"...τριών τούτων ένεκα χάριν έχειν έτυχε: Πρώτον μεν οτι άνθρωπος εγενόμην και ου θηρίον , είτα οτι ανήρ και ου γυνή, τρίτον οτι Έλλην και ου βάρβαρος " Διογένης Λαέρτιος (Περί βίων δογμάτων και αποφθεγμάτων των εν φιλοσοφία ευδοκιμησάντων) - Αποδίδεται στο Θαλή το Μιλήσιο
Όταν υπόσταση πράσινου παίρνει το χόρτοέτσι ώστε μοιάζει να μιλάλύπη εγώ νιώθω και πίκραπου Έλλην δεν είμαι.
Όταν γύρω απ' τους σπόρους στολίζονται τα μήλα με τη θεία σάρκα των μήλωνκι ο άνεμος τα στρογγυλεύειλύπη εγώ νιώθω και πίκρα που Έλλην δεν είμαι.
Όταν διαβαίνει κι η τρανή παγωνιάκαι μας σκεπάζει με την αυτής μεγαλειότητα,και μας αφήνει να ' μαστε μονάχα η δική της σκιάπου μόνο και πάντα από κάτω πετάσαν ψάρι που στη θάλασσα τη μεγάλη κολυμπά-λύπη εγώ νιώθω και πίκραπου Έλλην δεν είμαι.
Όταν είμαι, όταν υπάρχωκι όταν γι αυτά τα δυό δε νιώθω λύπηπίκρα με πιάνει ωστόσο που Έλλην θα μπορούσα να' μαι
αλλά δεν είμαι
NICHITA STANESCU
(μετάφραση Στ. Δεληγιώργης , Β. Ιβάνοβιτς - από το βιβλίο Εγώ δεν είμαι άλλο από μια κηλίδα αίμα που μιλάει)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Weaver" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
