Και τώρα; Τέρμα τα ταξίδια κι οι εκδρομές; Οι φίλοι που βρίσκονται μακριά. εκδορές. Πόλεις, θάλασσες, βουνά. Σκήπτρα μας στη μοναξιά, τη στασιμότητα. Μειωμένοι μισθοί, ένοχες σκέψεις για διαφυγή. Φυγόκεντρες διαθέσεις σε μια κοινωνία της εσωστρέφειας. Άνθρωποι, τόποι που δε θα γνωρίσουμε ποτέ. Οι νεό-φτωχοι. άνθρωποι μονόχνωτοι, στενάχωροι. Μόνος τους κύκλος ο κλειστός. Στενεύει το μυαλό μου... Τα ταξίδια που δε θα κάνουμε. Νιώθω ήδη την απώλεια.[ματιές σε χάρτινες διαφυγές ή οθόνες ταξιδιών]
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ce_" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
