Χώρος δεν είναι έξω απ' το χρόνο
Κορόνα- γράμματα να παίξεις τις ώρες και τα χρόνιαμόνος με τον έρημο αντίπαλο
έρωτα κέδρε με το άρωμα του φεύγοντος χρόνου
πόσες ακόμα μέρες επίγειεςχρόνια με λίγο-λίγο θάνατο
και περιμένω τα χρωματιστά πουλιά της αιωνιότηταςνα καθίσουν στο δέντροασάλευτα ριζωμένο στην ομορφιάκαι τρομαγμένο
Ηλίθιο αγέρι το δικό μου χρόνο θροϊζει
Σα μίσχος άνθους ο χρόνοςαθώα υψούμενος
ψηλά στον ηδυόνειρο χρόνο της λησμονιάς
ώρες με λυπηρά δευτερόλεπτα λένε τη βροχή
Τα όνειρα παίρνουν απ' τον αιώνιο ρόχθο τη λαλιά και πετώντας ο αδέξιος γλάροςέχει σβήσει τα όριαπαρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος
Γέρνει ο χρόνος του σώματος, γέρνει σε θάνατο
Ο χρόνος πλήθυνε στα μολεμένα σωθικάείναι γεμάτος μαύρες ημέρες
χρόνος αδηφάγος οπού σε κάνει αυξανόμενο νεκρό
τη ζωή τη στολίζει ο χρόνος
Όλα τα έντομα ψάλλοντας αιωνιότητα ...
Αποσπάσματα από ποιήματα του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΟΥΖΟΥ
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Weaver" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
