Δεν ξέρω - λέει - γιατί τούτες τις μέρες διαρκώς ονειρεύομαιμια βρώμικη Ψαραγορά γεμάτη εντόσθια ψαριών και ξερά λέπια.Στους πάγκους κάθονται γέροι και γριές κι αλλήθωρα κορίτσιακρατώντας μακριά κομπολόγια που σέρνονται στις μαύρες πλάκεςχωρίς καθόλου να κροτούν μέσα σ' αυτό το μισοσκόταδο,κάτω απ' την καπνισμένη γυάλινη στέγη. Μα το πιό παράξενο είναι που δεν πουλάνε ψάρια, αλλά κλουβιά με παπαγάλους,πολύχρωμούς εκκεντρικούς παπαγάλους, πράσινους, κόκκινους, γαλάζιους, πορτοκαλένιους ή μενεξεδένιους. Ένας από δαύτουςπέταξε, κάθησε στον ώμο μου κι' είπε στ' αυτί μου "σκατά"
Από τη συλλογή "ΑΡΓΑ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ- ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ"
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Weaver" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
