Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
Τα παλιά ρούχα είναι φέτος στη μόδα.
Που να βρεις 17 εκατομμύρια ευρώ για μια φανέλα;
Περισσότερα... »
Feeds
4345 άρθρα από 52 πηγές
Aa - Zz
(1457)
-
Active Concept Team (26)
-
Agrotika Efodia (5)
-
Boulevard of Photographs (2)
-
CDplus Blog
(23) -
ce_ (111)
-
Ch3 (138)
-
Club Enzzo (2)
-
computer mania (5)
-
D. Lagos (1)
-
Dan4ever (1)
-
Dum Spiro Spero (13)
-
F.C. Filakti Argentina Karditsas (22)
-
F.C. Kardistan (36)
-
George Tsitoglou on web (2)
-
Georgios Adamakos (135)
-
HarleyDavidson (2)
-
karchris blogspot.com (25)
-
Karditsa Golden Boy (1)
-
Karditsa Live (215)
-
Kefalonia Island (1)
-
my personal corner (34)
-
My site (14)
-
Piano Bar Πουθενά (3)
-
Sekliza / Σέκλιζα (152)
-
Sidi (40)
-
Toumba Lights (281)
-
Trendy News! (2)
-
Weaver (130)
-
You can't break my spirit (35)
Αα - Ωω
(2888)
-
4ο Δημοτικο Σχολείο Καρδίτσας (6)
-
Αχιλλέας Συκεών (84)
-
Αθλητικό Γυμνάσιο F.C. (3)
-
Ανάβρα Καρδίτσας (8)
-
Δάσκαλος Γώγος Κώστας (5)
-
Ζατρικιον (29)
-
Η Καππά (47)
-
Θεσσαλικά Νέα (2067)
-
Κόγιας Νικόλαος (46)
-
Καρέτσος Χρήστος (10)
-
Καρίτσα (8)
-
Καρδίτσα η πόλη μας (15)
-
Καταφυγιώτικα Νέα (16)
-
Λίμνη Πλαστήρα - Πεζούλα (3)
-
Μαύρος καβαλλάρης (16)
-
Μετενσάρκωσις (38)
-
Νίκος Δίπλας
(2)
-
Νεολαία ΠΑΣΟΚ Καρδίτσας (24)
-
Νομός Καρδίτσας (398)
-
Ούτος εκείνος (25)
-
Οι βαρετές Κυριακές (3)
-
Ποιο ηλιοβάσιλεμα γυρεύω να δω; (2)
-
Σοφάδες News (33)
Expand/Collapse
ce_ (100)
Σελίδες: 1
2
-
έτσι θα βγούμε από την κρίση
» ce_
Τα παλιά ρούχα είναι φέτος στη μόδα.
Που να βρεις 17 εκατομμύρια ευρώ για μια φανέλα;
Περισσότερα... »
-
Σιθωνία 2010 (the deviations)
» ce_Τα πόδια (ή δάχτυλα για άλλους) της Χαλκιδικής θα μπορούσαν να είναι και νησιά που προσδιορίζονται από το Άγιο Όρος. Οι ονομασίες των περιοχών μαρτυρούν τη σχέση αυτή με το Όρος (ιδιοκτησιακή ή λατρευτική), καθώς και πως η ζωή σε πολλούς οικισμούς ("Νέος, -α, -ο") ξεκίνησε στα μέσα του 1920, όταν πρόσφυγες ήρθαν από τη Μικρή Ασία.
ΣΙΘΩΝΙΑ (δεύτερο πόδι, όπως κι αν κοιτάξεις το χάρτη)
-Άγιος Νικόλαος (χωριό πάνω από τον όρμο της Παναγιάς)
-Βουρβουρού
Καρύδι beach
Καβουρότρυπες (στους λαξευμένες βράχους μια γοργόνα κι ένας γυμνός νέος στέκει ορθός να τη φυλάει).
Βγαίνοντας από τη Βουρβουρού, πάντα θα σε τρώει το δίλημμα...
Πλαγιές του όρους Ίταμος. Κι ώσπου να φτάσεις Σάρτη (που την είδε 'Παράδεισος')
παραλίες - camping (απέναντι ο Άθως) που ξεχνάς τι μέρα είναι:
-Ακτή Ονείρου
-Αρμενιστής
-Πλατανίτσι (απαιτούμε ΔΩΡΕΑΝ πρόσβαση στην παραλία!)
Κι ύστερα ένα κανονικό χωριό η Συκιά. Εκεί είναι και το Καλαμίτσι.
Δρόμος για το νότο ως την άκρη, το Πόρτο Κουφό, που θα 'θελα να το λέω Πόρτο Κρυφό.
Γυρίζοντας προς το Βορρά, στο δρόμο από Τορώνη (πολύ αστικού τύπου) ως το Ν.Μαρμαρά (εκεί βρίσκεις ως και κλειδαρά σ' ολόκληρη τη Σιθωνία) παραλία δε συμπαθήσαμε καμία. Μάλλον ήταν που μας εκνεύρισε η πράσινη περίφραξη του Πόρτο Καρράς (17.630 στρέμματα ιδιόκτητη γη) κι έτσι αφήαμε πίσω μας παραλίες, όπως η Καλογριά (γιατί παντού υπάρχει ομώνυμη παραλία;) κι ο Άγιος Ιωάννης και ξαναβγήκαμε στον Άγιο Νικόλαο να κλείσουμε τον κύκλο.
Πηγαίνοντας βορειοανατολικά συναντήσαμε τα Πυργαδίκια (κάτι ανηφόρες - κατηφόρες!!), ώσπου βγήκαμε στην Ιερισσό και μετά για να μπούμε στο τρίτο πόδι διαβήκαμε πάνω από τα χώματα που κάλυψαν τη διώρυγα του Ξέρξη (τι Ξέρξης κι αυτός!) στα Νέα Ρόδα. Ο δρόμος οδηγεί μόνο μέχρι την Ουρανούπολη.
Στον Πύργο της πετούσαν χελιδόνια και στη βάση του ένας νέος διαλογιζόταν το απόγευμα, ενώ το άλλο πρωί ρασοφόροι στέκονταν ακίνητοι την ώρα της ανατολής. Σκέφτεσαι τις φιγούρες τους στο χθες και στο σήμερα. Καθώς στην παραλία το club ρίχνει φως σε ένα video wall και μια κυρία δίπλα παίρνει θέση στη βεράντα της για λίγη βραδινή δροσιά.
Με πορεία βόρεια, αλλά πάντα παραθαλασσίως, παίρνουμε το δρόμο του χρυσού:
Στρατώνι
Ολυμπιάδα, βουτιά στο αρχαίο λιμάνι των Σταγείρων
Κι ύστερα πορεία προς τη δύση, νότια των λιμνών (Βόλβη - Κορώνεια) ως τη Θεσσαλονίκη.
Ο Σταμάτης Κραουνάκης προπορεύεται μιας ποδηλατοπορείας. "Πάρε τη ζωή στα πόδια σου". Στα τζάμια του εστιατορίου Banquet εμφανή σημάδια οικονομικής κρίσης, με συνθήματα εργαζομένων που χάσαν τη δουλειά τους. Στην παραλία απλωμένη πραμάτεια ατελείωτο υπαίθριο παζάρι. Θεσσαλονίκη χωνευτήρι των εθνών: μια παρέα δυτικοευρωπαίων πιτσιρικάδων ροκ μπάντα, καντίνα, λουκάνικο ψητό, καλαμπόκια, ένα άλογοα τραβάει μια άμαξα και καμπανίζει να κάνουμε στην άκρη, ποδηλάτες τρέχουν στις κίτρινες γραμμές, κράχτες καραβιών-μπαρ ακούγονται και στέκουν σαν τανάλιες. Εκεί που σκάει το κύμα κάθονται παρέες σε κύκλους ή γραμμές με μπίρες και φτηνά ποτά, σε πείσμα των καιρών.
Όταν γυρίσαμε στο σπίτι, στην τηλεόραση ο Sakis έψελνε τον εθνικό μας ύμνο, ως άλλος Μάριος Φραγκούλης, προσπαθώντας να τονώσει την εθνική μας περηφάνια. Μόνο που τώρα δεν είναι 2004, τότε που άστραφτε στα στρας η ελληνική σημαία στο στήθος του. Είδατε κανένα φέτος να τη φοράει;;
Στην επιστροφή προς το νότο (εθνική οδός Θεσσαλονίκη-Αθήνα) κόσμος πολύς στις παρακαμπτηρίους οδούς και μια εθνική που έμοιαζε να αναβοσβήνει: "Πλήρωνε κορόιδο τα αμέτρητα διόδια!" Στα νέα καταστήματα του σταθμού ανάπαυσης στα Τέμπη ελάχιστα αυτοκίνητα και λιγότερος ακόμα ο κόσμος (τι τα φτιάξαν τόσο μεγάλα;!)
Περισσότερα... »
-
SPTS
» ce_Ταξιδέψαμε πιο νότια κι από την Επίδαυρο. Πήραμε το μέσα δρόμο (αντί για Μέθανα - Πόρο) και, αφού διαβήκαμε το Δίδυμο όρος, ξεπετάχτηκε μπροστά μας ξανά η θάλασα. Πόρτο Χέλι και μετά Κόστα (Αργολίδας). Η ακτή αυτή είναι ο χώρος στάθμευσης των αυτοκινήτων για όσους/ες πάνε Σπέτσες. Το νησί δε γουστάρει τ' αυτοκίνητά μας. Με 5 ευρώ την ημέρα ξεκουράζεις τα άλογά σου σε οργανωμένο parking.
Επειδή το φέρι σταματά πολύ νωρίς τα δρομολόγιά του (5 το απόγευμα) μπήκαμε σε ένα από τα καϊκάκια που πηγαινοέρχονται Κόστα - Σπέτσες (με 2 ευρώ το άτομο). Υπάρχουν και τα θαλάσσια ταξί (ταχύπλοα), αλλά κοστίζουν 20 ευρώ για κάθε διαδρομή κι έτσι απολαύσαμε τον καπετάν Θόδωρο. Δεν είχε μαζί του το βοηθό και έτσι ένα παλικάρι (επιβάτης) Σπετσιώτης πράμα με ναυτική καταγωγή σήκωσε την άγκυρα. Έπρεπε να λάβει το αντίτιμο ο καπετάνιος, όμως, κι έτσι λέει σε ένα άλλο Σπετσιώτη γόνο ναυτικής οικογένειας: "Ξέρεις να κυβερνάς;" Εκείνος έγνευσε "ναι" και πήρε το τιμόνι του καϊκιού στα χέρια του.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά μου θύμισε την Ελλάδα η σκηνή. Ο καραβοκύρης μας πρέπει να βγει να εισπράξει και ποιον να αφήσει στο πόδι του; Βλέπει κάποιον που τον κόβει ικανό (βλέπε ΔΝΤ) και του αναθέτει να κυβερνήσει το καράβι, πριν καλά καλά εκείνος του απαντήσει ότι τα καταφέρνει.
Φυσικά, εισιτήριο δεν πήραμε ποτέ στα χέρια μας. Ο καπετάνιος τσέπωνε μόνο τα χρήματά μας. Κανονική Ελλάδα λέμε!
No cars!
Αυτοκίνητα δεν κυκλοφορούν στις Σπέτσες. Μόνο κάτι άλογα σέρνουν άμαξες (10 ευρώ τη διαδρομή), ταξί τρέχουν να προλάβουν τους τουρίστες (10 ευρώ με κλήση), δίτροχα και τετράτροχα μηχανοκίνητα βουίζουν στην παραλιακή. Ευτυχώς κάποιοι προτιμούσαν τα αθόρυβα ποδήλατα...
Η Μπουμπουλίνα με αγκυλωμένο το χέρι της στο μέτωπο αγνάντευε έξω από το πολυτελές hotel Ποσειδώνιο. Πιο μέσα οι απόγονοί της μας υποδέχτηκαν στο ιδιωτικό μουσείο της καπετάνισσας κι εκτός από το περίτεχνο ταβάνι του αρχοντικού της από τη Φλορεντία, θυμηθήκαμε και ιστορίες από την επανάσταση που δε συζητιούνται συνήθως.
Κάνοντας μια βόλτα στο νησί καταλαβαίνει κανείς γιατί ήταν σημαντικές οι Σπέτσες, η Ύδρα την εποχή του '21. Τι ήταν η Αθήνα κείνο τον καιρό μπροστά τους νομίζετε; Πλέον μένουν τα αρχοντικά και οι θαλαμηγοί να θυμίζουν πόσο νησιώτισσα ήταν η Ελλάδα.
Αλλά, όπως και τα το κάνεις, πάντα είναι ωραία στα νησιά!
Στην επιστροφή προς το βορρά, κατεβήκαμε σε ένα μικρό χωριό (Κοιλάδα Ερμιονίδας), για να δούμε το ουράνιο τόξο.
Και μετά σταθήκαμε στο Ναύπλιο, όπου η Μπουμπουλίνα έμεινε λίγο καιρό ώσπου να αγανακτήσει και να γυρίσει στο νησί. Ανεβήκαμε στο Παλαμήδι, εκεί που φυλακίστηκε ο Κολοκοτρώνης...
...και μετά το στο δρόμο μας Άργος και Μηκύνες. Στο θησαυρό του Ατρέα ένα τουριστόπαιδο ακροβατούσε στην κορυφή του ανακουφιστικού τριγώνου, όσο -σύμφωνα με την υπάλληλο- ο φύλακας "ήταν στην τουαλέτα".
ΥΓ. Όταν δε θες να κυκλοφορούν αυτοκίνητα στο νησί, φροντίζεις να υπάρχει φτηνή μαζική συγκοινωνία. Ακόμα και τα αραιών δρομολογίων λεωφορεία ιδιωτική επιχείρηση είναι (1,40 ευρώ η ελάχιστη διαδρομή).
Περισσότερα... »
-
me in Rome
» ce_Ρώμη η αυτοκρατορική. Η Ρώμη των εφτά λόφων και πώς να χτιστεί μέσα σε μια μέρα μόνο;
Σαν πας στη Ρώμη αποκλείεται να μη δεις το Κολοσσαίο. Ακόμα και νύφες ακροβατούν απέξω για να το κάνουν φόντο ανάμνησης. Σίγουρα θα περάσεις κι από το Termini, τον κεντρικό σταθμό των τρένων. Σαν μπεις στο metro, μην περιμένεις τη φρεσκάδα εκείνου που θα νιώσεις σε λίγα χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Κι αν η φωνή “Prossima Fermata” (next stop) σου φανεί γνωστή, μην πεις και συ πως είναι του Χατζηνικολάου. 
Αποκλείεται να μη δεις fontana (όχι μόνο την πλάτη της οικοδομής στην Trevi), γεμάτη κέρματα υποσχέσεις άλλοθι. Αυτός ο μπαρόκ Bernini πρέπει να θησαύρισε το 17ο αιώνα.
Rome Antique / Romantic
Η Ρώμη είναι υπερβολική και διακατέχεται από την αγωνία του κενού. Όπως το μνημείο του Vittorio Emanuele II, στη Via Imperiali, την οδό των στρατηγών, κάτω από τον Καπιτωλινό λόφο, που βγάζει στην Piazza Venezia, εκεί που αρχίζει η Via del Corso (όπως λέμε Τσιμισκή στη Θεσσαλονίκη) και φτάνει ως τη θριαμβευτική Piazza del Popolo και το ναό της Αγίας Μαρίας του λαού (Santa Maria del Popolo).
Κάθε piazza κι οβελίσκος αιγυπτιακός κι εκκλησίες. Καθολικοί ναοί, που για να γίνουν οι τοιχογραφίες στα υψηλά ταβάνια, σκέφτεσαι τους αγιογράφους πάνω σε πανύψηλες σκαλωσιές και ζαλίζεσαι. Caravaggio. Επιτηδευμένες ψευδαισθήσεις, επιδείξεις δεξιοτεχνίας των ζωγράφων μεταξύ δεύτερης και τρίτης διάστασης που δημιουργούν παραίσθηση και στο πάτωμα ξύλινα δωμάτια συγχώρεσης. Ιερείς με λευκούς γιακάδες, άμφια, μητέρες Τερέζες, ουρσουλίνες και καπουτσίνοι σε κάθε porta.
Italiano fasariozo
Κατοικίες με αίθρια, εσωτερικές αυλές, πλακόστρωτοι δρόμοι και πεύκα κλαδεμένα σαν θεόρατα μανιτάρια.
Υπαίθριες καντίνες: Gelato e Bibetti (και ποιος δε θα φάει παγωτό;!). Ασιάτες πωλητές (Marocino ο δικός τους Αλβανός) να πουλούν φρέσκα φρούτα, empanada (Xavier!) και panini στα μπακάλικα της γειτονιάς που κρατούν πολύγλωσσοι λατίνοι, ενώ σε κερνούνε grappa (θυμίσου τσικουδιά) σε φτηνά ή και ακριβά εστιατόρια που ντύνονται με μαύρα κουστούμια ως σερβιτόροι για να σου φέρουν λευκό τυρί buffalo mozarella και στο τέλος του γεύματος espresso caffe ή “americano”.
Transtevere
Η άλλη πλευρά της Ρώμης, περνώντας πάνω από τον Τίβερη, στον ponte (γέφυρα) της Regina Margherita. Να κι ο Άγιος Άγγελος στο κάστρο του. Και μπροστά Βατικανό.
Στο Βατικανό συνεχίστηκε η φλυαρία, η υπερβολή και η πολυτέλεια σε σημείο ύβρεως. Είδα ένα σύννεφο να φλερτάρει άλλοτε με τον οβελίσκο κι άλλοτε με τον άγιο Πέτρο που κρατά καλά τα κλειδιά του Παραδείσου στα χέρια του. Φρουροί με κορδέλες κίτρινες, μπλε από τα χρόνια του Da Vinci να στέκονται με κοντάρια σε γωνία 80 μοιρών.
Κι όταν πήρα τα πόδια μου για την Cappella Sistina, χρειάστηκε ν’ ακουμπήσω σε μια γάτα αιγυπτιακή που στεκόταν όρθια στη βεράντα προς την εσωτερική αυλή του απέραντου μουσείου. Μιχαήλ Άγγελος.
Πάπες πολλοί. Άλλοι άγιοι κι άλλοι κοσμικοί. Δαχτυλίδια διαδοχής, κόκκινοι μανδύες, τίγρεις και κορώνες.
αποΡΩΜυθοποίηση
Στην τηλεόραση RAI πολλά. Ο Αρναούτογλου μετά από χρόνια, shows and shows και διαγωνισμοί τραγουδιών παιδικοί.
Και το πρωί στο Fiumicino για απογείωση, δηλαδή Leonardo da Vinci (το δικό τους El Venizelos). Φτιάχνεις φράσεις που να κλείνουν μέσα τους τη Ρώμη: δΡΩΜΗ / δρόμοι, ROMA / AMOR. Rome / Home, …μια πόλη για να την οικειοποιηθείς.
[δείτε τις εικόνες κάνοντας κλικ επάνω τους]
Περισσότερα... »
-
EveryMountain!
» ce_
Εκεί, στην Ευρυτανία, καταλαβαίνεις ως προς τι ο τίτλος Τα Ψηλά Βουνά (του ντόπιου Ζαχαρία Παπαντωνίου). Κορυφές γυμνές από δέντρα και το χιόνι τους λειψό. Τοπία φόντο για παλιές ταπετσαρίες σαλονιών της δεκαετίας του '80.
Δρομολόγιο απ' τον Προυσσό. Απ' το μοναστήρι κρατάμε ουρανούς που είδαμε μέσα από κάτι επουράνια συρματο-πλέγματα.
Κι ύστερα στο δρόμο από την Καλιακούδα (βουνοκορφή) για τη Χελιδώνα (άλλη βουνοκορφή). Βγαίνοντας για λίγο από το νομό Ευρυτανίας, στη μύτη της Αιτωλοακαρνανίας, απολαύσαμε χωματόδρομο συνοδεία προβάτων και ελληνικών τσοπανόσκυλων. Δεξιά μας ένα ποτάμι προσπαθούσε να μας τραβήξει στο ρου του, καθώς τα λασπωμένα νερά του έβγαζαν στη "γαλάζια λίμνη", τη λίμνη των Κρεμαστών.
Κι ύστερα πάλι νομός Ευρυτανίας, γέφυρα Επισκοπής. Μια γέφυρα που νομίζεις πως αιωρείται πάνω από τα νερά μιας τεχνητής λίμνης.
Είναι εδώ που τα βουνά παίρνουν τα ονόματα που είχα ακούσει σε ιστορίες καταχωνιασμένες στη λήθη του εμφυλίου: Δυτική Φραγκίστα, Βίνιανη, Κορυσχάδες... [δείτε σχετικό post] Οράματα, σχεδιάσματα ενός μέλλοντος που δεν έγινε το παρόν μας. Τοιχογραφίες μιας αλλιώτικης θρησκείας σε κλειστό σχολειό.
ΥΓ.
Μην ξεχάσετε να πάρετε ντόπιο προσούτο (ελληνικά: "ακροκώλιον" ή "χοιρομέρι"), που δε θα 'ναι και λάθος να λέτε πως το πήρατε από τον Προυσσό!
Περισσότερα... »
-
Iceland everywhere!
» ce_Όταν κάποιος/α δεν πάει στην Ισλανδία, έρχεται η Ισλανδία σ' αυτόν/ήν.
Γέμισε ο τόπος Ισλανδία! Ένα ηφαίστειο φέρνει τα πάνω κάτω.
Ζήτω το Ρέικιαβικ!
Αυτό είναι το Eyjafjallajokull volcano.
Περισσότερα... »
-
"επικίνδυνες μαγειρικές" [the book & the film]
» ce_
Τον Ανδρέα Στάικο τον πρωτάκουσα ως θεατρικό συγγραφέα (Καρακόρουμ, Το μήλον της Μήλου). Κι εκεί που χάζευα -το φθινόπωρο- στο βιβλιοπωλείο, έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο του 'επικίνδυνες μαγειρικές' με φωτό της Johanna Weber.
Το οποίο βιβλίο μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες κι ανέβηκε ως θεατρική παράσταση φορές πολλές....
Κι ήρθε ο Γενάρης και, βγαίνοντας από το σινεμά, βλέπω μια μέρα αφίσα μεγάλη: Επικίνδυνες Μαγειρικές.
Αναζητείται επόμενο βιβλίο...
Περισσότερα... »
-
sky art
» ce_ -
arTherapy
» ce_
Μια ταινία του Νίκου Περάκη, στην οποία συμμετέχει ο Νίκος Ορφανός αλλά κι ο street artist Αλέξανδρος Βασμουλάκης.
Καταπληκτικο το site της ταινίας.
Περισσότερα... »
-
mylonas' family
» ce_Κυριακάτικο πρωινό. Μετά την εκκλησία. Χτυπά το κουδούνι της πόρτας.
Κλείνω τον ήχο της τηλεόρασης... Μείνετε λίγο μέσα και δείτε τηλεόραση. Έρχομαι!
Ήταν δύο κυρίες από τον Έρανο της Αγάπης. Α, τι βλέπετε;
ΕΤ1. Το παραδοσιακό πρωινό της ΕΡΤ. Ο μπαμπάς Μυλωνάς με επώνυμη καρό γραβάτα διευθύνει ορχήστρα παραδοσιακών οργάνων που παίζει playback. Η κόρη άδει υπό τις διαταγές του πατρός της. O γιος πού είναι;
[γράψαν κι άλλοι για την οικογένεια]
Περισσότερα... »
-
μια ΧΑΡΑΜΑδΑ φως
» ce_Οι εκδόσεις "ΧΑΡΑΜΑδΑ" δραστηριοποιούνται στην Πάτρα. [Παλιότερα παρουσιάσαμε βιβλίο των εκδόσεων, δες!] Είναι οι εκδόσεις που κυκλοφορούν το καταπληκτικό περιοδικό μουσικής MUZ1NE.
Πρόσφατα ξεκίνησαν και το εβδομαδιαίαο free-press περιοδικό για βιβλία bookmarks.
Ως εδώ τα νέα ήταν καλά. Λάβαμε, όμως σήμερα το παρακάτω μήνυμα:Δυστυχώς στο κάλεσμα για συνδρομητές που θα βοηθούσαν το περιοδικό να συνεχίσει την έκδοσή του, η ανταπόκριση ήταν ελάχιστη.
Δε θα πούμε "ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ", muzine.
Με αυτά τα δεδομένα, και καθώς η κρίση χτύπησε και το Muzine, είμαστε στη δυσάρεστη θέση να ανακοινώσουμε πως το επόμενο τεύχος του περιοδικού θα είναι και το τελευταίο του.
Ίσως κάποια άλλη στιγμή, με περισσότερο πρόσφορο έδαφος, να ξανακυκλοφορήσει. Ίσως με κάποιον επενδυτή ή χορηγό. Ίσως στραφούμε περισσότερο στο διαδίκτυο. Ίσως να μην συμβεί τίποτα από όλα αυτά και να κρατήσουμε την ανάμνηση του πιο όμορφου περιοδικού που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και τις ευχές όλων.
Όσον αφορά στους συνδρομητές, παλιούς και νεότερους, θα ενημερωθούν με την κυκλοφορία του τεύχους για το πώς θα τους επιστραφούν τα χρήματα. Ας έχουν υπόψη πως αν θέλουν να βοηθήσουν τον εκδοτικό οίκο που για 2 χρόνια στήριζε το Muzine, μπορούν να εξαργυρώσουν το ποσό που πρόκειται να τους επιστραφεί με παλιότερα τεύχη του περιοδικού ή και με βιβλία του εκδοτικού οίκου. Ακόμα και τώρα κάποιοι που δεν έχουν τα παλιά τεύχη μπορούν να γραφτούν συνδρομητές για να τα αποκτήσουν.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΟΛΟΥΣ όσους μας στήριξαν μέχρι τώρα.
Το τελευταίο τεύχος θα είναι αφιερωμένο στο μέλλον των μουσικών εντύπων αλλά και της μουσικής γενικότερα. Μπορεί οποιος θέλει να μας στείλει την γνώμη του με αφορμή την αναστολή έκδοσης του περιοδικού και η συντακτική ομάδα θα επιλέξει κάποια από τα κείμενα για να δημοσιευθούν, στο info@haramada.com .
Όσοι βρεθείτε στην Πάτρα στις 19 του μήνα μπορείτε να παρακολουθήσετε μαζί μας την συναυλία του Monsieur Minimal που συνδριοργανώνουμε με το Mojoradio. Ελπίζουμε πως δεν θα εξαφανιστούμε από το μουσικό χάρτη και με την πρώτη ευκαιρία θα έχουμε κάτι καινούργιο κι αξιόλογο να παρουσιάσουμε και να μοιραστούμε μαζί σας.
Σήμερα το βράδυ και κάθε Τετάρτη 7-9 μ.μ. θα συνεχίσουν οι εκπομπές του Muzine στο www.mindradio.gr όπου μπορείτε να ακούτε τις μουσικές μας επιλογές.
Καλή αντάμωση, muzine. Να ξανάρθεις.
Περισσότερα... »
-
ματιές στη βαλκανική Σαλονίκη
» ce_
Στα 50 χρόνια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου, η Θεσσαλονίκη αποφάσισε πως αγαπάει το ποδήλατο. Ποδηλατόδρομοι, θέσεις για ποδήλατα, ποδηλάτες με τεράστιες κλειδαριές στον ώμο. Το προσπαθούνε όμως.
ετήσιο παζάρι στην αψίδα
Περισσότερα... »
-
από τις Τζιτζιφιές ως τα Άνω Πετράλωνα
» ce_
Σαν τα σαλιγκάρια στους δρόμους.
Κάτω από την Ακρόπολη, Θησείο, στον πεζόδρομο ασιάτες μετανάστες πετούν σε ξύλινες πινακίδες μορφές από τζελ και σε καλούν να τ' αγοράσεις. Βιομηχανία, εμπόριο του δρόμου. Ένα μεγάλο παζάρι. Και το πιο μεγάλο στα παλαιοπωλεία. Αναμνήσεις προς πώληση. Ωραία που μυρίζει η ιστορία τους.
Πεζοπόροι που μόλις εξήλθαν από το νέο μουσείο Ακροπόλεως, με τα τζαμένια δάπεδα, τον τεράστιο όγκο του και το αγέρωχο στήσιμό του. Ένας κήπος με αγάλματα, ζωφόροι και επιτέλους βλέπεις το πίσω μέρος, τα μαλλιά από τις Καρυάτιδες! Σκέψου: Πάνω σε λόφο φυσικό οι αρχαίοι ημών χτίσαν τον Παρθενώνα. Κι εμείς χτίσαμε έναν "πύργο" για να στεγάσουμε εκείνο το ένα. Εύχομαι να μη χρειαστεί να μετακομίσουν από το καινούριο σπίτι. Πού να μαζεύεις πάλι τόσα κομμάτια...
Κοπέλες με trendy γαλότσες στα πόδια, έτοιμες να πατήσουν και στην ανύπαρκτη λάσπη ή σαν αποστασιοποιημένες από τη βρόμικη κατάσταση της πεζής καθημερινότητας, με το υπόλοιπο σώμα σε εγρήγορση καλλωπισμού. Αγόρια να κοιτούν τον αττικό ουρανό σε γειτονιές όπως το Γκάζι, που ο σταθμός του μετρό "Κεραμεικός" σε βγάζει σε μια γειτονιά από τα παλιά.
Ή στην Πειραιώς, στο βιομηχανικό κτίριο της Σχολής Καλών Τεχνών, όπου η δημοκρατία των καλλιτεχνών έχει άλλα εμβλήματα, άλλους κώδικες. Στο ισόγειό του ανακάλυψα μερικές τοιχογραφίες του Βασμουλάκη...
Κι ύστερα πίσω από την Ακρόπολη, στα Άνω Πετράλωνα, τη νέα ανακάλυψη των Αθηναίων, όπου τα ουζερί κατέλαβαν τα πεζοδρόμια κι οι κάτοικοι κυριακάτικα συγκεντρώνονται για να διώξουν από τη γειτονιά τους τους "εμπόρους της διασκέδασης". Υπάρχει κι αυτή η περίπτωση πολιτών, που το μεσημέρι της Κυριακής περνά από τα τσιπουράδικα της γειτονιάς για θυμίσει πως η κατάληψη των πεζοδρομίων είναι π α ρ ά ν ο μ η .
[Ενώ, κάπου στο Φάληρο, ο Παναγιώτης σηκώνει τα πόδια του να φτάσει ν' ασπαστεί την Ντόρα -εκείνη άκαμπτη του φιλά το μέτωπο- και τον Αντώνη...]
Περισσότερα... »
-
ο άνθρωπος του προέδρου
» ce_Μέρες εκλογών και θυμήθηκα τις εκλογές του 04 ...
-Ο άνθρωπος του προέδρου [ΤΩ ΚΑΙΡΩ ΕΚΕΙΝΩ]
-και εν έτει 2009
32 δευτερόλεπτο
Περισσότερα... »
-
in Aleka's red red heart
» ce_Πόσο πλήξη μπορεί να νιώθει κανείς για να κρατήσει σημειώσεις βλέποντας το debate των πολιτικών;;
H ΑΛΕΚΑ ΤΩΝ DEBATES / Πώς ξεκίνησε (σαν τηλεοπτική εικόνα) και πώς την είδαμε με την κόκκινη καρδιά στο στήθος το 2009. ΤΟ ΣΑΚΑΚΙ ΤΟΥ ALEXIS / Φορούσε ως και μανικετόκουμπα. Ο ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ Η ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΓΕΛΟΥ / Ποια δηλαδή; / Φράσεις τεχνοκρατών: Υπάρχουν τα εργαλεία. / Φράσεις λειτουργιστών: Επιδιώκουμε την επίλυση των προβλημάτων. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: THE RE-ORIENTATOR KARAMANLIS: THE ADMINISTRATOR / Για κάποιους ανεξήγητους λόγους. Κι ο Λαφοντέν ως ήχος παρεμβολής ανοιχτών κινητών με τη φωνή του Σρόιτερ.
Περισσότερα... »
-
καλός πολίτης!
» ce_
Η ιδιώτευση συνεχίζεται...
Στα συνθήματα των κομμάτων τη θέση του λαού πήρε ο 'πολίτης': Πρώτα Ο Πολίτης (ΠΑΣΟΚ).
Τη θέση των κομμάτων πήραν τα τηλεοπτικά δίκτυα: Πολιτική Μας Ο Πόλίτης (ΑΝΤ1).
Μια τάση εξατομίκευσης τρομερής. Κατακερματισμός. Αποσπασματικότητα. Δεν υπάρχουν πλέον ομάδες-στόχοι (focus group). Το μάρκετινγκ αλλάζει κατεύθυνση: προσαρμογή στο ατομικό και ευελιξία.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτού του 'πολίτη'; Ο υπάκουος, νομοταγής, ο οικογενειάρχης, ο φιλήσυχος μεσοαστός; Γιατί δεν είναι στο κέντρο πλέον ο άνθρωπος; Μιλάμε για 'πολιτο'κεντρική πολιτική προσέγγιση; Και τι σημαίνει αυτό; Ποια είναι η ιδεολογία που κουβαλάει; Ποιο το φορτίο της νεοεισερχόμενης έννοιας;
Άντε... και καλός πολίτης!
Υ.Γ. Κι ήταν ανάγκη η λέξη, όταν αναγραμματίζεται να δίνει τη λέξη 'οπλίτης';
Περισσότερα... »
-
το Βουνό στη Θάλασσα
» ce_
παραλία Αγ. Παρασκευής
Εδώ, στα Σύβοτα Θεσπρωτίας (κοντά στην Ηγουμενίτσα), δεν έχεις το δίλημμα 'βουνό ή θάλασσα'. Το βουνό είναι στη θάλασσα. Η θάλασσα στο βουνό. Η φετινή διαφήμιση του ΕΟΤ και η Εγνατία Οδός που έφερε το Ιόνιο πιο κοντά στη Βόρεια Ελλάδα, καθώς κι ο όγκος Ιταλών τουριστών [poli fasariozo], γέμισαν τις μικρές πλην όμορφες παραλίες του Μούρτου (παλιά ονομασία).
Δύσκολα αποτυπώνονται οι παραλίες σε ψηφιακή φωτογραφία, λόγω πληθώρας λουόμενων αλλά και επίδοξων θαλασσόλυκων σκαφάτων και συναφών water sports. Αν δε διαχειριστούν σωστά στην περιοχή τον υπερβολικό και αχόρταγο τουριστικό πληθυσμό, σύντομα τα Σύβοτα θα είναι ένα τουριστικό πυροτέχνημα. Μποτιλιάρισμα στη Μπέλα-Βράκα!!!
tip: Η επαγγελματική κάρτα του "doctor" του χωριού: "...next to the parking with olives"
Παράπλευρες ωφέλειες:
- παραλίες Πρέβεζας
Bράχος beach
- Νεκρομαντείο Αχέροντα
...εδώ κοιμάται η Περσεφόνη στην αγκαλιά του Άδη.
...το γνωστό σεκλιζιώτικο δέντρο που το συναντά κανείς σε πολλούς αρχαιολογικούς χώρους.
...κι η λίμνη Αχερουσία έχει αποξηρανθεί.
...ψευδαισθήσεις στον Αχέροντα.
- Εγνατία η Οδός!
[αιωνία παραμένει η Ιονία οδός]
- Αρχαία Δωδώνη (επιστρέφοντας προς Ιωάννινα)
Περισσότερα... »
-
σύννεφα & Gaudi
» ce_E, η Σαντορίνη είναι λίίίγο ωραία (λιγωτικά)...
αφιερωμένη στο Βασίλη (φωτογράφο)
αφιερωμένη στο Μεγάλο Μάγιστρο, που αγαπούσε τα φανάρια (τους φάρους)
Στην τελευταία μου επίσκεψη μου δημιουργήθηκαν δυο σκέψεις:
1. Τα σύννεφα στα νησιά είναι τόόσο χαμηλά πάντα; Ίσως λόγω της έλλειψης ψηλών βουνών; Ο Γιάννης Μιχαλούδης μου έλεγε πως τα νέφη δημιουργούνται στις άκρες των βουνών. Μια ακόμη ενίσχυση της θεωρίας μου πως αν αξίζει κάτι να κοιτάζεις στην Καρδίτσα είναι ο ουρανός.
2. Ο Antonio Gaudi είχε επισκεφτεί τη Σαντορίνη; Μέγας λάτρης της Μεσογείου, των καμπύλων γραμμών. Και πιο συγκεκριμένα, μήπως είχε πάει και προς Βλυχάδα; [μου θύμισε το τοπίο την Casa Mila]
Έτσι είναι τα ταξίδια. Πάντα κάποιοι φεύγουν και κοιτούν πίσω αυτούς που μένουν...
Περισσότερα... »
-
στην Επίδαυρο δεν ακούν
» ce_Τυχαίνει μια θεατρική παράσταση να την αγαπήσει κανείς και χωρίς καν να τη δει. Αυτό μου συνέβη το 2005 με την παράσταση "Πέρσες", σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή με το Σοφοκλή Πέππα στο ρόλο του Δαρείου. Πέρυσι, με το Σοφοκλή Πέππα ξανά στο ρόλο του Δαρείου είδα την παράσταση (απογοητευμένος) από το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας. Φέτος στο Μουσείο Επιδαυρίων κατάφερα να δω κουστούμια από την αγαπημένη μου παράσταση και στη συνέχεια την εκδοχή του Γκότσεφ στο ίδιο έργο.
Ένα τεράστιο γαλάζιο ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο που περιστρεφόταν στα χέρια των ηθοποιών ήταν το μόνο σκηνικό. Μια απίστευτη Λένα Κιτσοπούλου σε ρόλο τρελού αφηγητή, μια Αμαλία Μουτούση που κάθε της βήμα μέσα στο κοινό, κάθε φράση της καθήλωνε. Για πρώτη φορά κατάφερα να καταλάβω τα λόγια του συγγραφέα. Ένας χορός γυναικών (με Στεφανία Γουλιώτη, Εύα Σαουλίδου), ένας Πρόδρομος Τσινικόρης εντός του χορικού αγγελιοφόρου, ένας Νίκος Καραθάνος Ξέρξης συγκλονιστικός κι ένας λιγότερος Μηνάς Χατζησάββας ως Δαρείος.
Ακούστηκαν πολλά σ' αυτή την παράσταση. Ο κόσμος συμπεριφερόταν σαν σε αρένα:
"Φύγε από τη θυμέλη!" ή "Δεν τους είδατε πριν τους φέρετε;;" κι η απάντηση: "Σκάστε, ρε βλάχοι!", "Άμα δε δουν σανδάλι..."
Γράφτηκαν πολλά...
Περισσότερα... »
-
JAMES live 09
» ce_ -
2 be political correct
» ce_ -
μου το είπε ένα πουλάκι...
» ce_
Μετά τα blogs και το facebook, το twitter φέρνει νέα ήθη στο διαδραστικό διαδίκτυο.
Τι κάνει τους ανθρώπους να γράφουν ανά πάσα στιγμή που βρίσκονται, τι διάθεση έχουν, τι μουσική ακούνε, χρησιμοποιώντας ως και 140 χαρακτήρες; Τι κάνει τους υπόλοιπους να τους ακολουθούνε σε κάθε ψηφιακό τους βήμα;
Όπως γράφτηκε και στο περιοδικό TIME, που το έκανε εξώφυλλό του, σε λίγο ίσως και να δηλώνουμε τη διάθεσή μας μόνο με τη χρήση ενός συμβόλου [όλο το άρθρο εδώ].
[δημοσίευμα σχετικό με τη χρήση του twitter από διαδηλωτές στο Ιράν]
Περισσότερα... »
-
λείπουμε
» ce_
Την ποιητική συλλογή του Πάναγιώτη Κερασίδη "Λείπουμε" (εκδόσεις Γαβριηλίδη) ήθελα από πέρυσι να τη διαβάσω. Τελικά, ένα ταξίδι με τρένο ως την Αθήνα με βοήθησε να λείψω για λίγο από την καθημερινότητά μου και να καταφέρω να τη διαβάσω...
"Έτσι σε θέλω, / όπως το σφύριγμα του τρένου / πριν απ' τον εκτροχιασμό του / στο κενό..."
"Πεινασμένο δράμα / η ταχύτητα / που αναπτύσσει η πτώση / όταν μας σπρώχνουν να πετάξουμε."
"...τα τύμπανα του θανάτου αντιλαλούν τις εκδορές του δέρματος..."
"Τρίβοντας με πατούσες υγρές, / σαν γλώσσα, / το σημείο εκκίνησης της πτώσης."
"Την απουσία ως ενηλικίωση της απουσίας."
"Το σώμα ανάβει / όταν λείπουμε // Καίμε λύπη με τα δάχτυλα / και λάμπει στα μάτια."
"Γράφουμε ποιήματα γιατί λείπουμε. / Λείπουμε γιατί λείπουμε. "
Περισσότερα... »
-
Ασκήσεις Ετοιμότητας ...στο Θοδωρή
» ce_
Το χοροθέατρο "ήρος άγγελος" παρουσιάζει στις 10-13 Ιούνη 2009 το έργο "Ασκήσεις Ετοιμότητας V" στο θέατρο "Ροές" (Αθήνα). Μια παράσταση που φέρει τον υπότιτλο: "στο Θοδωρή".
Κι εμείς, όταν λέμε Θοδωρή εννοούμε το "Μάγιστρο".
[περισσότερες πληροφορίες]
Περισσότερα... »
-
πρόδρομος αγγελιοφόρος
» ce_
Τον Πρόδρομο Τσινικόρη τον πρωτοείδα στο θέατρο Αμαλία, στην παράσταση "Τρώμε απόψε στης Ιοκάστης", που έπαιζε το ρόλο του οικονομικού μετανάστη, προερχόμενος από το ανατολικό μπλοκ. Μετά τον είδα στο ίδιο θέατρο στην παράσταση "Γυάλινος Κόσμος" στο ρόλο του νεαρού Τομ.
Τελευταία τον διάβασα στη διανομή της θεατρικής παράστασης "Πέρσες" του Κρατικού Θεάτρου στην Επίδαυρο στο ρόλο του αγγελιοφόρου.
Θα είμαι εκεί και νομίζω πως θα τα καταφέρει μια χαρά.
Περισσότερα... »
-
σφαίρες στους τοίχους
» ce_
Οι μπογιές στους τοίχους των σχολείων δρουν, πολλές φορές. ως μικρά ξυπνητήρια στα χέρια της καθημερινότητας. Θυμίζουν πως υπάρχουν δύο κόσμοι: Εκείνος που είναι εκτός κι εκείνος που βρίσκεται εντός σχολείου. Μοιάζουν με σφαίρες που προσπαθούν να διαπεράσουν τα ορισμένα αυστηρώς όρια της επίσημης σχολικής γνώσης.
Περισσότερα... »
-
δασκάλα διώκεται...
» ce_
Χρόνια τώρα ακούμε για τους Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία. Για τους δασκάλους και τις δασκάλες που πληρώνει το ελληνικό δημόσιο για να πάνε κοντά τους και να μάθουν τη μητρική/ελλληνική γλώσσα στα μεταναστόπουλα.
Έχετε ποτέ διανοηθεί να συμβεί κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα για τα παιδιά των μεταναστών;
Η [πρώην] διευθύντρια του 132 δημοτικού σχολείου της Αθήνας διώκεται, επειδή διέθεσε το δημόσιο χώρο του σχολείου προκειμένου να γίνουν μαθήματα αλβανικής γλώσσας ...
Η δίκη θα γίνει στις 16 Ιουνίου.
[δείτε τη σελίδα του 132]
Περισσότερα... »
-
idioκtητο
» ce_Τον τελευταίο μήνα εγκαταστάθηκα στην Καρδίτσα και ζω σε μια πολυκατοικία σας όλες τις άλλες, με θέσεις στάθμευσης και μια πίσω κοινόχρηστη αυλή για στάθμευση επίσης.
Την πρώτη βδομάδα εγκατάστασης, ενώ είχα παρκάρει το αυτοκίνητό μου σε μια τυχαία θέση στάθμευσης, ώσπου να ξεφορτώσω κάποια αντικείμενα ολίγο βαριά [ένεκα μετακόμιση], βρήκα ένα σημειώμα: "ΤΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ. ΑΝ ΑΦΗΣΕΤΕ ΠΑΛΙ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΕΚΕΙ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΚΥΡΩΣΕΙΣ [ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΖΕΥΓΟΥΣ]". Εννοείται πως δεν το ξανάφησα εκεί. Αυτές οι "κυρώσεις" με τρόμαξαν. Η κυρία είναι δικηγόρος...
Στάθμευα στην αυλή της πολυκατοικίας και παρατηρούσα πως δυο θέσεις μένανε πάντα κενές. Ε, διάλεξα κι εγώ μία και πάρκαρα. Μετά από δυο βδομάδες περίπου, πάλι τα ίδια, με πιο ευγενικό τόνο: "ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΗ ΠΑΡΚΑΡΕΤΕ ΕΔΩ. [ΌΝΟΜΑ] ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ PARKIN / ΤΗΛ _]
Αφού δεν είσαι ποτέ ανθρωπέ μου εδώ! Ακόμα δεν έχω δει το χρώμα του αυτοκινήτου του.
Το πιο αστείο στην ιστορία έγινε σήμερα.
Στην πόλη αυτή οι πιο πολλοί/ες κυκλοφορούμε με ποδήλατο. Κάθε είδους ποδήλατα θα δει κανείς. Κάτω από κάθε πολυκατοικία δεκάδες αφημένα ποδήλατα. Ε, στη δικιά μας έχει και λίγους χώρους, μεταλλικά stand, για τα ποδήλατα. Τόλμησα και άφησα το ποδήλατό μου σε μία από αυτές τις θέσεις και βρήκα στριμωγμένο χαρτάκι πράσινο στο τιμόνι...
Μη μου πείτε πως ο εργολάβος τους έβαλε και πλήρωσαν και για θέση στάθμευσης ποδηλάτου;! Μήπως το γράφει και στο συμβόλαιο;!
Τι μανία αυτή με την ιδιοκτησία. Κι αυτό το ρήμα "ανήκει"; Βάλαμε συρματοπλέγματα παντού. Φράξαμε τον κόσμο, τη γη την κομματιάσαμε. Από δω ως εκεί.
Λέμε για αστείο να βάλουμε και μεις χαρτάκια παντού. Π.χ. σε σκαλί: "Μην πατάτε, μας ανήκει", στον πίνακα ανακοινώσεων: "Αυτή η σελίδα μας ανήκει, την έχουμε πληρώσει". Ευτυχώς έχει κάτι καταπληκτικούς ουρανούς από το τεράστιο παράθυρο... [βλ. σχετικό ποστ]
Περισσότερα... »
-
the skooling!
» ce_ -
τη χρειαζόταν την επέμβαση
» ce_Από καιρό τώρα έβλεπα την άχαρη πλευρά του κτιρίου διοίκησης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σκεφτόμουν μια επέμβαση π.χ. Βασμουλάκη. Τελικά, η επέμβαση ήταν άκρως πολιτική.
Ιούλιος 09
to be political correct
Περισσότερα... »
-
YIANNEIS ...are coming!
» ce_
Οι YIANNEIS είναι μια καινούρια μπάντα στον αέρα της ελληνικής μουσικής. Στα φωνητικά τους είναι ο Λάμπρος Φιλίππου. Ακούστε/δείτε τους στη διασκευή του "hope there's someone" των "Antony & The Johnsons".
Πέμπτες του Απρίλη στο Trova Music Bar Μοναστηράκι (Αθηνάς & Βλαχάβα 9)
Περισσότερα... »
-
don't go to ART school!
» ce_
Είναι από μόνοι τους σχολείο τέχνης, εξάλλου. Ο Bourgeois και η Maurice. Listen to them!
Περισσότερα... »
-
το 11ο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ
» ce_ -
bossaNOVAparty!
» ce_
H μόνη φωτογραφία που κατάφερα να βγάλω, πριν μου το απαγορεύσει η ταξιθέτρια...
Περισσότερες φωτο- εδώ...
Περισσότερα... »
-
Slumdog MIllionaire (the music)
» ce_
Μιλούν για μια αξιόλογη ταινία που ακόμη δεν ήρθε ως εδώ. Ωστόσο, η μουσική της ταινίας ακούγεται ήδη δυνατά. Για μας ιδιαίτερη χαρά που ακούσαμε την αγαπημένη μας Μ.Ι.Α. στο 'paper planes'.
δείτε το trailer
Περισσότερα... »
-
κολεκτίβα ΣΦΗΝΑ
» ce_
Αυτοπεριγράφονται ως παρεμβατική κολεκτίβα ανθρώπων που δρουν για να δημιουργήσουν σουρεαλιστικές καταστάσεις, στην αστική ρουτίνα της Θεσσαλονίκης.
Ένα νέο είδος διαδηλώσεων; Ποιος δίνει το ιδεολογικό στίγμα; Ποιος έχει το σκηνοθετικό πρόσταγμα;
Περισσότερα... »
-
σταθμός "νεκρού εργάτη"
» ce_
Νεκρός εργάτης στα έργα του μετρό στη Θεσσαλονίκη.
Κάποτε πρέπει να έρθει στην επιφάνεια κι αυτό. Στα γυαλιστερά πλακάκια των σταθμών του μετρό (όταν τελειώσει), θα πρέπει να γραφτεί και σταθμός "νεκρού εργάτη", "σταθμός Βλαδίμηρου". Τα εργατικά ατυχήματα συμβαίνουν καθημερινά, αλλά θάβονται, κουκουλώνται, βαφτίζονται ατυχήματα στο σπίτι, στο δρόμο, στην πλατεία.
Περισσότερα... »
-
παγκόσμια ημέρα κατά τίνος;;;;;;;;;;
» ce_Την 4η Φλεβάρη τη θυμόμουν σαν την ημέρα γενεθλίων του Μάγιστρου. Φέτος, που Μάγιστρος δεν υπάρχει, τυχαία έπεσα στην είδηση: "Παγκόσμια Ημέρα Κατά τού Καρκίνου".
Εγώ στις "παγκόσμιες μέρες" δεν πιστεύω.
Περισσότερα... »
-
Το Κόκκινο Βιβλίο
» ce_
Ένα Κόκκινο wordless (χωρίς λόγια) Βιβλίο, στο οποίο αφηγείται με τις εικόνες της η Barbara Lehman: Ένα κορίτσι σε μια χιονισμένη πόλη που διαβάζει για ένα αγόρι σ' ένα τροπικό νησί. Ή μήπως ένα αγόρι σε ένα τροπικό νησί που διαβάζει για ένα κορίτσι σε μια χιονισμένη πόλη;
Ξεφυλλίστε το...
(κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ)
Περισσότερα... »
-
"θέλω κι εγώ ...δωμάτιο με θέα"
» ce_[όσοι/ες νομίζουν πως τα τραγύδια πρέπει να έχουν μόνο καθωσπρέπει στίχους, ας μην πατήσουν το "play"]
Οι στίχοι έχουνε μια δόση ειρωνείας, μια πικρή αφέλεια και μια αλήθεια μεγάλη σαν την τρύπα της κοινωνίας μας, όταν δε δέχεται πως υπάρχει κι αυτή η όψη της. Ένα τραγούδι παλιό: Δωμάτιο Με Θέα (Βαβυλώνα), που μεγαλώνοντας το έμαθα κι εγώ: "Παράφρων! Παράφρων!..."
'play'
Περισσότερα... »
-
δύο χιλιάδες [γ]εννιά
» ce_
Αυτή η γενιά του 2000 με τίποτα δεν ευχαριστιέται τελικά. Γκρίνια γκρίνια γκρίνια...Μαύρο χρώμα, εξέγερση, μπογιές, συνθήματα στους τοίχους: "Ακόμα και το ARIEL κάνει επανάσταση, εσύ;", "Αν όλη σου η ζωή είναι ένα αμαξάκι, τότε κάψ'το μόνος σου" και ρολά καινούρια σε τράπεζες, καταστήματα ακόμα κι εκκλησιές.
Ό,τι και να λέμε εμείς, αυτή η γενιά βλέπει διαφορετικά τον κόσμο: "Παράξενος αυτός ο Αη-Βασίλης"
Περισσότερα... »
-
ο Άρης και το καπέλο του
» ce_Χρειάζεται ένας υπουργός να έχει κομματικό καπέλο;Υπάρχει υπουργός χωρίς κομματική ιδεολογία;
Ο Άρης Σπηλιωτόπουλος, ο πρώην υπουργός Τουρισμού, κατά την τελετή παράδοσης του υπουργείου, δήλωσε πως σ' αυτό το Υπουργείο κρεμούν απέξω το κομματικό τους καπέλο.
Το ίδιο δήλωσε κι ως νέος υπουργός Παιδείας σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό Mega.
Λίγο απολιτίκ δεν ακούγεται;
Περισσότερα... »
-
Israeli Youth Refusal Movement
» ce_
Το Μάρτιο του 2005 250 μαθητές/τριες λυκείου δήλωναν στην κυβέρνηση του Ισραήλ την άρνησή τους να συμμετέχουν σε επιχειρήσεις επί της Παλαιστίνης.
Αυτές τις μέρες η αναφορά στο κίνημα έχει μεγαλύτερη σημασία.
-Δείτε σχετικό βίντεο-Θυμηθείτε την ταινία: Waltz with Bashir
Περισσότερα... »
-
καλά αΧΡηΣΤΟΎΓΕΝΝΑ!
» ce_ -
"...είχα έναν άγγελο..."
» ce_Τόσο καιρό του φώναζα "staaaaaay!". Προσπάθησε. Πάλεψε για να μείνει.
Σήμερα, όμως, άφησε τα τραγούδια του πίσω -"Είχα έναν άγγελο..."- κι έφυγε.
Γεια σου, Μάγιστρε!
Περισσότερα... »
-
η Κασσάνδρα και ο Λύκος
» ce_
απόσπασμα από το βιβλίο "Η Κασσάνδρα Και Ο Λύκος" της Μαργαρίτας Καραπάνου:Ο θείος Χαρίλαος έπαιζε σκάκι με πολύ ωραίο τρόπο. Έπαιζε και με τον παππού και πηγαίναμε με τη γιαγιά να τους δούμε.
Ε, η συγγραφέας πέθανε χθες.
Κουνούσαν κάτι ξύλα από δω κι από κει και έπειτα καθόντουσαν ακίνητοι και κοιτούσαν τις μύτες των παπουτσιών τους για πολλή ώρα. Και έπειτα πάλι κουνούσαν τα ξύλα. Εγώ έπινα πορτοκαλάδα και κοιτούσα το αυτί του θείου Χαρίλαου που ήτανε ακριβώς μπροστά μου.
Μια μέρα ο θείος Χαρίλαος εξαφανίστηκε. Τον ψάξανε για πολύ καιρό, ώσπου τον βρήκαν στον Μπάτη, μέσα στην άμμο, κάτω από τη θάλασσα. Στο λαιμό του είχε μια πέτρα και την είχε δέσει μ’ ένα σπάγκο για να μην του φύγει.
Σκέφτηκα τότε το αυτί του θείου Χαρίλαου, που ήτανε τριχωτό και που μέσα είχε κάτι κιτρινίλες.
«Αυτοκτόνησε», μου είπε η γιαγιά κλαίγοντας.
«Αυτοκτόνησε», φώναζαν όλοι μαζί οι κύριοι και οι κυρίες που είχαν έρθει σπίτι με τα μαύρα και που τρώγανε κάτι ζαχαρωμένα φασόλια.
«Κανένα καινούργιο παιχνίδι θα ’ναι», σκέφτηκα καταχαρούμενη.
κι άλλα αποσπάσματα: [1], [2], [3], [4], [5], [6]
Περισσότερα... »
-
Waltz with Bashir / ואלס עם באשיר
» ce_Η ταινία: "Waltz with Bashir" του Ari Folman είναι σαν να βλέπεις ένα ντοκιμαντέρ σε κόμιξ, διατηρώντας πολλά από τα σουρεαλιστικά και ποιητικά στοιχεία ενός κόμιξ. Απίθανη μουσική και αξέχαστα τα σκυλιά που με λύσσα τρέχουν στην αρχή της ταινίας.
-trailer
-δείτε και το closed zone από τον Yoni Goodman [έναν από τους δημιουργούς του "Bashir"]
"This Is Not A Love Song"!
Σ' ευχαριστούμε 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Περισσότερα... »
-
Петя Дубарова, 17
» ce_Οι ιστορίες των ανθρώπων που πεθαίνουν νωρίς με έλκουν. Το ίδιο κι η ιστορία της Πέτια Ντουμπάροβα. Για το κορίτσι αυτό μου μίλησε ο Κυριάκος και για το βιβλίο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Χαραμάδα: "Κείμενα ενός κοριτσιού".
"Καμιά φορά θέλω να μεταμορφωθώ σ' ένα μικρό κομμάτι κιμωλίας. Τόσο μικρό, σχεδόν αόρατο. Να κάθομαι λευκή σαν φτερό γλάρου μπροστά στο μαυροπίνακα. Κανείς να μη με σκέφτεται. Να νιώσω πως οι δακρυσμένες από την ταραχή παλάμε των παιδιών που εξετάζονται, με ποτίζουν και κάνουν την τρυφερή μου σκόνη ακόμη πιο πυκνή..."
Το ταλέντο της αναγνωρίστηκε από τα 13 της, ποιηματά της δημοσιεύτηκαν σε λογοτεχνικά περιοδικά της Βουλγαρίας και μεταφράστηκαν στα ρώσικα. Επίσης, συμμετείχε στα 14 της ως ηθοποιός σε γύρισμα ταινίας. Οι σχέσεις της όμως με τη διεύθυνση του σχολείου δεν ήταν καθόλου καλές. Στα 17 της αποφασίζει να δώσει τέλος στη ζωή της. Δε βολευότανε σ' αυτή τη ζωή.
Από το 1988 (έντεκα χρόνια μετά το θάνατό της) το πατρικό της σπίτι έχει μετατραπεί ,στο Μπουργκάς, σε μουσείο. Συγγραφείς, συνθέτες και ζωγράφοι της έχουν αφιερώσει έργα.
info: [1], [2]
Περισσότερα... »
-
περπατώντας στη Θεσσαλονίκη
» ce_
Ο καιρός επανήλθε στο γκρι του χρώμα, άρχισε και το ψιλόβροχο, προκειμένου να γλιστρήσει ο κόσμος στις αίθουσες του 49ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Τα περιοδικά κάνουν -ως συνήθως, Σεπτέμβρη λόγω Έκθεσης και Νοέμβρη λόγω Φεστιβάλ- αφιερώματα και ειδικές εκδόσεις για την πόλη [LiFO, ATHENS Voice, Parallaxi, FAQ], το ένα περιλαμβάνει ως θέμα τις δραστηριότητες των συντακτών του άλλου και κάποιοι κοινής αποδοχής παίζουν σε όλα.
Μια χαρά στήθηκε το γυάλινο κιβώτιο στην πλατεία Αριστοτέλους, σινεφίλ τρέχουν να προμηθευτούν κάρτες F, εισιτήρια κλπ κλπ., με πεσμένα F για παγκάκια (βαμμένα φέτος λευκά, όπως κι άλλες λεπτομέρειες του Φεστιβάλ), ενώ στο βάθος.....
...στήνεται το χριστουγεννιάτικο δέντρο και δίπλα το κλασικό καραβάκι.
Κάπου έξω από το Τούρκικο προξενείο Κύπριοι κάνουν τριήμερη απεργία πείνας, μια κυρία με το μωρό αγκαλιά ζητάει χρήματα στα φανάρια, οι φοιτητές ετοιμάζονται για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου, οι αστυνομικοί περιπολούν διερευνητικά...
Περισσότερα... »
-
greek Hunger
» ce_
Από τις 3 Νοέμβρη, κάτι τρέχει στις ελληνικές φυλακές. Έχει χαρακτηριστεί ως η μαζικότερη απεργία πείνας στην ιστορία του ελληνικού κράτους.
links: [1], [2]
Όσοι/ες έχουν δει την ταινία "hunger" καταλαβαίνουν τιιι θα πει απεργία πείνας.
Περισσότερα... »
-
Hauschka: του Νοέμβρη ο ήχος
» ce_Η μέρα άρχισε να γίνεται γκρίζα. Η υγρασία κλείνει τα μάτια. Οι κινήσεις πιο αργές. Ένα ψεύτικο αεράκι και μουσικές ήσυχες, αργές αλλά δυνατές.
O Γερμανός Volker Bertelmann, δηλαδή Hauschka, σε πιανιστικούς πειραματισμούς. Δεν τους ακούτε;
Περισσότερα... »
-
ένα παπούτσι περιμένει...
» ce_ -
"δεν adecco"
» ce_Περπατούσα, ωραίο απόγευμα, στη Β. Όλγας (Θεσσαλονίκη) και βλέπω μια ωραία χρωματιστή παρέμβαση στη βιτρίνα ενός καταστήματος "adecco" (πεταμένα χρώματα στα τζάμια και στάμπες/στένσιλ: ΔΕΝ adecco.gr). Ιδέα δεν είχα τι σόι εταιρεία είναι αυτή. Ωραίο περιβάλλον εντός, πιο πολύ για κατάστημα Επίπλων Γραφείου μου έκανε, με moto: "better work, better life" και θεώρησα και πολύ έξυπνο το διάκοσμο.
Τι είχε συμβεί, όμως; [διαβάστε εδώ]
Τι είναι "adecco";
Περισσότερα... »
-
Dmitri Shostakovich
» ce_Στις 25 Σεπτεμβρίου 1906, στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, γεννήθηκε ο συνθέτης Dmitri Dmitriyevich Shostakovich.
Θυμάμαι το "Jazz Suite No. 2, Waltz No. 2", που το πρωτάκουσα από κασετούλα στο παλιό μου αυτοκίνητο, καθώς κατέβαινα τα βουνά της Φωκίδας κι ανοιγόταν μπροστά μου ο Ελαιώνας της Άμφισσας και μετά, όταν μπαίνουν τα κρουστά ...Ιτέα, η θάλασσα και δρόμος με τιμόνι αριστερά δεξιά -χορευτικός ρυθμός- Γαλαξείδι και επαναληπτικά ως την Ερατεινή.
Περισσότερα... »
-
"ψυχή βαθιάά!"
» ce_Τόσα χρόνια ακούω ή και χρησιμοποιώ τη φράση αυτή, σαν επιμύθιο σε κάτι ανεκπλήρωτο, σαν επισφράγιση κάποιου μακρινού, απρόσιτου, εκείνου που δεν πρόκειται να το φτάσεις, ουτοπικό...
Και να που διαβάζω σήμερα από πού προέκυψε...
"Ψυχή βαθιά" ήταν το σύνθημα / ο χαιρετισμός μεταξύ των ανταρτών στο εμφύλιο πόλεμο (1946-49) και είναι πλέον κι ο τίτλος της νέας ταινίας που ετοιμάζει ο Παντελής Βούλγαρης.
Κοίτα να δεις τι κουβαλάει κάθε φράση;! Κοίτα να δεις κληρονομιά.
Περισσότερα... »
-
shine on!
» ce_Κι ήρθε η μέρα -η νύχτα- να γράψω για το πιο όμορφο φεγγάρι του χρόνου. Τι κι αν είναι απόψε συννεφιά, τι κι αν θα βρέξει, λοιπόν;
Τhe Harvest Moon / Το Φεγγάρι της Σοδειάς είναι το γεμάτο φεγγάρι / πανσέληνος που είναι πιο κοντά στη φθινοπωρινή ισημερία. Ανατέλει μισή ώρα μετά τη δύση του ήλιου και δίνει φως στους αγρότες να συνεχίσουν για λίγο ακόμη τη δουλειά τους το σούρουπο. Είναι το πιο γεμάτο φεγγάρι της χρονιάς. Το πιο θεαματικό. Δείτε το!
Φυσικά, κάποιοι είχαν ανακαλύψει πολύ πριν από μένα την ομορφιά του..., κατά τας αρχάς του 20ου αι. και την τραγούδησαν.
Shine on, shine on, harvest moon, For me and my gal ...
Περισσότερα... »
-
11
» ce_
Ο νέος δίσκος του Bryan Adams τιτλοφορείται 11. Παλιός αγαπημένος "Καναδός ρόκερ", όπως τον περιέγραφαν οι εκφωνητές του star fm στη δεκαετία του '90.
Δεν ξέρω αν παρέμεινε αγέραστος, εκείνο όμως που μου αρέσει σε κείνο είναι η ενασχόλησή του με τη φωτογραφία. Πολλές από τις φωτογραφίες του γίνονται εξώφυλλα διεθνών περιοδικών.
Περισσότερα... »
-
"...no one can read a poem for you"
» ce_Μπορεί κάποιος να παραφράσει ή να σου πει με λίγα λόγια τι λέει ένα επιστημονικό κείμενο ή κάτι που διάβασε στην εφημερίδα και να είναι τόσο χρήσιμο όσο και το πρωτότυπο. Κανείς όμως δεν μπορεί να διαβάσει ένα ποίημα για σένα...
Louise M. Rosenblatt, The Reader, The Text, The Poem
Όπως και κανείς δεν μπορεί να γράψει ένα ποίημα αντί για σένα. Το μόνο που μπορεί να κάνει κάποιος ή κάποια είναι να διαβάσει ένα ποίημα σε σένα ή να γράψει ένα ποίημα για σένα.
Περισσότερα... »
-
september song
» ce_Έχω μια αδυναμία στο Σεπτέμβρη. Είναι ο αγαπημένος μου μήνας.
Κι ακόμη δεν μπήκε, στ' αυτιά μου ακούγεται το "September Song".
Πρόκεται -στην ουσία- για μια σύνθεση του Kurt Weill, που πρωτοακούστηκε το 1938 στο Broadway (musical Knickerbocker Holiday).
Από τότε, έχει χιλιοπαιχθεί... Από σολιστικό πιάνο κομμάτι, ως τζαζ version. Ακούστε την εκδοχή τού James Brown.
Περισσότερα... »
-
Poetry is the subject ...
» ce_Poetry is the subject of the poem,
From this the poem issues and
To this returns. Between the two,
Between issue and return, there is
An absence in reality,
Things as they are. Or so we say.
But are these separate? Is it
An absence for the poem, which acquires
Its true appearences there, sun's green,
Cloud's red, earth feeling, sky that thinks?
From these it takes. Perhaps it gives,
In the universal untercourse.
Wallace Stevens, "The Man With The Blue Guitar", 1937
Pablo Picasso, The Old Guitarist, 1903
Περισσότερα... »
-
θαλασσογραφία
» ce_
[κάντε κλικ στην εικόνα]
Κινούμενες εικόνες που καιρό τώρα πιέζονταν στην κάμερά μου.
Ήχος φυσικός.
Περισσότερα... »
-
'writing under erasure'
» ce_Κι όπως λέει κι ο Derrida: "we write and erase at the same time: our language is not adequate but we are forced to use it..." :
Τάσος Λειβαδίτης, Μικρό Βιβλίο Για Μεγάλα Όνειρα
...
Λοιπόν, τι κάνουμε εδώ και πότε θ' αλλάξει ο κόσμος, ...
Πόσο εφήμεροι είμαστε... Κι η ποίηση είναι σα ν' ανεβαίνεις μιά φανταστική σκάλα
για να κόψεις ένα ρόδο αληθινό...
...όποιος στάθηκε αναποφάσιστος στη μέση της κάμαρας
έχει διαβεί κιόλας τα σύνορα του κόσμου...
Περισσότερα... »
-
Μορφεύς
» ce_[κάθε καλοκαίρι θυμάμαι αυτό το ποίημα...]
Μνήμες!
Κι ένας δρόμος πατημένα ξερόχορτα!
Ένας
Ο ήλιος σ’ ανάφλεξη. Προσπάθεια μετακίνησης
Ρούχα,
ιδρωμένοι κόμποι. Ανοιγμένες πατούσες βεντούζες.
Χέρια
Και έρωτες που ‘ναι μπλεγμένοι σε δυο κορμιά.
Μαλλιά
που χωρίζονται σε δεμάτια ενός πόθου.
Αγγίγματα
που τρυπούνε και βράχια
Και στόματα
διψασμένα, που ανοίγουνε δύσκολα.
Ανάσες.
Διαφράγματα που τα κλείνουν ιστοί αράχνης,
Φωνές
αλλοιωμένες στη στοματική κοιλότητα.
Πνευμόνια
Αδειάζουν και φουσκώνουν γρήγορα.
Μεσημέρι,
δύσκολα κρατούν τα μάτια τους ανοιχτά.
Τα χέρια
κινούνται να διώξουν ιδρώτα της ζέστης.
Πηχτή
Υγρασία να απειλεί και τον ύπνο τους.
Ανοίγουν
Και βλέπουν ο ένας τα μάτια του άλλου.
Το γύρισμα
Της κόρης στη θέση του ονείρου τους.
Κι οι δυό
Ξαπλωμένοι, ιδρώνουν και θέση αλλάζουν.
Ο ύπνος
Να μοιάζει τελετουργία μεσημεριού.
Ποτήρια
Τριγύρω απ’ το κρεβάτι είν’ άδεια πια.
Κανάτες
που πρόσφεραν νερό, σβήνοντας τη ζέστη.
Τότε,
οι Δυο τους μένουνε ανάσκελα στο πάτωμα
σχέδια
κάνουν, δουλειές της επόμενης ημέρας
έξοδα
και ταξίδια του επόμενου εξαμήνου.
Κι όταν
οι τοίχοι δε θα εκπέμπουν θερμότητα,
τα σώματα
μένουν πυρακτωμένα στο πάτωμα.
τα σώματα
φεύγουν πυρακτωμένα στον αέρα.
CE01/03
Περισσότερα... »
-
πατάω το κουμπί και βγαίνει ...
» ce_... ο Λάλας!
Δε φτάνει που βγαίνει κάθε λίγο και λιγάκι αυτή η διαφήμιση σε ιστοσελίδες που επισκέπτεται κανείς, χθες μου πετάχτηκε και στη μικρή οθόνη του msn, όταν έκανα προσπάθεια για βιντεοκλήση, ζητώντας να τον "λύσω", κιόλας ...
Άμα πατήσω εγώ στο μαγαζί που διαφημίζει, ...
Για να μη θυμηθώ και τον Κούλογλου που διαφήμιζε πολυτελές αυτοκίνητο. Ήδη τον έχουν περιλάβει διάφορα blogs.
Περισσότερα... »
-
sweet mars!
» ce_
picture: Reuters
Θυμίζει ένα ωραιότατο και δροσερό γλυκό κρέμας, περιχυμένο με σιρόπια.
Πρόκειται για φωτογραφία από τον πλανήτη Άρη. Το συγκεκριμένο γλυκό έχει βάθος καμιά 4.000 μέτρα και μήκος καμιά 3.000 χιλιόμετρα ...
Βουτάμε;!
Περισσότερα... »
-
Ηχώ και Νάρκισσος
» ce_Χρόνια πέρασαν πολλά από τότε που πρωτάκουσα το "Νάρκισσος και Ηχώ" στο ραδιόφωνο, από τις φωνές των Δημήτρη Χορν και Έλλης Λαμπέτη. Πρόκειται για το θεατρικό έργο του Νότη Περιγιάλη, που ηχογραφήθηκε το 1954.
μέρος α' , μέρος β', μέρος γ', μέρος δ'
John William Waterhouse: Echo and Narcissus - 1903
Περισσότερα... »
-
ταξιδεύοντας στον 23ο Μεσημβρινό
» ce_Νύχτα υγρού φθινοπώρου -μες στο κατακαλόκαιρο, καθώς αφήνουμε τη Σλοβακία, για να ξημερώσουμε στην Πολωνία, περνώντας από τη γειτονιά του πολυαγαπημένου τους πάπα, την Κρακοβία.
Δάση με δέντρα τεράστια. Φαντάζεσαι πως κρύβουν αγέλες με τεράστιους βίσωνες ή πολεμιστές Κοζάκους ή Εβραίους σε πορείες θανάτου ή απελευθερωτές του Κόκκινου Στρατού. Έργα στους δρόμους, με τους εργάτες να φορούν πορτοκαλιές στολές και κίτρινα κράνη. Απέραντες κατάφυτες εκτάσεις, χωράφια με πρασινοκίτρινο σιτάρι, χωριουδάκια με ξύλινα σπίτια και απότομες σιδερένιες στέγες, τακτοποιημένους φράκτες και πράσινες αυλές. Σ’ ένα ποτάμι να βουτάει κόσμος.
Όσο πιο βόρεια, τόσο διαφορετικά φαίνονται προς το βαλκανικό τρόπο ζωής και το μεσογειακό μας αέρα. Ευτυχώς που είναι καλοκαίρι και οι θερμοκρασίες παίζουν με το 18. Δρόμος ανατολικός: 35 km από τα σύνορα με τη Λευκορωσία.
Biala Podlaska (Lublin Province)
Μια πόλη με 60.000 κόσμο, απλωμένη σε μια πράσινη περιοχή με πάρκα, τακτοποιημένους δημόσιους χώρους και ευγενικούς ανθρώπους που προσέχουν ακόμα και τη γόπα του τσιγάρου τους πού θα πετάξουν. Χαλαροί ρυθμοί, ήσυχες πλατείες και τακτοποιημένα παρτέρια μ' ένα χώμα που θυμίζει γονιμότατη στάχτη, μπιραρίες και ανύπαρκτη μουσική. Στα περίπτερα διευκρινίζεις πως δε θες ανθρακούχο νερό και περιμένεις να πατήσει ο περιπτεράς το κουμπί που θα ελευθερώσει το ψυγείο. Καθολικοί Ευρωπαίοι, που την Κυριακή γεμίζουν τις εκκλησίες, τ' απογεύματα στέκονται υπομονετικά ο ένας πίσω από τον άλλο σε ουρές, προκειμένου να πάρουν pop corn και γυρίζουν νωρίς το βράδυ στο σπίτι, για να πάνε νωρίς την επόμενη μέρα στη δουλειά. Ε, όλο και κάποιοι θα διαβούν τη νύχτα με μπουκαλια στο χέρι.
Εδώ σίγουρα δεν είναι Ελλάδα. Τα ξενυχτάδικα είναι υπόγεια και εσωστρεφή, ενώ οι βιτρίνες των καταστημάτων παράθυρα σπιτιών.
Uwaga!
Ο ήλιος τρυπώνει από τα παράθυρα κατά τις τρεις με τέσσερις το πρωί, την ώρα που πας να πέσεις για ύπνο. Κλείσε καλά τις κουρτίνες. 2CE5
Περισσότερα... »
-
come together!
» ce_Το "come together" των Beatles το θυμηθήκαμε ξανά από τη διασκευή του σε τηλεοπτική διαφήμιση. Λέγεται πως αυτή η εκδοχή είναι εσωτερική παραγωγή της διαφημιστικής εταιρίας και πως πρόκειται για Ελληνίδα τραγουδίστρια.
Από παλιότερα, όμως, και ποιος δεν προσπάθησε να το τραγουδήσει: Michael Jackson, Aerosmith, Guns'n'Roses - Axl & Bruce Springsteen, Tina Turner, Joe Cocker, Elton John, Αλκίνοος Ιωαννίδης , ...
Περισσότερα... »
-
δεν υπάρχει πρωτότυπη σκέψη
» ce_Οι Coldplay είναι ένα αγαπημένο συγκρότημα.
Ήδη, ακούγεται το νέο τους τραγούδι Viva La Vida.
Κυκλοφόρησε, όμως, και η φήμη πως πρόκειται για κλεμμένη μελωδία του 'The Songs I Didn't Write' [τίτλος - ειρωνεία] των Creaky Boards.
Αναφέρομαι στο γεγονός αυτό, επειδή η Despoina και ο Foivos κατηγορήγηθηκαν ότι στο τραγούδι "θέλω" έκλεψαν τη μελωδία "clocks" των Coldplay.
Ουδείς, άκλεφτος!
"Oι μεγάλοι κλέβουν, οι ατάλαντοι αντιγράφουν"
Μάνος Χατζιδάκις
"Βρε, μήπως ο Captain Cook ήτανε Έλληνας;"
κι οι Αβοριγίνοι της Ωκεανίας αντιγράψανε το "Ζορμπά" του Μίκη Θοδωράκη;
Ο Μίκης μια φορά τους κάλεσε να έρθουν...
Λέτε ν' αρχίσουν και Έλληνες να χορεύουν έτσι το συρτάκι;
Σιγά, σιγά αρχίζω να καταλαβαίνω τι εστί "μεταμοντέρνο" στην τέχνη.
Γιατί, δηλαδή, υποχρεωτικά, όταν ακούει κανείς μπουζούκι πρέπει ν' απλώνει τα χέρια σε έκταση;
Περισσότερα... »
-
έχω μια Αδύναμη Σκέψη σήμερα και σήμερα
» ce_Μετά τη "ειρωνία της σκέψης",
βρήκα και τον ειρωνικό μου φιλόσοφο
[σύμφωνα με τον Richard Rorty],
τον Ιταλό Gianni Vattimo,
που ασχολήθηκε με τη λεγόμενη "Αδύναμη Σκέψη".Mια συγκεκριμένη μορφή σκέψης που χαρακτηρίζεται από μια βαθιά εδραιωμένη επανεξέταση όλων των Εννοιών που υπηρέτησαν ως στηρίγματα του δυτικού πολιτισμού σε κάθε πτυχή του Πνεύματος. Ο Vattimo επιτίθεται με μεγάλη σφοδρότητα στις φιλοσοφίες εκείνες που προϋποθέτουν ως βάση τον Διαφωτισμό, το Λογοκεντρισμό, το Μαρξισμό, τον Απολυταρχισμό των σύγχρονων κοινωνιών και συνολικά ενάντια στη θεωρούμενη ως "Ισχυρή Σκέψη".
Η Αδύναμη Σκέψη παρουσιάζεται τώρα ως αντικαταστάτρια των δογμάτων του παρελθόντος.
Περισσότερα... »
-
big words
» ce_ηλεκτρονική , πειραματική ποίηση
Όταν οι σελίδες του χαρτιού γίνονται οθόνες υπολογιστή ή φωτογραφίες ή ...
León Ferrari
σειρά από αισθησιακές φωτογραφίες, πάνω στις οποίες είναι τυπωμένα σε γραφή μπράιγ ποιήματα του Μπόρχες, για να αγγίζει ο τυφλός Μπόρχες τα γυναικεία σώματα
κι άλλοι δημιουργοί: 1 , 2, 3 , 4
Υ.Γ. Yπάρχουν και ηλεκτρονικά περιοδικά έντυπης ποίησης.
Περισσότερα... »
-
"μια θεραπεία για τον καρκίνο..."
» ce_Χτύπησε το κουδούνι ένα πρωί και μου είπαν "καλημέρα" με δυο βιβλία...
Να, κάποια αποσπάσματα από την ποιητική συλλογή του Norman Mailer "Deaths For The Ladies (and other disasters)" [Θάνατοι Για Τις Κυρίες (και άλλες καταστροφές)]. Ο ίδιος ο ποιητής προτίμησε τη «μικρή αράδα», αφήνοντας τη λέξη να αναπνεύσει …
“Elegance is how
the cookie
cracks,
you
crumble”
«Τα ποιήματα
πρέπει να ‘ναι σαν καρφίτσες
που τρυπάνε το δέρμα
της ανίας
κι αφήνουν
μια λάμψη
το ίδιο υπεροπτική
με το βάδισμα
του σαδιστή
που έμπηξε
την καρφίτσα
κι έγινε καπνός»
“Remember
that the sound
of Time
is flesh”.
«Δάσκαλε
είναι
η ομορφιά
κάτι
που
σε
αλλάζει
σε
κάτι
που
μπορεί
ν’ αλλάζει;»
“A
cure
for
cancer
is
to
visit
the
moon”
ευχαριστώ για το δώρο
«ποίηση μονάχα με την αυθαίρετη επιμονή της μικρής αράδας / μια κινηματογραφική ταινία φτιαγμένη με λέξεις»
Περισσότερα... »
-
θερινό ονειροστάσιο
» ce_Προσπαθώ να πάω κάπου,
μουσείο είναι
και ο δρόμος έχει φρακάρει
με δυο νταλίκες παράλληλα σφηνωμένες.
Ψάχνω δρόμο,
αφήνω τ’ αυτοκίνητο,
παίρνω ένα ποδήλατο χωρίς λάστιχα,
στρίβω δεξιά και ανεβαίνω μετά με τα πόδια.
Μια περιοχή σαν την Πλάκα.
Πουλούν σταφύλια σε κασόνια.
Άνθρωποι στέκονται γύρω.
Άλλοι σε καρέκλες με το στόμα ανοιχτό
δέχονται τα σταφύλια που τους πετούν
κι αυτά παίρνουν φωτιά.
Έχουν αλκοόλ τα σταφύλια προ ζυμώσεως;
2CE6
Περισσότερα... »
-
τιμές Βρυξελλών και όχι Αθηνών
» ce_Ήρθε ο καιρός να αντιστρέψουμε παλιότερο σύνθημα των αριστερών/ κομμουνιστικών δυνάμεων.
Εν τω μεταξύ, άρχισε κι η δράση:
Το Σάββατο, 31/5 στις 12:30 το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε παρέμβαση ενάντια στην ακρίβεια σε μεγάλο σούπερ μάρκετ, στο Σκλαβενίτη στη Χαριλάου Τρικούπη /Αθήνα. "Απαλλοτριώθηκαν" είδη πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, απορρυπαντικά κλπ) και μοιράστηκαν όλα στους περαστικούς της λαϊκής αγοράς των Εξαρχείων, μαζί με το κείμενο:
Τον τελευταίο καιρό, είμαστε όλοι μάρτυρες (κυριολεκτικά και μεταφορικά) ενός φαινομένου που ανέκαθεν διέκρινε την τακτική των επιχειρηματιών και των εξουσιαστών γενικότερα. Βασικά προϊόντα να πωλούνται σε απλησίαστες τιμές, επειδή έτσι είναι η «ελεύθερη οικονομία». Η ίδια «ελεύθερη οικονομία», που μας επιβάλλει να χάνουμε τη μισή μας ζωή στα κάτεργα των χώρων εργασίας για 600 ευρώ. Βασικά είδη διατροφής που παράγονται στον τόπο μας, πωλούνται σε διπλάσια σχεδόν τιμή, απ' ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Την ίδια στιγμή, τρόφιμα που βρίσκονται καθημερινά στο πιάτο μας, όπως το ηλιέλαιο και το ελαιόλαδο, εξακολοθούν να κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα, παρόλο που χιλιάδες τόνοι βρέθηκαν μολυσμένοι με ορυκτέλαιο. Κυβέρνηση και υπουργοί μιλούν για μεμονωμένα φιανόμενα κερδοσκόπων, προσπαθώντας με γελοία επικοινωνιακά τρικ (βλέπε δέσμη 41 μέτρων για την ακρίβεια) να κατευνάσουν την κοινωνική οργή. Από κοντά και οι γνωστοί ρουφιάνοι τους ( ΤV, εφημερίδες) σπεύδουν να σιγοντάρουν ό,τι διατάσσουν τα αφεντικά τους. Από το παιχνίδι δε λείπουν φυσικά και τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα, μιλώντας γενικά και αόριστα για ανεξέλεγκτη αγορά, για απομόνωση των κερδοσκόπων και για τη σημασία της καταναλωτικής συνείδησης. Μια συνείδηση που κατασκευάζεται -βέβαια!- μεθοδευμένα, μέσα από τηλεοπτικές διαφημίσεις και συστηματική καλλιέργεια του υπερκαταναλωτισμού.
Επειδή αρνούμαστε να μπούμε σε αυτό το στημένο παιχνίδι, εφαρμόζουμε στη πράξη, τη δική μας "δέσμη μέτρων" απένατι στην ασυδοσία των αφεντικών!
ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΩΡΑ!!!
ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΕΝΑ
ΟΛΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ
ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ
πηγή: indymedia
Περισσότερα... »
-
Rebecca Dautremer
» ce_
Για να θυμάμαι την 5η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, που είχε ως τιμώμενη χώρα τη Γαλλία, θα κρατήσω τη συγγραφέα, εικονογράφο και σχεδιάστρια κομικς Rebecca Dautremer.
Περισσότερα... »
-
Athens Olympic Games 2008?
» ce_Με τις φυσικές καταστροφές που δέρνουν την Κίνα [δεν της έφταναν όλα τ' άλλα] άρχισε να συζητιέται η περίπτωση που η Κϊνα δεν θα είναι σε θέση να διεξάγει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του καλοκαιριού.
Σε τέτοια περίπτωση, λέει, αναλαμβάνει η τελευταία χώρα που φιλοξένησε τους Αγώνες [τέτοια συζητούσαν και το 2004 στο Σίδνεϊ]. Το θέμα συζητήθηκε, ήδη, και στο δημοτικό συμβούλιο του δήμου Αθηναίων.
Λέτε να 'χουμε καμιά έκπληξη καλοκαιριάτικα;
Τότε, πραγματικά, θα πρόκειται για φιλοξενία. Θα φιλοξενήσουμε και τους Κινέζους διοργανωτές, δηλαδή.
Ίσως να είναι και μια καλή αφορμή να γίνουν εντελώς διαφορετικοί αγώνες, πιο φιλικοί. Επιτρέπει κάτι τέτοιο το Διεθνές Εμπόριο;
σχετικά με το θέμα links:
-Ο John Titor, ταξιδιώτης -λέει- του χρόνου που ήρθε από το μέλλον, υποστηρίζει πως οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας ήταν οι τελευταίοι.
-ABC News
Περισσότερα... »
-
Είμαι αγροτόπαιδο, τι θέλεις να σου κάνω;
» ce_Πραγματικά, ώρες ώρες, νομίζεις πως μερικοί στίχοι, μερικές γραμμές είναι γραμμένοι/ες από σένα, πως ο/η συγγραφέας έχωσε το χέρι του και πήρε γεύση από τις σκέψεις σου. Αυτό το έπαθα, για άλλη μια φορά σήμερα, διαβάζοντας ένα στίχο -μόλις- ποιήματος:
“Does the cutworn forgive the plough?”
«Δίνει το κομμένο σκουλήκι άφεση στ’ αλέτρι;»
(του William Blake από το βιβλίο οι Γάμοι του Ουρανού και της Κόλασης)
Αυτή η εικόνα του κομμένου στη μέση σκουληκιού στο χωράφι. Μμμμμ...
Περισσότερα... »
-
έχω τη ροπή μου κι εγώ
» ce_"Σας παρακαλώ να με συγχωρήσετε που μνημονεύω εδώ προσωπικές εμπειρίες· δεν έχω άλλο πειραματόζωο από εμένα."
που έγραψε κι ο Γιώργος Σεφέρης στις Δοκιμές (τ.2, εκδ. Ίκαρος, Αθήνα 1974, σσ. 175-177), που συζητήθηκε αυτές τις μέρες.Τείνω, όμως, να έχω τη ροπή πως ..."Η παράδοση είναι ... ένα περιττό βάρος που πρέπει να εξοβελιστεί."
[από το θέμα των Πανελλαδικών Εξετάσεων στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας του ημερήσιου Γενικού Λυκείου]
Περισσότερα... »
-
μαύρη η βενζίνη
» ce_Ο μαυραγορίτης ήταν μια φιγούρα που τη γνώρισα μέσα από μυθιστορήματα, ιστορικά κείμενα και φιλμ. Σήμερα που –τ’ ομολογώ με συνειδησιακή πίεση- μπήκα στην ουρά για λίγη βενζίνη στο ρεζερβουάρ μου, με άνεση σχημάτισα στο μυαλό μου αντίστοιχες εικόνες.
Ο ιδιοκτήτης κράδαινε ένα μάτσο χαρτονομίσματα, οργάνωνε τις σειρές των αυτοκινήτων, κάποιοι εισέρχονταν από την ανάποδη, συνομιλούσαν μαζί του κάνοντας διακανονισμό, ενώ τρεις εργάτες γέμιζαν συνεχώς. Κανείς δε διαμαρτυρήθηκε πως ο ιδιώτης αδικούσε. Ανοιχτά καπάκια ρεζερβουάρ, συνωστισμός αυτοκινήτων, στρίμωγμα, επικίνδυνες αναστροφές: «Α, ένα βενζινάδικο!», μηχανές αναμμένες και εν κινήσει να γεμίζουν καύσιμο, κανονισμοί ανασφαλείας σε όλο το μεγαλείο, δοχειάκια στα χέρια να κρατούν νεαροί και μεγάλες κυρίες να πλησιάζουν ζητώντας λίγες σταγόνες ενέργειας και αμφιβόλου ποιότητας καύσιμο… Στον ιδιώτη δίνεται το δικαίωμα της απατεωνιάς;
Πόσοι και πόσοι οδηγοί δεν επιλέγουμε συγκεκριμένα βενζινάδικα για τον εφοδιασμό μας; Ψάχνουμε κάποιο συγκεκριμένο στη γειτονιά μας, σε γνωστούς, επώνυμα βενζινάδικα, αξιόπιστες εταιρείες. Και αυτές τις μέρες όλα καταρρίφθηκαν. Ό,τι βρούμε.
Και φυσικά, για άλλη μια φορά που πρόκειται για απεργιακή κινητοποίηση: δεν ξέρουμε γιατί γίνεται αυτή η απεργία! Μένουμε μες στα προσωπικά μας κουτάκια κι αρνούμαστε να σχίσουμε λίγο από το χαρτόνι και να δούμε τι συμβαίνει εκεί έξω. Περιμένουμε ως να νοτίσει το χαρτόνι από μόνο του...
Περισσότερα... »
-
είμαι καταδικασμένος να ζήσω με προσδοκίες
» ce_Είν' αδύνατο να κάνω πραγματικότητα το "ζήσε χωρίς προσδοκίες".
Αν λάβει κανείς υπόψη του την "αφηγηματική φύση της σκέψης", την αγάπη μου για την αφήγηση και τη σκέψη, αλλά και την επιστημονική διαπίστωση του Frank Smith πως "παράγουμε νόημα από το κείμενο, επειδή έχουμε προσδοκίες για το νόημα του κειμένου", δε μου μένει παρά να αρχίσω πολύ σοβαρά και να ζω με προσδοκίες, δηλαδή να κάνω όνειρα και πιο συγκεκριμένα όνειρα ημέρας.
Περισσότερα... »
-
ο πιο όμορφος πολλαπλασιασμός
» ce_...είναι ο κινέζικος.
Θυμήθηκα κι ένα κείμενο του Α. Γαλδαδα που διάβασα στο ΒΗΜΑ (17.02.08): "Στη γαλλική Auvergne ή στη ρουμανική Βλαχία από πολύ παλιά δε χρειαζόταν να γνωρίζουν περισσότερο από το κομμάτι της προπαίδειας ως το 5. Γιατί αν είχαν να πολλαπλασιάσουν, για παράδειγμα 6Χ7 αρκούσε να βρουν το καθένας από τους δύο αριθμούς πόσες μονάδες περισσότερες από το πέντε έχει και τόσα δάχτυλα από το κάθε χέρι να λυγίσουν. Στο παραδειγμά μας λυγίζουμε ένα δάχτυλο στο αριστερό (6-5=1) και δύο στο δεξί (7-5=2). Συνολικά λοιπόν τρία δάχτυλα λυγισμένα και πολλαπλασιάζουμε 3Χ10=30. Πόσα δάχτυλα μένουν στο κάθε χέρι τεντωμένα; Τέσσερα στο αριστερό και τρία στο δεξί. Πολλαπλασιάζουμε 3Χ4=12, άρα το τελικό αποτέλεσμα είναι 30+12=42. Όταν εξασκηθούμε αρκετά κάνουμε το ίδιο και με μεγαλύτερους αριθμούς. Π.χ. 12Χ14, μόνο που τώρα παίρνουμε τις διαφορές πάνω από το δέκα. Άρα λυγίζουμε 2 και 4 δάχτυλα στο κάθε χέρι. Προσθέτουμε 2+4=6, αυτό είναι οι δεκάδες μας, και πολλαπλασιάζουμε 2Χ4=8, που είναι οι μονάδες, και συνολικά έχουμε 100 (από το 10Χ10)+60+8=168 ..."
Δεν θα αποφύγω τον πειρασμό να σας μιλήσω για την γοητεία του "11" και της ιδιόμορφης συμμετρίας που διέπει την προπαίδειά του:
11Χ11=121
111Χ111=12321
1.111Χ1.111=1234321
11.111Χ11.111=123454321
...
Προσέξτε το μεσαίο ψηφίο [κατοπτρικής συμμετρίας] κάθε γινομένου. Είναι το πλήθος των ψηφίων κάθε πολλαπλασιαστή.
Περισσότερα... »
-
φαντάζεσαι...
» ce_ -
ο αρωματιστής
» ce_Και να που νέα επαγγέλματα ξεπηδούν...
Κι εκείνος με ένα ραβδί στο χέρι, που στην άκρη φέρει λαβή σαν χέρι ξερακιανό, πιάνει με μαεστρία τα επί των τοίχων κρεμάμενα άδεια δοχεία χημικού αρώματος. Αντικαθιστά τα κενά δοχεία με νέα, γεμάτα, που περιέχουν σπρέι, και σε τακτά διαστήματα αυτόματα ψεκάζουν το χώρο.
[Περιττό να σημειώσω πως θα 'θελα να οργανώσω ένα σύλλογο κατά αυτών των ψεκαστικών, που τα εντοπίζω πάνω από το κεφάλι μου σε καφέ, γυμναστήρια κλπ κλπ]
Εκείνος θα μπορούσε να είναι εξ Ανατολής. Να άπλωνε τα μπουκαλάκια του σε τραπέζια, να τοποθετούσε πανιά εμποτισμένα με μίγματα της φύσης, των ανθέων, των καρπών σε ρεύματα αέρα, σε παράθυρα ανοιχτά. Και πορτοκαλί, λευκές λωρίδες υφάσματος να φέρναν μυρωδιές από μακριά, από ταξίδια, από θάλασσες νοτισμένα, αλμυρά κι άλλα από υφαντά των ορέων της λατινικής αμερικής ή καπνισμένα από τις φωτιές των Ινδιάνων.
Να φορά ρούχα μακριά, σαν μάγος να φέρνει φίλτρα αρωματικά.
Αλλά αυτός καβαλάει το μηχανάκι του, φορά το κράνος του και χώνεται στη βρομιά της πόλης. Ώσπου να βρει μια νέα δουλειά...
Περισσότερα... »
-
η βροχή & ο θυμός
» ce_Όταν βρέχει μαλακώνουν οι καρδιές των ανθρώπων. Οι πέτρες τους αρχίζουν να διαβρώνονται, να εισχωρούν στις ραγισμένες τους νερά οι σκέψεις. Γλυκαίνουν τα αδρά χαρακτηριστικά και ομαλοποιούνται οι οξείες γωνίες. Γλείφει η βροχή απ’ τα πρόσωπα την αγριάδα.
Ακόμη κι ο θυμός που ξεκίνησε με χέρι σηκωμένο, αρχίζει κι αλλάζει διάθεση, αμφιθυμικός στην αρχή, ώσπου η βροχή να διαλύσει τα μόρια βίας που αιωρούνταν στον αέρα και να δημιουργήσει ένα θαμπό τζάμι οπτικής, όπως όταν τα μάτια πάνε να δακρύσουν, όπως όταν τα μάτια πάνε ν’ αγαπήσουν. Ο θυμός σκορπίζει κι η βροχή τρυπώνει τα μικρά του κομμάτια καταγής. Το υψωμένο χέρι με το σφυρί στο χέρι γυρίζει στον αέρα και γίνεται χορευτική φιγούρα.
Μυρίζει η ξεχασμένη απ’ τους ανθρώπους γη κι οι αιθεροβάμονες προσγειώνονται σαν τις πρώτες σταγόνες στη γη. Τα βήματα γίνονται πιο ταπεινά, πιο σίγουρα. Ακόμη κι οι φωνές πιο βραχνές, πέφτουν οι τόνοι. Τραγούδια ακούγονται ηπειρώτικα από μια φωνή βαθιά, αισθαντική και μόνο μια κιθάρα συνοδεύει. Κάπου κάπου σταματά η κιθάρα ν’ ακούσουμε μόνο τη φωνή. Κι ύστερα σβήνει κι η φωνή για ν’ ακούμε μόνον τη βροχή.
Γλυκαίνουν τα πρόσωπα των ανθρώπων, σαν σιρόπι γλυκό ήταν αυτή η βροχερή μέρα. Και βγήκαμε καμαρωτοί να κερδίσουμε βλέμματα, να κάνουμε φλερτ που ευνοεί το γκρίζο, που ταιριάζει στους ερωτευμένους, μια ηδυπάθεια κι ένα φιλί που λιώνει η βροχή τη φωτιά του.
Μέρες σαν ασπρόμαυρες φωτογραφίες, ρομαντικές, αποχρώσεις καφετιές.
Σκύβουν οι εραστές κι ακουμπούν στα υγρά μαλλιών των γυναικών. Σκουπίζουν με το χέρι το πρόσωπό τους, ενώ τα μουσκεμένα ρούχα τους ομίχλη μεταξύ των σωμάτων. Χέρι χέρι περπατούν στα σύννεφα που κατέβηκαν στη γη κι ύστερα ανεβαίνουν ψηλά, δίχως να βλέπουν κάτω, δίχως ν’ αντιλαμβάνονται πόόσο ψηλά έχουν φτάσει... 2CE4
Περισσότερα... »
-
τα πιο πένθιμα κάλαντα
» ce_«Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα / σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται / σήμερα έβαλαν βολή οι άνομοι Εβραίοι, οι τρισκαταραμένοι / για να σταυρώσουν το Χριστό, τον Πανταβασιλέα…»
Μαύρος ο ουρανός. Δεν «αγάλλεται». Μαύρη η μέρα. Δεν έχει «φως». Τα βουνά λυπούνται. Δε «χαίρει η φύσις όλη».
Μεγάλη Πέμπτη και το έθιμο ορίζει να βγαίνουν τα αγόρια του χωριού και να λένε από σπίτι σε σπίτι τα «μαύρα μαντάτα», σαν άλλοι αγγελιοφόροι, θυμίζοντας ίσως και εικόνες παλιότερες, όπου βαστούσαν τα εξαπτέρυγα, προπορευόμενοι των νεκρικών πομπών.
Από καιρό έχω προσέξει πως στα κάλαντα των ημερών των Χριστουγέννων έχουν εισχωρήσει στις παρέες και κορίτσια, έσπασε το ταμπού. Σε τούτα, τα πένθιμα κάλαντα, δεν τα έχω δει. Για κείνα υπήρξε το έθιμο του «Λαζάρου», που γυρίσαν το χωριό με καλάθια στολισμένα λουλούδια και συγκέντρωσαν αυγά.
Είναι, όντως σεξιστικά τα περισσότερα έθιμα, ας μην ξεχνάμε πως λέγονται και πατροπαράδοτα, αλλά φορείς και φυλετικών διακρίσεων, όπως στο συγκεκριμένο παράδειγμα η αναφορά στους Εβραίους: «άνομοι», «τρισκαταραμένοι» ή αλλού «αυτοί που φτιάξαν τα καρφιά του Χριστού». Ένα παιδί που δε συναναστρέφεται Εβραίους, την πρώτη φορά που θα συναντήσει έναν θα ηχήσει στο κεφάλι του ο στίχος.
Περισσότερα... »
-
η σκέψη αφηγείται
» ce_Πάντα με γοήτευαν οι αφηγήσεις, όπως κι οι αφηγητές/τριες.
Σήμερα διάβαζα [για άλλη μια μέρα] Frank Smith: για την "αφηγηματική φύση της σκέψης" και πως "ο ανθρώπινος εγκέφαλος λειτουργεί με ιστορίες", απόδειξη αυτού είναι και η συνήθειά μας να "προσπαθούμε να βρούμε αντικείμενα σε θολωμένα σχήματα χρωμάτων και σκιών, εντοπίζουμε πρόσωπα και φιγούρες στα σύννεφα και άλλα άμορφα σχήματα και επιβάλλουμε δομές σε τυχαίες ακολουθίες γραμμάτων ή αριθμών" (Marry Potter). Αυτό που ο Vygotsky ονομάζει: "εσωτερικευμένη δράση".
Μια σκέψη που ρέει καθαρή κι αφηγείται.
Τι πιο φυσιολογικό: σκέψη, αφήγηση, ποίηση.
Περισσότερα... »
-
...ένα βιβλίο για πάντα"
» ce_Στις 23 Απριλίου 1616, έφυγαν από τη ζωή ο Σέξπιρ και ο Θερβάντες. Γι' αυτό κι έχει οριστεί αυτή η μέρα από την Unesco ως Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου. H ιδέα ξεκίνησε από τη Βαρκελόνη, La Diada de Sant Jordi, ημέρα που η πόλη γιορτάζει τον άγιο προστάτη της κι όπου παραδοσιακά τέτοια μέρα δίνονταν ένα τριαντάφυλλο σε όποιον/α αγόραζε ένα βιβλίο. Στις μέρες μας, οι άντρες προσφέρουν στις γυναίκες ένα τριαντάφυλλο κι ένα στάχυ κι εκείνες ανταποδίδουν με ένα βιβλίο.
"Ένα τριαντάφυλλο για την αγάπη, ένα βιβλίο για πάντα".
Κι η πόλη γεμίζει με πάγκους που πουλούν τριαντάφυλλα και βιβλία. Κι η πόλη γεμίζει με ανθρώπους που κρατούν στα χέρια τριαντάφυλλα και βιβλία.
Περισσότερα... »
-
Dreams That Money Can Buy
» ce_
"the day before you came" (πρώτη εκτέλεση ABBA)
H λονδρέζικη μπάντα των Real Tuesday Weld ξέρει να πειράζει υπέροχα παλιές δημιουργίες, όπως και το εναλλακτικό σάουντρακ που σκάρωσε για το φιλμ Dreams That Money Can Buy του Hans Richter (1946), στην οποία ο Joe έχει τη δύναμη να δημιουργεί όνειρα και να τα πουλάει σε άλλους: "Αre you a dream dealer? I will sell one to you, for I have so many, you see..."
Περισσότερα... »
-
my sweet BCN
» ce_μια πόλη να ζεις
ημερολόγιο ταξιδιού
19.04.- Θεσσαλονίκη - Ζυρίχη [κι ένα αεροδρόμιο με γυάλινο κλουβί για τους καπνιστές]
- Ζυρίχη - Βαρκελόνη [παρατήρηση 1η: τα ταξί εδώ είναι σαν να προσμίχτηκε η Αθήνα με τη Θεσσαλονίκη: κίτρινα - μπλε και στην κορυφή φωτεινή πράσινη ένδειξη "ελεύθερος"]
- Montjuic & μουσείο Μιρό [αρκεί να μη χαθείς στο πολύ φολκλόρ]
- Sagrada Familia by Antonio Gaudi [η πολυφωτογραφημένη]
- Torre Agbar by Jean Nouvel [ή αλλιώς "το αυγό" της εταιρείας ύδρευσης]
- Las Ramblas [οι μεσογειακοί λαοί ξέρουν τι θα πει υπαίθριος χώρος]
- μνημείο Κολόμβου
- Placa de Reial
20.04.- Barceloneta [η μικρή Βαρκελόνη, η πιο λαϊκή]
- Gothic barrio [κυβερνητικά κτίρια και υπαίρθια αγορά με αντίκες]
- καθεδρικός ναός [εντός του ο Χριστός της Ναυπάκτου]
- Μουσείο Πικάσο
- Girona [εβραϊκή πόλη]
- Figueres [η πόλη μουσείο του πεισματάρη Salvador Dali]
- μουσείο Dali [είχε αποφασίσει να κάνει διάσημη την πόλη του και το κατάφερε, κάνοντας μουσείο το δημοτικό θέατρο]
- Πανηγύρι του Αϊ-Γιώργη -Sant Jordi-, προστάτη της πόλης, μπροστά από τον καθεδρικό ναό
- σπίτια σχεδιασμένα από τον Gaudi: Pedrera, Battlo
- Palau de la Música Catalana
23.04.- La Diada de Sant Jordi Στις 23 Απριλίου 1616, έφυγαν από τη ζωή ο Σέξπιρ και ο Θερβάντες. Γι' αυτό κι έχει οριστεί αυτή η μέρα από την Unesco ως Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου. H ιδέα ξεκίνησε από δω, ημέρα που η πόλη γιορτάζει τον άγιο προστάτη της κι όπου παραδοσιακά τέτοια μέρα δίνονταν ένα τριαντάφυλλο σε όποιον/α αγόραζε ένα βιβλίο. Στις μέρες μας, οι άντρες προσφέρουν στις γυναίκες ένα τριαντάφυλλο κι ένα στάχυ κι εκείνες ανταποδίδουν με ένα βιβλίο. "Ένα τριαντάφυλλο για την αγάπη, ένα βιβλίο για πάντα". Κι η πόλη γεμίζει με πάγκους που πουλούν τριαντάφυλλα και βιβλία. Κι η πόλη γεμίζει με ανθρώπους που κρατούν στα χέρια τριαντάφυλλα και βιβλία.
- park Guell by Antonio Gaudi
- camp Nou
videos 1, 2
Περισσότερα... »
-
από Το Ημερολόγιο Ενός Διαφθορέα
» ce_Τυχαίες λέξεις από ένα βιβλίο:Τι θα πει ερωτευμένος; Είναι τάχα αυτό που λέμε πιασμένος; Τυλιγμένος στόν έρωτα; Πόσο αταίριαστη ομοιοκαταληξία! Σαν να μη μπορεί να επιθυμήσει τίποτα κανείς- τότε ποιός είναι ελεύθερος; Κι αν ήμουν ελεύθερος, πως θα μπορούσα να ποθώ; Αλλιώς· αν ήμουν ελεύθερος, ελεύθερος σαν το πουλί, τότε γιατί ποθώ; Ποθώ όταν έρχομαι κοντά Σου, ποθώ όταν φεύγω από κοντά Σου, όταν κάθομαι στο πλάι Σου ποθώ.Ο πόθος είναι μια αιώνια αγωνία.
Søren Kierkegaard, Diario de un seductor
Σαίρεν Κίρκεγκωρ, Το ημερολόγιο ενός διαφθορέα
Υ.Γ. Όταν κάποιος σου λέει πως ένα βιβλίο τον συγκίνησε πολύ, δεν μπαίνεις στον πειρασμό να το αναζητήσεις κι εσύ; Αυτό ήταν που με έκανε να ψάξω αυτές τις λέξεις. Η συνέχεια εν τω βιβλιοπωλείω...
Περισσότερα... »
-
ένα μαχαίρι, γρήγορα!
» ce_
Ο Corto Maltese είναι ο χάρτινος ήρωας του Hugo Pratt, που γεννήθηκε το 1887 στη Μάλτα. Σε κάποιο επεισόδιο, μια μάγισσα είδε την παλάμη του και προέβλεψε ότι, επειδή η γραμμή της ζωής είναι κοντή, θα πεθάνει γρήγορα.
Ο Κόρτο Μαλτέζε δεν απάντησε τίποτε. Πήρε ένα μαχαίρι και χάραξε το χέρι του, προεκτείνοντας από μόνος του τη γραμμή που διέκοπτε η φύση.
Το θέμα δεν είναι πόσο μεγάλη είναι η γραμμή, αλλά πόσο βαθιά.
Ακόμη κι οι χειρομάντες υποστηρίζουν πως η γραμμή της ζωής μαρτυρά την ποιότητα ζωής και δεν έχει καμιά σχέση η έκτασή της με το πόσο θα ζήσει κανείς.
Περισσότερα... »
-
όψεις
» ce_εξωτερική όψη
Σπίτι με ανάγλυφες παραστάσεις στο σοβά,
αποτυπώματα απ’ τις πατούσες
του παιδιού του σπιτιού
της οικογένειαςεσωτερική όψη
Σπίτι με έπιπλα προστατευμένα
με σελοτέιπ
στις γωνίες2CE6
Περισσότερα... »
-
Οι Γερμανοί Δεν Έφυγαν Ποτέ
» ce_Βρε, βρε εργαζόμενη νεολαία στα διόδια! Ούτε στα Goody's τέτοια χαμόγελα.
Επωλήθη.
Τον αυτοκινητόδρομο από Ράχες Φθιώτιδας ως και Κλειδί Ημαθίας [230 χλμ.] ανέλαβε ο όμιλος επιχειρήσεων ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΣ ΑΙΓΑΙΟΥ Α.Ε., στον οποίο, σύμφωνα με το Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, συμμετέχουν οι εταιρείες Bilfinger Berger (34,5%) [ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ], Hochtief Projectentwicklung GMBH (34,5%) [ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ], Lamda development AE (10%), ΑΕΓΕΚ Α.Ε. (9%), ΑΘΗΝΑ ΑΤΕ (7%) και Ευκλείδης Α.Ε. (5%).
Όσοι/ες ταξιδεύετε μεταξύ αυτών των χιλιομέτρων θα το διαπιστώσατε στα διόδια. Όλοι οι σταθμοί των διοδίων λειτουργούν και από τις δύο κατευθύνσεις κι ένας επιπλέον θα ετοιμαστεί στον Πυργετό.
Κι αυτοί -λέει- θα φροντίζουν για την ασφάλειά μας, θα μας φτιάξουν γέφυρες, τούνελ κλπ κλπ κι εμείς θα πληρώνουμε στα διόδια, θα πληρώνουμε φόρους, οι πολιτικοί θα καμαρώνουν για τα μεγάλα έργα που κάνουν, οι νομάρχες, οι υπουργοί θα κόβουν κορδέλες κι εμείς θα ψάχνουμε δρόμους για να παρακάμψουμε τα διόδια.
Γιατί χρήμα δεν έχουμε. Κι όσο για χρόνο, θα βρούμε. "Θα βρεθεί...
Εξάλλου, καλοκαίρι έρχεται.
Είναι ωραία στην παραλία, μίστερ!
Περισσότερα... »
-
"χέρσος τόπος"
» ce_April is the cruellest month, breeding
Lilacs out of the dead land, mixing
Memory and desire, stirring
Dull roots with spring rain.
The Waste Land by T.S.Eliot
Ήταν να μη θυμηθώ τον Έλιοτ.
Y.Γ.
Και το θυμήθηκε κι ο Μάγιστρος, σχολιάζοντας, μη ξέροντας για την ανάρτηση τούτη, τη σκληρότητα του Απρίλη.
Περισσότερα... »
-
"θα βρεθεί χρόνος να σκοτώσεις και να δημιουργήσεις..."
» ce_There will be time, there will be timeTo prepare a face to meet the faces that you meet;There will be time to murder and create,And time for all the works and days of handsThat lift and drop a question on your plate;Time for you and time for me,And time yet for a hundred indecisions,And for a hundred visions and revisions,Before the taking of a toast and tea. In the room the women come and goTalking of Michelangelo. And indeed there will be timeTo wonder, "Do I dare?" and, "Do I dare?"Time to turn back and descend the stair,With a bald spot in the middle of my hair--[They will say: "How his hair is growing thin!"]My morning coat, my collar mounting firmly to the chin,My necktie rich and modest, but asserted by a simple pin--[They will say: "But how his arms and legs are thin!"] Do I dareDisturb the universe?
Thomas Stearns Eliot, The Love Song of J. Alfred Prufrock
Περισσότερα... »
-
planespotting
» ce_μ' αρέσει να κοιτάω ψηλά![το κείμενο δημοσιεύτηκε κάπως έτσι στο περιοδικό SOUL, τ.15, Μάης07]Κάποιοι, όταν κοιτούν τον ουρανό βλέπουν σύννεφα σε περίεργα σχήματα, τη βροχή που έρχεται, ένα ρομαντικό ηλιοβασίλεμα, πουλιά να πετούν, τη νύχτα άστρα και πλανήτες μακρινούς. Κάποιοι άλλοι όμως διακρίνουν σ’ αυτόν αεροπλάνα…
Με θυμάμαι να κολυμπάω στον Κορινθιακό και να βλέπω τις ασημένιες ατράκτους των αεροπλάνων να στραφαλίζουν στον ουρανό. Προσπαθούσα να ανακαλύψω πού είναι το Ελευθέριος Βενιζέλος και πού πάνε τα συγκεκριμένα δρομολόγια. Κολυμπούσα κι ένιωθα το σώμα μου να αντανακλά την κίνηση του αεροπλάνου. Πάνω μου ταξίδευαν εκατοντάδες επιβάτες.
Ύστερα, μετά από χρόνια, περπατώ στην οδό Βενιζέλου, ακούγοντας το El Venizelos από τους Equaleyes και κοιτώντας στον ουρανό, διαπιστώνω τη διασταύρωση αεροδιαδρόμων, των λευκών γραμμών που άφησαν τα καύσιμα αεροσκαφών στον ουρανό της Θεσσαλονίκης. Εκατοντάδες επιβάτες ταξιδεύουν πάνω στο βλέμμα μου.
προαπαιτούμενες γνώσεις
οδηγίες προς αεροναυτιλομένους
Κάθε αεροδιάδρομος είναι μια σταθερή τροχιά. Έχει πλάτος 10 ναυτικά μίλια (οι Αγγλοσάξονες πρόλαβαν να κατοχυρώσουν τις μονάδες μέτρησης νωρίς) και χωρίζεται εγκάρσια σε "φέτες" που αρχίζουν από το κατώτατο ύψος ασφαλείας των 10.000 ως 28.000 ποδιών για κοντινές πτήσεις (βλ. Θεσσαλονίκη – Αθήνα) και 28.000 – 41.000 ποδιών για τις μακρινές. Και για λιγότερο μποτιλιάρισμα, οι "φέτες" αυτές απέχουν μεταξύ τους 1.000 πόδια. Κι αφού μιλάμε για «μποτιλιάρισμα», ποιος άλλος θα ‘ταν υπεύθυνος για την Εναέρια Κυκλοφορία; Το Air Traffic Control, ο Έλεγχος Εναέριας Κυκλοφορίας γνωρίζει τα πάντα για ό,τι κινείται πάνω από την πόλη. «Ο Πύργος Ελέγχου ακούει;»
Αυτά τα μεταλλικά μεταναστευτικά πουλιά στον ουρανό έχουν τραβήξει την προσοχή κι άλλων γήινων. Κι ενώ κάποιοι βλέπουμε λευκές γραμμές στον ουρανό, εκείνοι διαβάζουν δρομολόγια εταιριών και τύπους αεροπλάνων. Άλλοι μαγεμένοι παρατηρητές αεροπλάνων, ξαπλωμένοι βοσκοί σε λιβάδια πράσινα, άλλοι σε πύργους γυάλινους εν ώρα εργασίας, άλλοι αρματωμένοι με κιάλια, τρίποδες, φωτογραφικές μηχανές, κάμερες, άλλοι παράνομοι κι άλλοι νόμιμοι εραστές της στιγμής που ένα αεροπλάνο γλιστράει στην ουράνια διαδρομή του. Υπάρχουν και πολλές παραλλαγές: άλλοι ειδικεύονται σε πολεμικά αεροσκάφη, σήματα, νούμερα και μοντέλα, ελικοφόρα, ελικόπτερα. Κάτι σαν αερομοντελισμός –στην κυριολεξία όμως- είναι το planespotting. Ακόμη κι οικογένειες στρώνουν κουβερτούλες για πικ-νικ και απολαμβάνουν τη διέλευση των αεροσκαφών. Οι plane spotters στις διακοπές τους επιλέγουν να διαμένουν σε ξενοδοχεία κοντά σε αεροδρόμια κι όταν ταξιδεύουν, επιλέγουν θέση δίπλα στο παράθυρο για να βλέπουν το φτερό να ταλαντεύεται. Είναι τύποι που διαβάζουν εξειδικευμένα περιοδικά, όπως είναι το airliner world και το airliners international ή την ελληνική έκδοση remove before flight. Eίναι ίσως εκείνοι που πιτσιρικάδες ζωγράφιζαν αεροπλάνα στο χαρτί ή ήθελαν να γίνουν πιλότοι, αεροναυπηγοί κι έχουν επαρκείς γνώσεις για τις μηχανολογικές λεπτομέρειες των αεροσκαφών.
Ακόμη κι εκείνοι που είναι αλλεργικοί στα γκαζόν και το καθαρό οξυγόνο βρήκαν τρόπο να εξασκήσουν τη μανία τους μέσα από τον προσωπικό υπολογιστή τους: Google Earth planespotting. Διοργανώνονται τουρνουά αναζήτησης ιπτάμενων αντικειμένων στο Google Earth, όπου καταγράφονται αεροπλάνα από τους δορυφόρους να υπερίπτανται και να κρύβουν τη θέα των αστικών ρυμοτομικών σχεδίων. Είναι κι εκείνοι που ανακαλύπτουν αεροπλάνα ακόμη και σε λαθεμένες σκηνές του cinema, όπως σε κείνη της μονομαχίας στο φιλμ Gladiator.
Στο παγκόσμιο χωριό του διαδικτύου βρίσκει κανείς πληροφορίες για τους απότομους ελιγμούς αεροσκαφών με συγκεκριμένο αριθμό νηολογίου, πλήθος φωτογραφιών σε απαιτητικά sites με λεπτομέρειες για γωνίες λήψης και επαρκή φωτισμό, πληροφορίες για τα καλύτερα planespotting sites σε διεθνή αεροδρόμια, με λεπτομερείς οδηγίες πρόσβασης και χάρτες. Το αεροδρόμιο του Ελληνικού, για παράδειγμα, ήταν πιο βολικό και παρουσίαζε παγκόσμιο ενδιαφέρον. Στο El Venizelos μόνο από το ΙΚΕΑ που είναι δίπλα είναι δυνατή η λήψη photos και για πιο απαιτητικούς υπάρχουν hot spots στην ευρύτερη περιοχή των χωραφιών, απ’ όπου είχαμε πριν δυο μήνες και την καταγραφή του πρώτου “friendly captain waving”, το χαιρετισμό δηλαδή κυβερνήτη αεροσκάφους, αποδεικνύοντας τη διαδραστική μορφή του αθλήματος, γιατί κι ο planespotter θέλει την αναγνώρισιή του!
the greek way
Νομίζετε πως στη χώρα μας δεν είναι πολύ διαδεδομένο το άθλημα και μόνο κάποιοι τρελοί τουρίστες ασχολούνται, πρωταγωνιστές αστυνομικού ρεπορτάζ, αφού συνήθως συλλαμβάνονται ως ύποπτοι που φωτογραφίζουν αεροπλάνα σε τρομοκρατικούς καιρούς;
Το planespotting πολιτικών αεροπλάνων και η φωτογράφηση σε πολιτικά αεροδρόμια είναι νόμιμα, διαδώστε το! Χρειάστηκαν αυτόφωρα, προσαγωγές, αγώνας. Όταν όμως υπάρχει αγάπη κι όταν σου λέει πως ο άλλος έχει στήσει ολόκληρο Πύργο Ελέγχου στο σπίτι του ή πως από πιτσιρίκι έβαζε ξυπνητήρι, για να προλάβει να δει τις γραμμές των αεροπλάνων στον ουρανό και μετά ταξίδεψε με τον Υπερσιβηρικό για μια φωτογραφία ως το Χονγκ Κονγκ, το δίκτυο επικοινωνίας στήνεται αναπόφευκτα.
Ο Σύλλογος «Απογείωση», με έδρα την Αθήνα είναι μια political correct οργανωμένη κοινότητα Φίλων της Αεροπορίας με 50 οργανωμένους spotters, διασκορπισμένους ανά την Ελλάδα. Ακολουθούν κάθε νόμιμο μέσο, επισκέπτονται πολιτικά αεροδρόμια, μελετούν τις αεροπορικές δράσεις αυτών και μοιράζονται τις αεροπορικές εμπειρίες τους. Το Μάρτη, μάλιστα, 26 ταξιδιώτες, απογειώθηκαν με προορισμό το νησί St. Maarten της Καραϊβικής, ονειρικός προορισμός για τους μυημένους, όπου αεροπλάνα περνούν σύρριζα από τα beach bars και βλέπεις επιβάτες να χαιρετούν μέσα από το jumbo. Αντίστοιχος ευρωπαϊκός παράδεισος θεωρείται η Σκιάθος τις Παρασκευές, ειδικά στο διάδρομο 02.
Υπάρχουν, βέβαια, και αυτόνομοι Έλληνες spotters, που δρουν ανά τον κόσμο, βγάζοντας ένα αεροπλάνο φωτογραφία στη Θεσσαλονίκη ας πούμε και γουστάρουν να ξαναβλέπουν το ίδιο αεροπλάνο από άλλους φωτογράφους ή και από τους ίδιους σε άλλα αεροδρόμια, ξεχωρίζοντάς το από το νούμερο στην ουρά του. Ο κωδικός για την Ελλάδα στην ουρά –ανεξαρτήτου εταιρίας- αρχίζει από SX-xxxxx.
Τι κοιτάς εκεί ψηλά;
Δεν έχει σημασία πώς κάνεις το planespotting σου. Το κόλλημα με τα αεροπλάνα μετράει. Κανόνες δεν έχει το παιχνίδι και επιδέχεται πολλές παραλλαγές. Κι αν βαρεθείς το “plane”, δος του μια, να φύγει μακριά σαν σαΐτα χάρτινη και κράτησε το “spotting”. Προσφέρεται ως δεύτερο συνθετικό: train spotting, ship spotting, lorry spotting, star spotting, ως και sign spotting, trolley spotting (καροτσάκια super market) και Whale Spotting in Google Earth.
info:
www.planespotting.net, www.planespotting.com, www.airpics.com, www.airliners.net, www.airliners.gr (ελληνικό forum), [www.air-born.gr] (Σύλλογος Φίλων Αεροπορίας «Απογείωση»)
Περισσότερα... »
-
anti-plastic 2
» ce_Άντε και έχεις την ευαισθησία να μαζέψεις σε ξεχωριστό οικιακό κάδο τις πλαστικές συσκευασίες και αποφασίζεις κάποια στιγμή να τα εναποθέσεις εις τους ειδικούς μπλε καδους της γειτονιάς σου...
Πόση ώρα νομίζεις πως θα χρειαστείς για να σφηνώσεις μία-μία τη συσκευασία στην ειδική οπή;
Δηλαδή, θα πρέπει να είσαι πολύ ... φανατικός μ' αυτή την ιδέα για να ανακυκλώσεις πλαστικό εν Ελλάδι.
Όχι, δώστε λίγη σημασία στην οπή άνωθεν των κάδων και θα καταλάβετε.
Ένα ένα κεσεδάκι, ένα ένα μπουκαλάκι, ένα ένα ...
Μα, ένα ένα;
anti-plastic 1
Περισσότερα... »
-
"και στην άκρη χαραγμένο αγκυλωτό σταυρό"
» ce_Τόσο καιρό υποστηρίζουμε πως είμαστε η Αμερική των Βαλκανίων.
Ήταν στη μοίρα της σημαία μας να λάβει και την ανάλογη τιμή.
Η αμερικάνικη εδώ και χρόνια υπόκειται σε τέτοιες αισθητικές επεμβάσεις.
Τώρα, γιατί διαμαρτυρόμαστε για τις αφίσες με την ελληνική σημαία και τη σβάστικα;
Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων:
Στις αφίσες αυτές διαφημίζεται έκθεση φωτογραφίας και γραφικών, η οποία θα διεξαχθεί στο Πολιτιστικό-Ενημερωτικό Κέντρο των Σκοπίων από τις 3 Απριλίου ως τις 3 Μαΐου. Το ίδρυμα αυτό τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου των Σκοπίων. Στο μέσο της αφίσας απεικονίζεται μία οικογένεια.
Ο δημιουργός της έκθεσης, σε δηλώσεις του χθες το βράδυ στον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό των Σκοπίων “Σίτελ”, ανέφερε ότι η οικογένεια στη μέση της αφίσας, είναι οι Σλαβομακεδόνες γονείς και οι παππούδες του οι οποίοι εγκατέλειψαν την Ελλάδα μετά τον εμφύλιο πόλεμο και πρόσθεσε ότι με “τον τρόπο αυτό”, ο ίδιος “βιώνει το γεγονός αυτό”. Αρνήθηκε ότι η αφίσα “εξυπηρετεί πολιτικές σκοπιμότητες”.Οι δικοί μας από χρόνια δείξαν την έμπνευσή τους.
Θυμηθείτε το Τζίμη Πανούση
και μια πιο πρόσφατη, 26.01.08, από ελληνικό μπλογκ [πρόλαβε και το Σκοπιανό!]
Τόσα χρόνια με αυτό το σταυρό, βαρεθήκαμε κιόλας.
Υ.Γ. Μα, να ξεχάσω την "Ελληνοφρένεια"; Της οποίας η σημαία, έχει προκαλέσει ήδη το ΕΣΡ κι έχει ανοίξει η σχετική συζήτηση. Προτείνουμε ως λύση την αναστροφή ολόκληρου του εικονιδίου:
Περισσότερα... »
-
νεκρή φύση
» ce_ -
ποιητής: ιδιώτης ή πολίτης;
» ce_Τον τελευταίο καιρό με απασχολεί πολύ αυτό το θέμα, για την προσφορά του ποιητή αλλά και του καλλιτέχνη στη διαμόρφωση και αλλαγή του κόσμου μας.
Έτσι, το άρθρο του Κώστα Γεωργουσόπουλου στα ΝΕΑ [22.03.08], ήταν ό,τι πρέπει τροφή για τον προβληματισμό μου:... ο ποιητής σήμερα ιδιωτεύει, ομφαλοσκοπεί, βυθίζεται στα προσωπικά του πάθη, βρίσκει καταφύγιο σε μυστικές, συνωμοτικές κατακόμβες, όπου δίκην ιερατείου και ασκητικής μοναστηριακής απομόνωσης προσεύχεται, οργίζεται, φαντασιώνεται, ονειρεύεται ή χλευάζει την ερημιά του, την αναισθησία της κοινωνίας και την ισοπεδωτική εκπαίδευση με άτεγκτο επαγγελματικό πρακτικό προσανατολισμό.
Όταν η σύγχρονη ποίηση αμφιβάλλει ή ίδια για τη λειτουργική της θέση μέσα στη σύγχρονη κοινωνία, όταν ο ποιητής εμφανίζεται μέσα από το έργο του να διαφορεί για τα κοινά ή στην καλύτερη περίπτωση να χλευάζει, να σατιρίζει τους μηχανισμούς που καταπιέζουν την προσωπικότητα και την ελεύθερη έκφραση χωρίς να θέλει, έστω ουτοπικά, να ανοίξει ένα παράθυρο ελπίδας ή να δώσει την ευκαιρία να λειτουργήσει το έργο του σαν σωσίβιο, σαν χειρονομία αλληλεγγύης προς τον δυναστευόμενο και καταδαμαζόμενο σύγχρονο άνθρωπο.
Όταν ο ποιητής έπαψε στο έργο του να νιώθει Πολίτης και η ποίησή του αρκείται να περιτυλίγει το Εγώ του με ένα κουκούλι αηδίας, απέχθειας, απαξίωσης προς τα κοινά, είναι φυσικό και λογικό να αρθρώνει μια ιδιόλεκτο, μιαν ποιητική αργκό, που λειτουργεί όπως όλες οι αργκό σαν κώδικας άμυνας, συντεχνίας, συνωμοτικής φράξιας ή μυστικής εταιρείας, σαν λέσχη μυημένων ή καταφύγιο αποσυνάγωγων, διωκόμενων, αιρετικών, πνευματικών λεπρών.
Πώς λοιπόν το απαίδευτο ποιητικά κοινό να προσεγγίσει το καταφύγιο. Κι όταν κάποιος τολμήσει να διεισδύσει στη λέσχη, δεν έχει αποκωδικοποιητή, δεν έχει μετασχηματιστή, δεν έχει φίλτρο και κλειδί να συλλάβει τα ποιητικά μηνύματα.
Νιώθει όπως ο καθένας κοινός μέσος άνθρωπος μπροστά σε ένα καρδιογράφημα, μια χημική άλυσο, μια τοπολογική μαθηματική τάξη, μια φαρμακευτική σύνθεση.
Γι΄ αυτό και πολύ συχνά ο κοινός άνθρωπος που άλλοτε ήταν ποιητικά ευαίσθητος, τώρα νιώθει χωρίς άλλο έναν απέραντο σεβασμό για τους ποιητές συνάμα με ένα σύμφυτο με τον σεβασμό φόβο εξαιτίας της κρυπτικότητας, που λειτουργεί ως απειλή, της ποιητικής γλώσσας. Αισθάνεται όπως ο αμέτοχος νομικής ορολογίας κατηγορούμενος που ακούγοντας την εισαγγελική πρόταση αναρωτιέται αν τον αθωώνει ή τον καταδικάζει. Αισθάνεται σαν τον καθημερινό περιδεή ασθενή που κρατώντας μια ιστολογική εξέταση διερωτάται αν οι αναφερόμενοι στη γνωμάτευση ιατρικοί όροι δηλώνουν καλοήθεια ή κακοήθεια. Θα μου πείτε η ποιητική γλώσσα όπως και η εικαστική, η μουσική, η θεατρική, η ορχηστρική, η κινηματογραφική ακόμη και η αρχιτεκτονική εξελίσσονται, πειραματίζονται, διευρύνουν τις εκφραστικές τους δυνατότητες, ιδρύουν νέες επικράτειες αισθητικής και ποιητικής ηθικής. Και καλά κάνουν. Αλλά η μοναξιά που αισθάνεται ο δημιουργός όταν δεν βρίσκει τον φυσικό του σύμμαχο, τον αναγνώστη, είναι αφόρητη και καταθλιπτική. Ως εκ τούτου ο ποιητής πέρα από το κουκούλι του ασχολείται πλέον και με την «κουκουλική», με αναφορές στην ποιητική, με καταφυγές στο ερώτημα για την αναγκαιότητα της δημιουργίας και διακειμενικά ανοίγματα στους συνεταίρους της συντεχνίας, μια δηλαδή ποιητική κλειστή αλληλογραφία με τους συμπάσχοντες, τους συγκρατούμενους στο κελί της ποιητικής κλειστοφοβίας ή στην ψευδαίσθηση της κατανόησης μιας φιλικής κατάφασης της παρέας.Ποια είναι η αλήθεια τελικά;
Η τέχνη για την τέχνη;
Η τέχνη έξω από την κοινωνία; Ή η κοινωνία έξω από την τέχνη;
Μη μου μιλήσετε για στρατευμένη τέχνη. Δε θέλω.
Περισσότερα... »
Σελίδες: 1
2
 |
Copyright © 2008 Karditsa Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 31.07.2010 16:15:18 
|