωτογραφία. Μεταλλικό υγρό οι ράγες του τρένου τρέχουν, όπως οι σελίδες κι οι ήρωες στο βιβλίο που διαβάζω, πηγαίνοντας.Πράσινο φρέσκο, δροσερό, βρεγμένο. Ποτάμια φουσκωμένα, σπρώχνουν τις γέφυρες της ράχης τους. Καφέ χώματα, λάσπες κια παλιό κίτρινο από το παλιό καλοκαίρι του πέρυσι. Βγαίνοντας από τα τούνελ νιώθω πίεση στ' αυτιά μου.Οι παρεμβάσεις στους δρόμους της πόλης (για τους πεζούς) μοιάζουν με διαδρόμους / λαβύρινθους παιχνιδιού. Σκόνη και βαλκανική κουλτούρα. Στο κέντρο της πόλης διαδηλώσεις:
Ο Μπουτάρης που μοιάζει με το Γιωργάκη και ντουντούκες έξω από το
public της Αριστοτέλους. Μέσα από τα τζάμια οι πωλητές στέκουν και οι σεκιουριτάδες σφίγγονται. Απορώ αν πάνε την ώρα που κάνει παρουσιάσεις ο
Τσιτσόπουλος.Στην παραλία της Θεσσαλονίκης άνοιξε υπαίθριο παπουτσάδικο. "Τι νούμερο φοράτε;" Στη Βαλαωρίτου συναγωνίζονται ποιοι θα δώσουν το πιο εναλλακτικό όνομα σε μπαρ. Ενώ στη δημοτική
TV100 αναβοσβήνουν, πλέον, ντοκιμαντέρ...

Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ce_" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »