Karditsa Blogs » Weaver » Όλα τα μπλογκ του νομού Καρδίτσας με μια ματιά

skip to content Karditsa Blogs » Weaver
Όλα τα blogs του νομού Καρδίτσας με μια ματιά Home Search	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Blogging για αρχάριους		Pass Free Internet με Extra! ΝΕΟΣ αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α.

Feeds

4345 άρθρα από 52 πηγές

Aa - Zz

Active Concept Team (26)
Agrotika Efodia (5)
Boulevard of Photographs (2)
CDplus Blog (23)
ce_ (111)
Ch3 (138)
Club Enzzo (2)
computer mania (5)
D. Lagos (1)
Dan4ever (1)
Dum Spiro Spero (13)
F.C. Filakti Argentina Karditsas (22)
F.C. Kardistan (36)
George Tsitoglou on web (2)
Georgios Adamakos (135)
HarleyDavidson (2)
karchris blogspot.com (25)
Karditsa Golden Boy (1)
Karditsa Live (215)
Kefalonia Island (1)
my personal corner (34)
My site (14)
Piano Bar Πουθενά (3)
Sekliza / Σέκλιζα (152)
Sidi (40)
Toumba Lights (281)
Trendy News! (2)
Weaver (130)
You can't break my spirit (35)

Αα - Ωω

Expand/Collapse

Weaver (100)

Σελίδες: 1 2

Καρδίτσα, 23.04.2010
21:51
IMMORTALITY
» Weaver

Among the April woods
deeper and deeper
-embarrassed not afraid –
I told my soul to sing.
A murmur in the trees…
My lips just hold the name :
“Immortality”

GEORGE C. ANYFANTIS

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 04.04.2010
21:45
Η ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (αποσπάσματα)
» Weaver

1. Μέσα στην Ανάσταση του Ιησού, στη νίκη κατά του θανάτου, κρύβεται εξιδανικευμένος και λυτρωμένος ο καημός του ανθρώπου για το εφήμερο της ζωής

2. Αν θελήσουμε να ερευνήσουμε σε τι βασίζεται ψυχολογικά η χριστιανική θρησκεία , θα ιδούμε αμέσως ότι δύο είναι οι δοξασίες που καθορίζουν τη φυσιογνωμία της: ο νόμος της αγάπης και η ανάσταση των νεκρών, Το πρώτο αποτελεί μια προσφορά στην κοινωνική πραγματικότητα, το δεύτερο μιαν εποικοδομητική επαγγελία, προορισμένη να στηρίξει , μέσα στην ενδόμυχα ιδιωτική σφαίρα, την πορεία της ζωής.

3. Η θεμελίωση της θρησκείας του Χριστού έχει γίνει με πλήρη συνείδηση ότι το δράμα, άρα το κρίσιμο πρόβλημα βρίσκεται στο εντεύθεν , όχι στο επέκεινα

4. Το φοβερό του θανάτου δεν είναι μόνον ότι δείχνει τη ζωή πρόσκαιρη. Είναι κι’ ότι μοιάζει να την αφήνει αδικαίωτη, αφού την παρουσιάζει απατηλή, Έπρεπε να πολεμηθεί αυτό ακριβώς το ψυχοφθόρο αίσθημα. Η κραυγή του Αποστόλου γίνεται εδώ γοερή «Ει δε ανάστασις νεκρών ουκ εστίν , ουδέ Χριστός εγήγερται. Ει δε Χριστός ουκ εγήγερται , κενόν άρα το κήρυγμα ημών , κενή και η πίστις υμών.» Είναι δραματική η λογική αλληλουχία των συλλογισμών σ’ αυτό το χωρίο.

5. Μέσα στον αποκαλυπτικό οραματισμό του Χριστιανισμού οι απανωτές γενιές των ζωντανών δεν κάνουν τίποτ’ άλλο παρά να γεννάνε, υπομονετικά σκυμμένες, έναν ωκεανό από νεκρούς , που θα φουσκώσει ξαφνικά και θα παφλάσει νικηφόρος.

6. Αλλά γιατί ν’ απορούμε που ο θάνατος ως ιδέα, υπό ομαλές συνθήκες, έχει τόση δραστικότητα και υπονομεύει το ηθικό μας; Ο άνθρωπος βλέπει τον κόσμο από μια και μόνον οπτική γωνία που του είναι υποχρεωτική: τον εαυτό του. Απώλεια του εαυτού του ίσον απώλεια του κόσμου.

7. Και ο θάνατος είναι σε τελευταία ανάλυση, μια έννοια υποκειμενική. Δεν έχουμε λοιπόν μόνο το ψυχολογικό απαράδεκτο που αντιστρατεύεται το νόμο του θανάτου. Έχουμε και το αδιανόητο. Μαζί και τα δύο, προκαλούν την αυτόματη εξέγερση.

8. Για τον άνθρωπο του καιρού μας, η πίστη του Πάσχα έχει γίνει θρησκευτική και κοινωνική γιορτή, έθιμο, αλλά χωρίς εσωτερικό νόημα. Ο θάνατος σε μια εξοντωτική αντεπίθεση ξανακέρδισε τις παλιές του θέσεις.

9. Μιλάνε για ηθική κρίση με οποιαδήποτε αφορμή, για ψύλλου πήδημα και δεν βλέπουν την αληθινή, τη βαθύτατη κρίση που μαστίζει τις ψυχές των ανθρώπων. Εκείνην που τους κάνει να χαροκοπούν , ν’ αδιαφορούν, να ξοδεύονται , να σπαταλιούνται, να φτηναίνουν, να εξοντώνονται, ν’ αποδιοργανώνονται , δίχως αισθητό λόγο, και που δεν αποβλέπει παρά μόνο στο να γεμίσει το φοβερό, το μαύρο κενό… Ποτέ οι στοχασμοί του Πασκάλ για τη «διασκέδαση» δεν ήταν τόσο επίκαιροι. Μέσα στο στρόβιλο της βακχείας μας , σβήσαμε όλες τις λαμπάδες του Πάσχα

ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ

Από το βιβλίο του «ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΚΑΪΝ»

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 03.04.2010
11:05
ΣΤ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ
» Weaver

Στ’ όσιου Λουκά το μοναστήρι , απ’ όσες
γυναίκες του Στειριού συμμαζευτήκαν
τον Επιτάφιο να στολίσουν , κι όσες
μοιρολογήτρες ώσμε του Μεγάλου
Σαββάτου το ξημέρωμα αγρυπνήσαν,
ποια να στοχάστη – έτσι γλυκά θρηνούσαν ! –
πως κάτου απ’ τους ανθούς , τα’ ολόαχνο σμάλτο
του πεθαμένου του Άδωνη ήταν σάρκα
και πόνεσε βαθιά ;
Γιατί κι’ ο πόνος
στα ρόδα μέσα , κι’ ο Επιτάφιος Θρήνος,
κ’ οι αναπνοές της άνοιξης που μπαίναν
απ’ του ναού τη θύρα, αναφτερώναν
το νού τους στης Ανάστασης το θάμα,
και του Χριστού οι πληγές σαν ανεμώνες
τους φάνταζαν στα χέρια και στα πόδια,
τι πολλά τον σκεπάζανε λουλούδια
που έτσι τρανά, έτσι βαθιά ευωδούσαν!

Αλλά το βράδυ το ίδιο του Σαββάτου
την ώρα π’ απ’ την Άγια Πύλη το ένα
κερί επροσάναψε όλα τα’ άλλα ως κάτου
κι’ απ’ τα’ Άγιο Βήμα σάμπως κύμα απλώθη
το φως ώσμε την ξώπορτα , όλοι κι’ όλες
ανατρίχιαξαν π’ άκουσαν στη μέση
απ’ τα «Χριστός Ανέστη» μιαν αιφνίδια
φωνή να σκούξει : «Γιώργαινα ο Βαγγέλης!»

Και να ο λεβέντης του χωριού , ο Βαγγέλης
των κοριτσιών το λάμπασμα, ο Βαγγέλης
που τον λόγιαζαν όλοι για χαμένο
στον πόλεμο . Και στεκόταν ολόρτος
στης εκκλησιάς τη θύρα, με ποδάρι
ξύλινο, και δε διάβαινε τη θύρα
της εκκλησιάς, τι τον κοιτάζαν όλοι
με τα κεριά στο χέρι, τον κοιτάζαν,
το χορευτή που τράνταζα τα’ αλώνι
του Στειριού, μια στη όψη, μια στο πόδι,
που ως να το κάρφωσε ήταν στο κατώφλι
της θύρας, και δεν έμπαινε πιο μέσα!

Και τότε – μάρτυράς μου να’ ναι ο στίχος
ο απλός κι αληθινός ετούτος στίχος –
απ’ το στασίδι που μουνα στημένος
ξαντίκρισα τη μάνα, απ’ το κεφάλι
πετώντας το μαντίλι, να χιμήξει
σκυφτή και ν’ αγκαλιάσει το ποδάρι,
το ξύλινο ποδάρι του στρατιώτη,
- έτσι όπως το είδα ο στίχος μου το γράφει
ο απλός κι αληθινός ετούτος στίχος –
και να σύρει απ’ τα βάθη της καρδιάς της
ένα σκούξιμο « Μάτια μου….Βαγγέλη !»

Κι ακόμα μάρτυράς μου να’ ναι ο στίχος
ο απλός κι αληθινός ετούτος στίχος –
ξοπίσωθέ της, όσες μαζευτήκαν
από το βράδυ της Μεγάλης Πέφτης,
νανουριστά, θαμπά για να θρηνήσουν
τον πεθαμένον Άδωνη, κρυμμένο
μες στα λουλούδια, τώρα να ξεσπάσουν
μαζί την αξεθύμαστη του τρόμου
κραυγή που, ως το σκοτάδι που κρατιόμουν,
ένας πέπλος μου σκέπασε τα μάτια.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ "ΛΥΡΙΚΟΣ ΒΙΟΣ"

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 06.03.2010
15:15
ΑΧΙΝΟΣ
» Weaver

Την ποίηση, αν δεν υποχωρεί,
μπορείς να τη βιάσεις,
δεν είναι δα πρωτόβγαλτη παρθένα
έχει ασκηθεί στην πονηριά και την υποκρισία.
Χρόνια και χρόνια σου ορκιζόταν
αιώνια πίστη κι αφοσίωση
καταβροχθίζοντας κομμάτια απ' τη ζωή σου
για μιά παραίσθηση, για μιά παραφορά,
που τελικά κατέληγε σε κλάμα...
Και τώρα
τάχα δε σ' αναγνωρίζει...
Σε προσπερνά γυρνώντας το κεφάλι,
με αμούστακα αγοράκια χαριεντίζεται,
ανύποπτες παιδούλες ξεμυαλίζει -
Ου να χαθεί ! Δε θα της κάνω το χατήρι,
δε θα την πιάσω απ' τα μαλλιά,
το αραχνούφαντό της δε θα σκίσω...
Ξέρω το βρίσκεται απο κάτω,
τί ματαιότης εγκοσμίων σαρκάζει,
ποιά τρύπα καιροφυλακτεί
-ένδοξους κι άδοξους, μεγάλους και μικρούς -
σαν μαύρος αχινός
να μας ρουφήξει.

ΟΡΕΣΤΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ
"ΑΛΜΠΟΥΜ ΑΠΟΚΟΜΜΑΤΩΝ"

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 14.02.2010
14:16
ΔΙΣΚΟΙ ΤΟΥ ΓΡΑΜΜΟΦΩΝΟΥ
» Weaver

Οι σκουριασμένες φωνές
σβήνουν πρώτα στη μνήμη.
Βαθαίνει το μαύρο
στις σήραγγες των ονείρων.
Χρόνος, μύγες και σκόνη
κι ο δαίμονας του φόβου,
λυπημένες μουσικές
στις βάρκες των ματιών σου…
Κι ο στεναγμός του ανέμου:
«Είμαστε πάντα μόνοι»

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 04.01.2010
20:55
Ο Ιησούς εγκαταλείπει τον πατέρα του
» Weaver

Βρήκα χτες βράδυ το Χριστό, ρακένδυτο,
σε μια γωνιά να ζητιανεύει.

Ήταν ισχνός και κάτωχρος,
μες στο δριμύ ψύχος του φετινού χειμώνα,
αξύριστος, τα δόντια του χτυπούσαν,
βήχας φριχτός
του ξέσκιζεν αλύπητα το στήθος.

Καθήσαμε σ’ ένα παγκάκι
κι έβγαλα κονιάκ από το πανωφόρι μου
και του δωσα.

Μάλωσα με το γέρο μου, αδερφέ μου,
τα βρόντηξα όλα
και όπως τώρα
στου λιμανιού τα στέκια αυτά τη βγάζω
μου είπε, και μου ζήτησε τσιγάρο.

ΑΝΕΣΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ
(ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1956-1993)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 22.12.2009
16:05
ΣΟΝΕΤΟ
» Weaver

Περιστέρα της φαντασίας αλήτισσα
που τις στερνές αγάπες προσανάβεις
ψυχή του ανθού, της μουσικής , της λάμψης
περιστέρα της φαντασίας αλήτισσα.

Πέτα πάνω απ’ την πέτρα που ερημίτισσα
τη λούζει η παγοθάλασσα των πόνων.
Στο διάβα σου ένα φως αν πέσει μόνον
πάνω απ’ την πέτρα τη μουντή ερημίτισσα.

Πέτα πάνω απ’ τη σκυθρωπή ερημίτισσα,
Περιστέρα της φαντασίας, χιονιού φτερούγα
σαν όστια θεϊκή , τόσο ελαφρούλα

σα νιφάδα χιονιού, φτερούγα θεία,
κρίνος, ανθός χιονιού, πάχνη, ευλογία,
περιστέρα της φαντασίας αλήτισσα

RICARDO JAIMES FREYRE (1872-1933)
(μετ. Ηλίας Ματθαίου «ΠΟΙΗΣΗ ΙΣΠΑΝΟΦΩΝΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ»)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 21.12.2009
23:26
ΤΑΛΑΝΤΕΥΣΗ
» Weaver

Ο χρόνος μου ο πεντηκοστός ήταν φευγάτος
κι ήμουν εγώ, άντρας μονάχος
σ’ ένα γεμάτο του Λονδίνου καφενείο
μ’ άδειο φλυτζάνι κι ανοιχτό βιβλίο
στου τραπεζιού το μάρμαρο το κρύο.

Κι ενώ τα γύρω μου κοιτούσα αφηρημένος,
Ένιωσα ξάφνου να ‘μαι φλογισμένος
Και είκοσι λεπτά, λίγο πολύ,
τόση μου φάνηκε η χαρά μου εκεί
ήμουν ευλογημένος κι’ ευλογούσα τη ζωή.

WILLIAM BUTLER YEATS
(μετ. Σπύρος Ηλιόπουλος)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 26.11.2009
13:45
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ
» Weaver

Έτσι σαν ανέκδοτο ..... Αρθρο 13 Ν 3841/2006

1. Τα έργα μερικής εκτροπής του άνω ρου του ποταμού Αχελώου προς τη
Θεσσαλία χαρακτηρίζονται ως έργα μεγάλης κλίμακας και εθνικής σημασίας.

2. Εγκρίνεται το Σχέδιο Διαχείρισης των λεκανών απορροής των ποταμών Αχελώου και Πηνειού Θεσσαλίας, που εκπονήθηκε από τη Γενική Γραμματεία Δημόσιων Εργων (Γ.Γ.Δ.Ε.) του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Εργων (Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.) και θεωρήθηκε από την Κεντρική Υπηρεσία Υδάτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Εργων. Το σχέδιο αυτό επισυνάπτεται ως Παράρτημα Β` του παρόντος νόμου.

3. Εγκρίνονται οι περιβαλλοντικοί όροι και περιορισμοί, για τους οποίους τηρήθηκαν πλήρως όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένων και των διαδικασιών δημοσιοποίησης και διαβούλευσης με το ενδιαφερόμενο κοινό και τις συναρμόδιες Υπηρεσίες, από τις κείμενες διατάξεις της εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας για το περιβάλλον και την προστασία των αρχαιοτήτων και της πολιτιστικής κληρονομιάς και οι οποίοι αναφέρονται στην κατασκευή και λειτουργία των έργων μερικής εκτροπής του άνω ρου του Αχελώου ποταμού προς τη Θεσσαλία. Η τήρηση των όρων αυτών αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση των έργων και βαρύνει το φορέα εκτέλεσης και λειτουργίας τους. Οι
περιβαλλοντικοί όροι επισυνάπτονται ως Παράρτημα Γ` του παρόντος νόμου.

4. Δημόσια έργα, καθώς και έργα της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού (Δ.Ε.Η.), τα οποία δημοπρατήθηκαν και κατασκευάσθηκαν ή βρίσκονται στο στάδιο κατασκευής και αφορούν σε έργα εκτροπής του άνω ρου του ποταμού Αχελώου προς Θεσσαλία και έργα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, επιτρέπεται να λειτουργήσουν ή να ολοκληρωθεί η κατασκευή τους σύμφωνα με το εγκρινόμενο σχέδιο διαχείρισης και τους εγκρινόμενους κατά την προηγούμενη παράγραφο περιβαλλοντικούς όρους.

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 13.11.2009
21:55
ΥΛΙΚΑ ΜΝΗΜΗΣ
» Weaver

(χαι - κου στη μνήμη του πατέρα )

1

Αρχαίος λυγμός
στο παγωμένο χώμα:
ταπεινή βροχή

2.

Πικρό το δάκρυ,
τη δίψα του θανάτου
ξεδιψάζοντας

3.

Δάχτυλο σκληρό
δείχνοντας ουρανό
το κυπαρίσσι

4.

Κάτω στον κάμπο
κατρακυλούν σύννεφα
γεμάτα λύπη

5.

Σκεύος οδύνης
στην ηχώ του θανάτου
μοιρολογώντας

6.

Σαρξ εκ της σαρκός,
η νύχτα με προσμένει:
έσχατος λόγος

7.

Ρίγος της φρίκης:
Στα παραπετάσματα
ο φεύγων χρόνος

8.

Λέξεις των νεκρών :
Κώδικες των ονείρων
ανεξήγητοι

9.

Στίχοι και στίχοι ,
ορφανοί στ’ ονείρου
τα μεσάνυχτα

10.

Στη μαύρη νύχτα
βωμός κάθε σου λέξη,
αστραπόφωτος

11

Στα παλιά βιβλία
χνάρια της απουσίας σου:
Υπογραμμίσεις

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 21.09.2009
23:11
XAI-KOY (Μικρά νυχτερινά)
» Weaver

1

Κλωνάρι μ’ άστρα.
Αμίλητο φεγγάρι
Τρέμουν τα χείλη

2.

Η νύχτα πέφτει,
ψιθυρίζουν οι κήποι
«Ερωτευθείτε»

3.

Νύχτα του θέρους:
Ο ποταμός των άστρων,
ο άλλος δρόμος

4.

Νύχτες των μύρων:
Το φεγγάρι στα νερά
ίχνος ονείρων ….

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 19.09.2009
21:34
XAI-KOY (Τ' ΑΝΕΜΟΥ)
» Weaver

Ι

Στα δαφνόφυλλα
παράφορος άνεμος:
ώρα του μάντη

ΙΙ

Χρησμός ανέμου:
Μεσάνυχτα, μια λεύκα
κροταλίζοντας

ΙΙΙ

Ρυθμός της νύχτας,
ο ψίθυρος της λεύκας
ακατάληπτος

IV

Φθαρτός ουρανός.
Άνεμος στα στάχυα
ο φεύγων χρόνος

V

Χορός ανέμου
Λαγωνικό του χρόνου
στα χαμόκλαδα

VI

Η νύχτα πέφτει.
Της λήθης ο αγέρας
στον ανεμοδείκτη.

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 22.08.2009
15:12
Ο ΒΑΛΤΑΣΑΡ ΕΙΧΕ ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ
» Weaver

1459

Belshazzar had a Letter-
He never had but one-
Belshazzar’s Correspondence
Concluded and begun
In that immortal Copy.
The Conscience of us all
Can read without its Glasses
On Revelation’ s Wall –

Ο Βαλτάσαρ είχε ένα γράμμα –
Δεν είχε παρά μόνον ένα –
Η αλληλογραφία του Βαλτάσαρ
άρχισε και τέλειωσε
σε κείνη την αθάνατη γραφή.
Η Συνείδηση όλων μας
μπορεί να διαβάσει χωρίς τα γυαλιά της
στον τοίχο της Αποκάλυψης.
EMILY DICKINSON "The Complete Poems"
Απόδοση στα Ελληνικά Γ.Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 21.08.2009
08:27
ΠΡΟΣΕΥΧΗ
» Weaver

Να γυρίσω μέσα μου τα μάτια!
Στις φλούδες τις μυριστικές,
στην πέτρα τ’ ανεξήγητου χρησμού,
στη ραφή των σκισμένων ημερών μου.
Να βρω το μικρό σπουργίτη
που ζητιανεύει τα ψίχουλα
μιας ανείπωτης λέξης
πάνω στο φράχτη της σιωπής.
Να γίνω πάλι το δέντρο που χορεύει
με το μαντίλι τ’ ανέμου
στο γκρεμό της ομορφιάς...
Αμήν !

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 26.07.2009
10:37
ΚΑΠΟΤΕ ...ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ
» Weaver

Η τε γαρ πλάτανος αύτη μαλ' αμφιλαφής τε και υψηλή, του τε άγνου το ύψος και το σύσκιον πάγκαλον, και ως ακμήν έχει της άνθος, ως αν ευωδέστατον παρέχοι τον τον τόπον. Η τε αυ πηγή χαριεστάτη υπό της πλατάνου ρει μάλλα ψυχρού ύδατος , ωστε γε τω ποδί τεκμήρασθε. Νυμφών δε τινών και Αχελώου ιερόν απο των κορών τε και αγαλμάτων έοικεν είναι. Ει δ' αυ βούλει, το εύπνουν του τόπου ως αγαπητόν και σφόδρα ηδύ. Θερινόν τε και λιγυρόν υπηχεί τω των τεττίγων χορώ. Πάντων δε κομψότατον το της πόας, οτι εν ηρέμα προσάντει ικανή πέφυκε κατακλινέντι την κεφαλήν παγκάλως έχειν
Και ο πλάτανος αυτός είναι πολύ φουντωτός και υψηλός και της λυγαριάς το ύψος και η πυκνή σκιά πάρα πολύ ωραία και πόσο τ' άνθια της είναι στην ακμή τους, ωστε γεμίζουν ευωδιές πάρα πολύ τον τόπο. Και η πηγή πάλι κάτω απο τον πλάτανο χαριτωμένη τρέχει με πολύ κρύο νερόι, όπως τουλάχιστον καταλαβαίνει κανείς από το πόδι του. Φαίνεται από τας κόρας και τα αγάλματα, οτι είναι ιερό (τόπος αφιερωμένος) κάποιων Νυμφών και του Αχελώου. Κι αν πάλι θέλης (κι άλλο), το ωραίο αεράκι του τόπου πόσο είναι επιθυμητό και πολύ ευχάριστο με καλοκαιριάτικο και μελωδικό ήχο συνοδεύει τη χορωδία των τζιτζικιών. Το πιό χαριτωμένο όμως απ' όλα είναι το χορταράκι, γιατί έχει φυτρώσει σ' ανάλαφρη ανωφέρεια κατάλληλα, αφού ξαπλώση κανείς , να έχη το κεφάλι του πάρα πολύ ωραία.
ΠΛΑΤΩΝ "ΦΑΙΔΡΟΣ " 230 Β2-C6 (μετ. Ν. Αχείμαστου)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 25.07.2009
10:24
CESARE BECCARIA - ΠΕΡΙ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΙΝΩΝ
» Weaver

Οι πλειότεροι νόμοι δεν είναι παρά προνόμια μερικών τινών ανθρώπων, ήγουν φόρος, τον οποίον πληρώνουν οι πολλοί προς ωφέλειαν ολίγων τινών
Cesare Beccaria "Περί αδικημάτων και ποινών" (μετ. Χαρ. Π. Σοφιανόπωλου - εκδ. 1842)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 24.07.2009
11:11
ΘΕΛΩ ΤΟ ΝΟΜΟ
» Weaver

Η αλήθεια παραμένει αλήθεια και όταν ακόμη το υποκείμενον την αναγνωρίζει και την προασπίζει μόνον από της στενής απόψεως του ιδίου αυτού συμφέροντος . Τον Shylok φέρουσι προ του δικαστηρίου το μίσος και η επιθυμία της εκδικήσεως δια να αποκόψη μίαν λίτραν σαρκός από το σώμα του Antonio , αι λέξεις όμως, τας οποίας ο ποιητής θέτει εις το στόμα του είναι εξ ίσου αληθείς, όπως και αν προήρχοντο από κάθε άλλον. Είναι η γλώσσα την οποίαμ το προσβληθέν περί δικαίου αίσθημα θα ομιλή πάντοτε εις πάντα τόπον και χρόνον. Είναι η δύναμις και το αδιάσειστον της πεποιθήσεως, ότι το δίκαιον είναι πάντοτε δίκαιον . Είναι η παραφορά και το πάθος του ανδρός, όστις έχει την συναίσθησιν, ότι εις την υπόθεσιν ,την οποίαν υποστηρίζει, δεν πρόκειται μόνον περί του ιδίου του προσώπου, αλλά περί του νόμου. Τη λίτρα το κρέας , είναι οι λόγοι τους οποίους θέτει ο Shakespeare εις το στόμα του Shylok «τη λίτρα το κρέας που απαιτώ, την αγόρασα ακριβά, είναι δική μου, και τη θέλω. Αν μου την αρνηθήτε , ανάθεμα στους νόμους σας ! Δεν θάχει το δίκαιον της Βενετίας καμμία δύναμη. …. Θέλω το νόμο …. Έχω εδώ το γραμμάτιό μου.»

«Θέλω το νόμο» . Ο ποιητής κατόρθωσε δια των τριών αυτών λέξεων να αποδώση την πραγματικήν σχέσιν του δικαίου υπό την υποκειμενικήν αυτού έννοιαν προς το δίκαιον υπό την αντικειμενικήν τοιαύτην ως και την σημασίαν του διά το δίκαιον, τόσον επιτυχώς, όσον ουδείς φιλόσοφος του δικαίου θα ηδύνατο να πράξη τούτο. Διά των λέξεων αυτών μετεβλήθη το ζήτημα δια μιας , από απλήν απαίτησιν του Shylok εις υπόθεσιν αφορώσαν τον νόμον της Βενετίας. Πόσον μέγα και γιγαντιαίον φαίνεται το ανάστημα του ανδρός, όταν εκφέρη τους λόγους αυτούς ! Δεν είναι πλέον ο Εβραίος , ο οποίος αξιοί μίαν λίτραν σαρκός , είναι αυτός ούτος ο νόμος της Βενετίας, όστις κρούει την θύραν του Δικαστηρίου , διότι το δικαίωμά του και ο νόμος της Βενετίας είναι έν και το αυτό πράγμα. Με το ιδικόν του δικαίωμα ανατρέπεται και αυτός ο νόμος της Βενετίας. Και όταν βλέπει τις αυτόν τότε να συντρίβηται υπό το βάρος της δικαστικής αποφάσεως , ήτις δι’ ευτελούς ευφυολογήματος ματαιοί την άσκησιν του δικαιώματός του και να απέρχηται κλονιζόμενος, με λυγισμένα τα γόνατα, συντετριμένος, ακολουθούμενος από τον σαρκασμόν όλων, πώς δύναται τις να αποδιώξη το συναίσθημα, ότι μαζί του εκάμφθη ο νόμος της Βενετίας, ότι δεν πρόκειται περί του Εβραίου Shylok, όστις απέρχεται συρόμενος, αλλά περί της τυπικής εκείνης μορφής του Εβραίου του Μεσαίωνος, του παρία εκείνου της κοινωνίας, ο οποίος εις μάτην κραυγάζει δια δικαιοσύνην;

Rudolf von Jhering (1818-1892)
“Der Kampf ums Recht” (Ο αγών διά το δίκαιον)
μετ. Σπυρ. Μανούσου εκδ. 1931

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 06.07.2009
20:23
ΣΕΙΡΗΝΕΣ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΑ
» Weaver

Ι

Κρατώντας το νήμα μιας λέξης
πλανήθηκα στο λαβύρινθο των ονείρων,
γυρεύοντας να σκοτώσω το Τέρας.
Στους άδειους διαδρόμους,
στις αυστηρές κάμαρες,
στις σκοτεινές σκάλες
στις γωνιές με τις σβησμένες στάχτες
μ’ ακολουθούσε η σκιά σου , αμίλητη.
Σ’ αντίκρυσα στον καθρέφτη.
Μια στιγμή πριν την αυγή ψιθύρισες:
«Τι τους νοιάζει τους νεκρούς ο πετεινός;
Τι τους νοιάζει τους νεκρούς η μέρα;»

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 15.06.2009
23:35
ΠΑΝ
» Weaver

Στα βράχια του έρμου ακρογιαλιού και στης τραχιάς χαλικωσιάς
τη λάβρα,
το μεσημέρι, όμοιο πηγή, δίπλα από κύμα σμάραγδο,
τρέμοντας όλο , ανάβρα’…

Γαλάζια τριήρη στο βυθόν, ανάμεσα σ’ εαρινούς αφρούς,
η Σαλαμίνα,
και της Κινέτας, μέσα μου κατάβαθος ανασασμός,
πεύκα και σκίνα.

Το πέλαγο έσκαγ’ όλο αφρούς και, τιναχτό στον άνεμο,
ασπροβόλα’
την ώρα που τ’ αρίφνητο κοπάδι των σιδέρικων
γιδιών ροβόλα’ …

Με δυό σουρίγματα τραχιά που- κάτουθε το δάχτυλο
απ’ τη γλώσσα
βάνοντας –βούιξ’ ο μπιστικός, τα μάζωξ’ όλα στο γιαλό
κι’ ας ήταν πεντακόσα!

Κι όλα σταλιάσανε σφιχτά τριγύρ’ απ’ τα κοντόθαμνα
κι’ απ’ το θυμάρι,
κι ως εσταλιάσανε, γοργά, τα γίδια και τον άνθρωπο
το κάρωμα είχε πάρει.

Και πιά, στις πέτρες του γιαλού, κι’ απάνου απ’ των σιδέρικων
γιδιών τη λάβρα,
σιγή . Κι ως από στρίποδα, μεσ’ απ’ τα κέρατα, γοργός
ο ήλιος, καπνός ανάβρα’ …

Τότε είδαμε – άρχος και ταγός- ο τράγος να σηκώνεται
μονάχος,
βαρύς στο πάτημα κι’ αργός, να ξεχωρίσει κόβοντας, κ’ εκεί
όπου βράχος,

σφήνα στο κύμα μπαίνοντας , στέκει λαμπρό για ξάγναντο
ακρωτήρι,
στην άκρη απάνου να σταθεί, που η άχνη διασκορπά τ’ αφρού
κι’ ασάλευτος να γείρει,

μ’ ανασκωμένο, αφήνοντας να λάμπουνε τα δόντια του,
τ’ απάνω χείλι,
μέγας κι’ ορτός, μυρίζοντας το πέλαγι το αφρόκοπο,
ως το δείλι !
ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 20.05.2009
12:37
ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
» Weaver

Κοιμήθηκε βαριά. Ξύπνησε , μ' ένα τσεκούρι να χωρίζει στα δυό το μυαλό του, τρέμοντας στον εφιάλτη...

"Στις Γενικές Εξετάσεις Λυκείων του έτους 2109 , στο μάθημα της Λογοτεχνίας , εξεταστέα ύλη το ποίημα του Σαχτούρη "Ο ΕΛΕΓΚΤΗΣ" , ερώτηση 4η (μονάδες 20): Στο ακόλουθο ποίημα του Γ.Α. (άγνωστων λοιπών στοιχείων ποιητή των αρχών του περασμένου αιώνα) πώς εντάσσονται και τι νόημα δίνουν οι τελευταίοι στίχοι του ποιήματος του Σαχτούρη; "

ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΣ ΠΟΥΛΙΩΝ
Τελειώνει η μέρα.
Γνωρίζω τί έχω χάσει.
Κραυγάζει μέσα μου
χιλιάδες σκοτεινούς χρησμούς
το παρελθόν που επελαύνει.
Τρίζουν εικόνες,με κυκλώνουν
οι δείχτες του ρολογιού
πεινασμένοι λύκοι.
Ακούω τη φωνή σου, ποιητή:
"Εγώ, κληρονόμος πουλιών
πρέπει
έστω και με σπασμένα φτερά
να πετάω"

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 30.04.2009
09:12
ΑΓΚΥΡΑ
» Weaver

Θα ξύσω με τα μολύβια μουόλη την πορτοκαλορόδινη σκουριάπου κρατάει την άγκυρα-κι εμένα μαζί-στο ασήκωτο βάρος της μοναξιάςκαι της ατίμωσης
Θ ακονιστούν οι μολυβένιες ακμές,θ ανταλλάξω σκουρισμένες αφέςμε αλμυρές προσδοκίεςκαι επιτέλους,θα μπορέσω πάλι να γράψω ...
ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΡΟΥΛΗ Από τη συλλογή της "Τα πορτοκαλορόδινα" (Εκδόσεις Ηριοδανός 2008)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 11.04.2009
15:12
ΛΑΖΑΡΟΙ
» Weaver

Οι καμπάνες …οι καμπάνες …οι καμπάνες.
Τι θλιμμένα , τι παράξενα χτυπάνε ,
σα μακάβρια εμβατήρια , σαν παιάνες,
τους Λαζάρους των καημών μας να ξυπνάνε…

Ω! οι απέραντοι καημοί μας που λουφάζουν,
στης ψυχής τη σαρκοφάγο κουρνιασμένοι,
και κοντά τους μας καλούνε , μας φωνάζουν
των Λαζάρων η καμπάνα όταν σημαίνει.

Που να πάμε να κρυφτούμε , που να πάμε;
Οι νεκροί τους ζωντανούς παραμονεύουν,
μέρα νύχτα με Λαζάρους περπατάμε
μες στα μνήματα οι ψυχές μας ζητιανεύουν.

Που να πάμε να κρυφτούμε απ’ τις καμπάνες
που μέσα μας στη νύχτα αργοχτυπάνε
σα μακάβρια εμβατήρια, σαν παιάνες,
τους Λαζάρους των καημών μας να ξυπνάνε;

ΚΛΑΥΔΙΟΣ ΜΑΡΚΙΝΑΣ
Ποιήματα Επιλογή (1917-1957)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 08.04.2009
15:21
ΚΗΠΟΣ
» Weaver

Κήπε τ’ Απρίλη μες στο φως μύρια πουλιά όλη μέρα
χαιρόσουν . Όμως έπρεπε ν’ αρχίσει να νυχτώνει
να σε σκεπάσουν οι σκιές της λύπης πέρα ως πέρα
για να τα’ ακούσεις μέσα σου το μουσικό τ’ αηδόνι….

ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΟΡΦΥΡΑΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 04.04.2009
23:27
ΤΟ ΚΟΥΤΑΛΑΚΙ
» Weaver

Ωστόσο,
πάρε τ΄ αυλάκι των λυγμών μας μονοπάτι,
κι έλα στο σπίτι μας Μητέρα.
Άδεια η γωνιά σου, φουσκωμένο το παλτό σου
με γήινο, ασφυκτικό αγέρα.
Το κουταλάκι που ΄φερνες στα χείλη
πίνει τον ήλιο απ’ το παράθυρό σου .
Ανάσκελα κοιτάει τον ουρανό σου.
Ανατριχιάζω.
Αχρείαστο, λοιπόν, το κουταλάκι
που δρόσιζε των τελευταίων σου στιγμών τη δίψα;
Τώρα τα μάτια σου ορθάνοιχτα στο θαύμα.
Σε ατελεύτητη ευφροσύνη τυλιγμένα,
αντέχουν τη φθαρτότητα του τάφου.
Τα χείλη σου αρνούνται το μικρό σου κουταλάκι.
Σε αιχμαλώτισε του απρόοπτου η έλξη;
Όμως, εγώ, βυθίζομαι στη βεβαιότητα του τάφου,
καθώς εσύ ανηφορίζεις
στους καταρράχτες του φωτός της άλλης όχθης.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ-ΠΑΝΟΥ
(Από τη συλλογή «ΤΟ ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ» (1979)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 01.04.2009
20:52
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΚΑΡΔΙΤΣΗΣ (1)
» Weaver

Καιρός ν' ανοίξω το αρχείο . Φωτογραφία των αρχών της δεκαετίας του 50. ΚαρδίτσαΣτο κέντρο διακρίνονται : με τα μαύρα γιαλιά ο Αλέξανδρος Βαμβέτσος (1890-1971) , σπουδαίος νομομαθής , καθηγητής της ΑΣΟΕΕ , κατ΄επανάληψη βουλευτής Τρικάλων και αρχηγός του Κόμματος της Τρίτης Κατάστασης (1946) , με τα μαύρα γιαλιά και τη λευκή καμπαρντίνα ο Αθανάσιος Μπλατσούκας , δήμαρχος Καρδίτσας (1950-1954) και δεξιά με τη λευκή καμπαρντίνα ο Γεώργιος Παπαευθυμίου (1920-1994) δικηγόρος , τότε πολιτευτής με το κόμμα του Βαμβέτσου και αργότερα βουλευτής της Ε.Ρ.Ε. , της ΕΠ και της Νέας Δημοκρατίας - μαζί με πολιτικούς τους φίλους.

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 30.03.2009
11:20
ΙΣΩΣ
» Weaver

Ίσως μια μέρα ξαναγεννηθώ. Να μάθω ανάγνωση, συλλαβίζοντας το φως στα φύλλα της ελιάς, γραφή με τα χνάρια των γλάρων στην υγρήν άμμο. Να παραβγαίνω τον άνεμο, τρέχοντας σε χιονισμένους δρόμους. Να ερωτευτώ με την τρέλα τ’ αηδονιού στο δάσος της άνοιξης. Να παλεύω με την ορμή του ποταμού στα στενά των βράχων. Και τέλος να βρω την γαλήνη των κάμπων στο μενεξεδένιο δειλινό.

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 21.03.2009
15:56
Η ΠΕΤΡΑ ΤΗΣ ΣΦΕΝΤΟΝΑΣ
» Weaver

Βιτρίνες , πολλαπλοί καθρέφτες,
ασταφτερές οθόνες... Είδωλα σκιών.
Ανάστροφος , γυάλινος κόσμος.
Αντίκρυ σου στέκεται, ποιητή,
ο Γολιάθ των αιώνων.
Τίναξε τον στίχο σου,
την πέτρα της σφεντόνας...

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 16.03.2009
20:40
ΤΟ ΠΛΑΣΜΑ ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
» Weaver

Λάσπη γυμνή στο φώς.
Σιγά- σιγά άρχισα να βλέπω.
Φρίκη των οραμάτων
στο κρύσταλλο των νερών…
Βήματα στο δειλινό,
θυμωμένες φωνές:
«Ιδού Αδάμ γέγονεν
ως είς εξ ημών»
Ο Πανάρχαιος Μόνος,
κάτοικος του ονείρου
με ζητούσε.
Βυθίστηκα στα φύλλα,
στη θλίψη των αρωμάτων.
Αρνήθηκα τα δώρα του,
την αυταπάτη της γλώσσας…
Η έρημος με καλούσε.
Στον άδειο κήπο
έμεινε να σαπίζει
το δαγκωμένο μήλο.

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 07.03.2009
15:23
ΔΝΟΦΕΡΟΝ ΥΔΩΡ (ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ...)
» Weaver

1. Φίλου γαρ εχθρά μοι ....μέλαιν΄ Αράξηροίς άκλαυτος όμμασιν προσιζάνειλέγουσα κέρδος πρότερον υστέρου μόρου...ΑΙΣΧΥΛΟΣ "ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ" (στίχοι 695-697)
2. πλάσματα πηλού ......άνδρες εικελόνειροι ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ "ΟΡΝΙΘΕΣ" (στίχοι 685 -690)
3. Κήρυξ , τίπτε δε μοι παίς οίχεται ; ΟΔΥΣΣΕΙΑ Δ 707
4. άχος....θυμοφθόρον ΟΔΥΣΣΕΙΑ Δ 716
5. τέκνον εμόν, πως ήλθες υπό ζόφον ηερόεντα ζωός εών ΟΔΥΣΣΕΙΑ Λ 155-156
6. ψυχή δ' ηυτ΄όνειρος αποπταμένη πεπότηταιΟΔΥΣΣΕΙΑ Λ 222
7. και τω νήδυμος ύπνος επί βλεφάροιριν έπιπτεν νήγρετος ήδιστος, θανάτου άγχιστα εοικώς ΟΔΥΣΣΕΙΑ Ν 79-80
8. Ειδώλων δε πλέον πρόθυρον, πλείη δε και αυλήιεμένων ερεβόσδε υπό ζόφον ΟΔΥΣΣΕΙΑ Υ 355-356
9. οίη περ φύλλων γενεή ΙΛΙΑΔΑ Ζ 146
10. κρήνη μελάνυδρος .....δνοφερόν ύδωρ ΙΛΙΑΔΑ Ι 14-15

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 27.02.2009
16:43
ΠΕΡΙ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ
» Weaver

Η γραφειοκρατία έχει μεταφυσικές προεκτάσεις...Ο υπάλληλος δηλαδή το κράτος, δηλαδή ο νόμος, από τη στιγμή που θα πέσεις στο οπτικό τους πεδίο, θα σε κοιτάξουν με δυσπιστία: είσαι ένοχος ίσαμε που ν' αποδειχθεί πως είσαι αθώος ....Αθλιότητες της παιδικής και της νεανικής ηλικίας, αρρώστιες χρόνιες και ανίατες, ερωτικές αποτυχίες, απουσία οικογενειακής θαλπωρής, επιστημονική ανεπάρκεια, αγοραφοβία έμφυτη ή επίκτητη απαισιοδοξία αποτελούν κατάλληλα υλικά, για να δημιουργηθεί ο γραφειοκράτης, ένας άνθρωπος που πάει να γίνει ρομπότ και που θέλει να μεταμορφώσει σε ρομπότ και τους άλλους........Άνθρωποι , κατά τα άλλα απαράγωγοι, με μια σειρά εγκυκλίους αναρριχήθηκαν σε υψηλότατες θέσεις κι απόχτησαν ακτινοβολία που θάμπωσε τα μάτια των απλοϊκών. Αλλ' όταν ήρθε η ώρα να καταθέσουν τα σύμβολα της εξουσίας και να παραχωρήσουν το αξίωμά τους σε άλλους σαδιστές , άν είχαν την έμπνευση να ρίξουν μιά ματιά στον εσωτερικό τους κόσμο, δε βρήκαν παρά αριθμούς πρωτοκόλλου. Η ζωντανή ζωή είχε γίνει εγκύκλιος.
Ι.Μ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ "ΟΙ ΣΚΛΗΡΟΙ ΚΑΙΡΟΙ"

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 26.02.2009
20:07
ΣΕ ΣΕΝΑ ΕΡΧΟΜΑΙ, ΚΥΡΙΕ --- J.PAUL.SARTRE
» Weaver

Σε σένα έρχομαι, Κύριε, σε σένα. Πορεύομαι μες στη νύχτα. Δός μου το χέρι σου. Πες μου, δεν είσαι η Νύχτα; Η Νύχτα, η Απουσία που ξεσκίζει το παν! Γιατί εσύ είσαι αυτός που είναι παρών μέσα στην παγκόσμια Απουσία, αυτός που ακούμε όταν δεν ακούγεται ψίθυρος, αυτός που βλέπουμε όταν δε βλέπουμε τίποτα. Γρηά νύχτα, μεγάλη νύχτα, μάνα των όντων, νύχτα της άγνοιας, νύχτα της δυστυχίας και του ολέθρου, κρύψε με, κατάπιε με, χώσου ανάμεσα στην ψυχή μου και σε μένα και καταβρόχθισέ με. Θέλω τη γύμνια, το αίσχος και τη μοναξιά της καταφρόνιας, γιατί ο άνθρωπος πλάστηκε για να ξεκάνει τον άνθρωπο εντός του.
Jean Paul Sartre "Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ" (Μετ. Θ. Δίζελου- Κ. Νικολάου)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 25.02.2009
20:25
ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ
» Weaver

"...Σημασίαν δεν έχει δι' ένα τόπον το ότι έλαχεν εις αυτόν κακός κυβερνήτης ή το οτι κυβερνήτης περί ού τόσος εγένετο θόρυβος, παρουσιάσθη και του θορύβου και των πιστών του κατώτερος. Σημασίαν έχει το οτι τα γενόμενα μένουν απαρατήρητα, οτι ουδείς διαμαρτύρεται, οτι ουδεμία διαμαρτυρία ευρίσκει ακροατάς, οτι η σαπρία της ρίζης κατέπνιξε και τον κορμόν και τα φύλλα, οτι ο οργανισμός της Ελλάδος δεν έχει κάν πυρετόν, δεν παρουσιάζει αντίδρασιν, δεν οργίζεται, δεν προσέχει, δεν ενδιαφέρεται. Οι πολίται έγιναν στόμαχοι, έντερα αι καρδίαι, τα χείλη σιωπούν, τα στόματα τρώγουν, η σκέψις ταπεινή και πεζή περιφέρεται με το βλέμμα λοξόν γύρω εις τον στενόν κύκλον των μικρών συμφερόντων..."

Γεώργιος Α. Βλάχος "ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ" (ΕΜΠΡΟΣ 31.12.1928)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 24.02.2009
12:55
ΤΑ ΜΟΝΑ ΝΕΑ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΩ
» Weaver

Τα μόνα νέα που γνωρίζωείναι καθημερινά δελτία της αθανασίας
Τα μόνα θεάματα που βλέπωσήμερα και αύριο,ίσως στην αιωνιότητα.
Ο μόνος που συναντώειν' ο Θεός , ο μόνος δρόμοςη ύπαρξη. Αυτή πέρασε...
Αν υπάρξουν άλλα νέαή θέαμα πιό θαυμαστόθα σας το πω
EMILY DICKINSON (The only news I Know...)
απόδοση από τα Αγγλικά Γ.Κ.ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 23.02.2009
15:24
ΑΣΠΡΟΥΛΑ
» Weaver

Ασπρούλα, ήρθες πλασμένη εδώ, δίψυχο μάτι,
βλέπεις με το τοπάζι και με το ζαφείρι,
πότε τα γόνατά μου παίρνεις για κρεββάτι,
πότε ολόρθη αγναντεύεις απ’ το παραθύρι,

σάμπως μ’ έγνοια ανθρωπιάς , του δρόμου το διαβάτη.
Στα νύχια σου είναι ο νους, καρδιά σου το λιοπύρι,
γεννοβόλι , φαγί, και ώ χάιδεμα, ώ ραχάτι!
-Ασπρούλα , αργά ή γοργά ο καθένας μας θα γείρη,

θέλει δε θέλει, τη δαρμένη του την πλάτη,
κ’ εσύ στα σκύβαλα κ’ εγώ στο κοιμητήρι,
κι απ’ της ζωής το σιχαμένο πανηγύρι
μήτε, σ’ εμέ, σ’ εσέ , που θ’ απομείνη κάτι

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ «Δειλοί και σκληροί στίχοι »

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 12.01.2009
15:32
ΣΧΟΛΕΙΑ (1)
» Weaver

Το «ηρωικό» Α΄ Λύκειο Καρδίτσας συνεχίζει και σήμερα να κρατά ψηλά τη σημαία της αντίστασης στο φαύλο και διεφθαρμένο καθεστώς της χώρας με «κατάληψη» , που αποφασίστηκε δημοκρατικά από πλειοψηφία «τριάκοντα» «μαθητών» !!
Στο δίκαιο αγώνα τους συμπαραστέκονται με έντονη ευθυνοφοβία όλοι οι αρμόδιοι φορείς !! Έχοντας προφανώς υπόψη τους την αθάνατη ρήση «Όποιος κλείνει ένα σχολείο ανοίγει μια φυλακή».

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 09.12.2008
23:46
ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ
» Weaver

" -..... ουκ όντας πολιτικούς αλλά στασιαστικούς, και ειδώλων μεγίστων προστάτας όντας και αυτούς είναι τοιούτους, μεγίστους δε όντας μιμητάς και γόητας μεγίστους γίγνεσθαι των σοφιστών σοφιστάς . - Κινδυνεύει τούτο εις τους πολιτικούς λεγομένους περιεστράφθαι το ρήμα ορθότατα ..."
ΠΛΑΤΩΝ "Πολιτικός" 303 C 1-7
"...δεν είναι πολιτικοί, αλλά στασιαστές αυτοί, επειδή είναι προστάτες πολύ μεγάλων ειδώλων, και οι ίδιοι είναι τέτοιοι, και επειδή είναι έξοχοι μίμοι και έξοχοι γόητες, γίνονται και έξοχοι σοφιστές ανάμεσα σε όλους τους σοφιστές. - Κοντεύει αυτή η λέξη να στρέφεται γύρω από τους λεγόμενους πολιτικούς με τέλεια ακρίβεια..." (Μετ. Ηλίας Λάγιος)

Περισσότερα... »
11:51
Ο ΜΑΥΡΟΣ ΥΠΝΟΣ
» Weaver

Κραυγάζει ο άνεμος
στην τέφρα των προγόνων.
Τρομαγμένες καμπάνες,
μορφασμοί του Μηδενός,
φωνές που στριγγλίζουν
σε στραγγισμένες στέρνες...
Επιστρέφουν εικόνες
κι ανάβουν το σκοτάδι.
Συλλαβίζει τους μύθους
το μεγάλο άγνωστο...

Εμείς , από το μέλλον,
χτυπάμε την πόρτα σας.

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 05.12.2008
10:50
ΟΙ ΘΕΡΙΣΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ (XIV)
» Weaver

Της φωνής μου το τραύμα
στη νύχτα των κριμάτων…
Που είσαι και που είμαι;
Στη λαχτάρα της μνήμης
σταματημένος χρόνος:
Στα πέτρινα δρομάκια
οι χορδές που στενάζουν,
το σκοτάδι του κισσού,
το αχόρταγο φιλί,
κι ο επίμονος στίχος
που πάντα επιστρέφει:Μην κλαίς. Λησμόνει…
ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 24.11.2008
00:28
DE PROFUNDIS
» Weaver

Όταν τυχαίνει να σκέφτομαι τη θρησκεία, νιώθω πως θα θελα να ιδρύσω ένα τάγμα για κείνους που δεν μπορούν να πιστέψουν
Oscar Wilde

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 01.11.2008
01:07
Η ΜΕΡΑ , Η ΝΥΧΤΑ, Ο ΧΡΟΝΟΣ (απόσπασμα)
» Weaver

Να πνίξεις τις καρδιές των ρολογιών καταμεσίς μιας ευχάριστης
μέρας / για να πάψουν να χτυπούν,
από τα πρόσωπα που αγαπάμε να διώξεις το χρόνο
που σωρεύεται πάνω τους,
με φιλιά να εξαλείψεις τις ρυτίδες που με τρομάζουν!
JAROSLAV SEIFERT (μετ. Κάρολος Τσίζεκ)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 30.10.2008
22:26
ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΤΗΣ ΧΑΡΑΥΓΗΣ
» Weaver

Στο μνηματάκι σου άνοιξε το ρόδον, ω γλυκέ μου !Το χέρι κάνει ν' απλωθή στο ρόδο , δε μπορεί,κάνει να τρέξη απάνου του το πέρασμα του ανέμου,δειλό φιλάκι γίνεται, και, πριν το γγίξη , σβεί
----------- Στο μνηματάκι σου άνοιξε το ρόδον , ω γλυκέ μου!Είναι η χαρά σου; Ο πόνος σου; Ειναι καρδιά; Εισ' εσύ;Αν είσαι νούς, θυμήσου με. Στόμα είσαι; μίλησέ μου.-Του ασάλευτου είμαι σάλεμα, του τίποτε αστραπή.
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ "Η ΑΣΑΛΕΥΤΗ ΖΩΗ"

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 29.10.2008
22:12
ΑΠΟΥΣΙΑ
» Weaver

Ο κόσμος ο απέραντος
είναι μια απέραντη απουσία.
Μονάχα Αυτή
- όπως το λέει ο ποιητής:
"οία πέπνυται"
μονάχα Αυτή αναπνέει.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΑΤΣΟΣ
(Τα ποιήματα - Ανάβαση Ζ΄)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 28.10.2008
21:37
CARL SANDBURG - GRASS
» Weaver

PILE the bodies high at Austerlitz and Waterloo.
Shovel them under and let me work—
I am the grass; I cover all.

And pile them high at Gettysburg
And pile them high at Ypres and Verdun.
Shovel them under and let me work.

Two years, ten years, and passengers ask the conductor:
What place is this?
Where are we now?

I am the grass.
Let me work.
ΧΟΡΤΑΡΙ Σωριάστε τα κορμιά ψηλά στο Αουστερλιτζ και στο Βατερλώφτυαρίστε τα κάτω μου και στη δουλειά μου αφίστε με -Είμαι το χόρτο, τα σκεπάζω όλα. Και σωριάστε τα ψηλά στο Γκέττυσμπουργκκαι σωριάστε τα ψηλά στο Υπρ και στο Βερντένφτυαρίστε κάτω μου και στη δουλειά μου αφίστε με.Δυό χρόνια, δέκα χρόνια , κι επιβάτες ρωτούν τον οδηγό:Τί μέρος είναι δωΠού μαστε τώρα; Είμαι το χόρτοΣτη δουλειά μου αφίστε με
(Η μετάφραση του Κ. Βινέλλη - από την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ (εκδόσεις Παπαδημητρίου)

Περισσότερα... »
00:00
ADMINISTRATION
» Weaver

Day by day your estimation clocks up
who deserves a smile and who a frown
and girls you have to tell to pull their socks up
are those whose pants you 'd most like to pull down.

PHILIP LARKIN "Collected Poems"

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 25.10.2008
22:01
MONEY, MONEY, MONEY ....
» Weaver

Money ! Money ! Money! shrieking mad celestial money of illusion ! Money made of nothing, starvation, suicide ! Money of failure ! Money of death !
Money against Eternity! and eternity's strong mills grind out vast paper of illusion
( Death to Van Gogh's Ear!)
Allen Ginsberg "Selected Poems 1947-1995"

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 11.10.2008
00:54
CESAR VALLEJO - AUSENTE (ΑΠΩΝ)
» Weaver

Απών! Το πρωινό που εγώ θα φύγωπιό μακριά κι' απ' το μακριά μες στο Μυστήριοσα ν' ακλουθώ αμετάκλητη πορεία,τα πόδια σου θα μπούν στο κοιμητήριο
Απών! Εκείνο το πρωινό που στο ακρογιάλιτης σκιάς και του σιωπηλού βασίλειου,όπως θανατερό πουλί θα φύγω, και το λευκόθα είναι η φυλακή σου κοιμητήριο.
Θα ' χει νυχτώσει τότε μες στο βλέμμα σουΘα υποφέρεις και θα πάρεις τότεπληγωμένες λευκότητες μετάνοιας
Απών! Και στους δικούς σου πόνους,μέσα σε μια λυγμολαλιά από μπρούντζουςένα κοπάδι λύκοι- τύψεις θα περνάνε
Από την ποιητική συλλογή "Los Heraldos Negros" (Οι Μαύροι Μαντατοφόροι) (CESAR VALLEJO - ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΑΠΑΝΤΑ Μετ. Ρήγας Καππάτος - εκδόσεις Gutenberg)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 08.10.2008
10:33
ΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ (ΙV)
» Weaver

Δέντρα καθρεφτισμένα
και δέντρα που χορεύουν
στους μύθους των ανέμων!
Στις ανοιχτές φτερούγες τους
πλαταίνει ο κόσμος.
Ο ψίθυρος της λεύκας
πλημμυρίζει τις φλέβες μου.
Κάτοικος του θαύματος
ως την έσχατη στιγμή.
Δείξε μου , Κύριε,
το ράγισμα της αυγής,
την αυλαία των ονείρων…

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 25.09.2008
20:51
Χαι-κου ( Γιά τον φτωχό Γ.Μ.)
» Weaver

Πάντα πληβείος
αγνώστου ονόματος...
Τί είχα φταίξει;

Φωνή σαρκασμού
στόμα του παρελθόντος
αδυσώπητο...

Μόνον η τύψη,
η ουλή στο πρόσωπο
της μαύρης λήθης

Λίγες δεκάρες...
Οι ασήμαντες λέξεις
του τρομαγμένου.

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 20.09.2008
13:12
XAI-KOY (Σκέψεις για το χρόνο και το θάνατο)
» Weaver

Στο σκληρό χώμα
ένα αυλάκι νερό
πάντα ο χρόνος

Οι ζητωκραυγές
πεταμένα κόκκαλα
στο σκύλο χρόνο

Γύψινες μάσκες
τρέχουμε στο σκοτάδι.
Θα ξημερώσει;

Πάνω στο φύλλο
ένα κομμάτι λάσπης:
Η απάντηση

Άγρυπνος νεκρός
καθισμένος στο χώμα,
αυτόπτης μάρτυς

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 18.09.2008
19:30
ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ
» Weaver

"Τριών ειδών φίλους έχετε στον κόσμο" , έλεγε ο Μ....: "Τους φίλους που σας αγαπούν, τους φίλους που δεν γνοιάζονται για σας και τους φίλους που σας μισούν"

Σαμφόρ "ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ" (Μετάφραση Παναγιώτης Κονδύλης)

Αφιερωμένο εξαιρετικά ...

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 14.09.2008
17:05
F.PESSOA - ΑΠΟ ΤΟ "ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΛΜΠΕΡΤΟ ΚΑΕΪΡΟ
» Weaver

VI
Σκέφτομαι το Θεό σημαίνει δείχνω ανυπακοή στο Θεό,γιατί ο Θεός θέλησε να μην τον γνωρίσουμε,γι΄αυτό δε μας παρουσιάστηκε. Ας είμαστε απλοί κι ήρεμοιόπως οι νεροσυρμές και τα δέντρακι ο Θεός θα μας αγαπήσει, κάνοντάς μαςόμορφους σαν τα δέντρα και τις νεροσυρμέςκαι θα μας δώσει πράσινο την Άνοιξη τουκι ένα ποτάμι όπου θα πρέπει να πάμε όταν τελειώσουμε! ...
ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΣΟΑ (μετάφραση Φ.Δ. ΔΡΑΚΟΝΤΑΕΙΔΗΣ)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 13.09.2008
20:10
ΜΑΚΡΙΝΗ ΘΕΑ
» Weaver

Στέκει ένας μύλος στον ορίζοντα
αιχμή στο γκρίζο τοίχο του καιρού
κι αλέθει πάντα, πάντ' αλέθει
Πίσω απ' το μύλο στον ορίζοντα,χωρίς ορίζοντα, πασίγνωστος,μύλος αλέθει, πάντ΄ αλέθει
DETLEV VON LILIENKRON (1844-1909)
(απόδοση Γ.Κ.ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 12.09.2008
15:18
ΕΞ ΙΔΙΩΝ
» Weaver

Μέρες κλεισμένος τώρα
στο ερημικό του το γραφείο
τις παλαιές δικογραφίες
του αρχείου τακτοποιεί,
που στο διάδοχό του,
το νέο δικηγόρο ανηψιό του,
θε ν' αφήσει.
Οι φάκελοι όλοι, άψυχες,
νεκρές πιά μοιάζουν ιστορίες.
Κάπου, ένα διαζύγιο, μιά κληρονομική,
των πελατών
τα μάταια πάθη του θυμίζουν:
τις έχθρες, τα μίση συγγενών,
αχαριστίες , τόσα .... τόσα ....

Και να! Μιά υπόθεση
ασήμαντη προβάλλει.
Η έξωση κάποιας γερόντισσας φτωχής,
που χρώσταγε της κάμαράς της
κάτι νοίκια.
Ο φάκελος ειν' άδειος,
μ' απ' έξω με το χέρι του είχε γράψει:
"Επλήρωσα εξ ιδίων".
Στέκει. με πρόσωπο ιλαρό αναπολεί.
Την τότε π' ένιωσε χαράν αναθυμιέται.
Κι΄ ευλαβικά, την ξέθωρη
δικογραφία ψηλαφώντας
θλιμμένα ψιθυρίζει:
- Ω , να τανε τέτοιες πολλές
να 'χα τακτοποιήσει υποθέσεις εξ ιδίων!

Γ.Δ. ΚΑΧΡΙΜΑΝΗΣ (1905-1977)
ΠΟΙΗΜΑΤΑ (ΕΚΛΟΓΗ 1945-1977)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 11.09.2008
21:37
XAI-KOY
» Weaver

Μεγάλες λέξεις,
αναμμένα μέταλλα.
Σφυρί του στίχου...

Τα ποιήματα
μοιραίες συναντήσεις
με τ' ανείπωτο.

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 09.09.2008
23:31
Ο ΜΕΛΛΩΝ ΑΙΩΝ
» Weaver

Είδον τοις οφθαλμοίς μου
και ιδού σκότος σκληρόν,
γνόφος ουκ έχων φέγγος.
Τα έτη τα έμπροσθεν
καταπληγμός και ύβρις.
Υπόλειμμα πνεύματος
το δε σώμα πηλός...
Αριθμός των ημερών
η στίλβουσα ρομφαία.
Κεκόλληται η γλώσσα μου
Που εστίν ο Θεός μου;

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 26.06.2008
21:04
ΙΧΝΗ ΝΕΦΕΛΗΣ (Χαι-κου)
» Weaver

Ι
Σκοτεινός λόγος.
Εκκρέμαται η ψυχή:
Χθιζοί γαρ εσμέν

ΙΙ

Τις μου ο χρόνος;
Πρόσωπον προς πρόσωπον
και ιδού, ουκ ην

ΙΙΙ

Εν γη ερήμω,
το ψηλαφητόν σκότος.
Ψυχουλκούμενος

IV

Έκφοβος ειμί.
Εν λύπη αμαρτίας,
εις χουν θανάτου

V

Εν πλάνη ζωής
επερωτών τους νεκρούς,
το μέλλον σκότος.

VI

Μνήμη δικαίων:
Λίθος δοκιμασίας
εις οίκον πένθους

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 17.06.2008
08:48
ΟΙ ΘΕΡΙΣΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ (ΧΙΙΙ)
» Weaver

«Σκότους δε ποίος τόπος ; »

Είμαι γεμάτος λόγια,
ρήσεις κι αινίγματα.
Μαντείο στα χείλη μου,
πνεύμα πορευόμενο
στις αυλές του Θεού.
Διάλεξα το δρόμο.
Καπνός οι μέρες,
σκιά στα βλέφαρά μου ,
ενύπνιον εκπετασθέν ….
Η τιμή της λύτρωσης:Υιός ανθρώπου, σκώληξ.
ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 05.06.2008
13:19
ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
» Weaver

Ο κήπος του πατρικού σπιτιού

Θέα του "Παυσιλύπου" από τη βεράντα του σπιτιού μου

Φωτογραφίες του "περιβάλλοντος χώρου" - όπως ζήτησε η Ναταλία

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 03.06.2008
21:26
ΚΑΡΔΙΤΣΙΩΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ (ΤΟΜΟΣ Χ)
» Weaver

Κυκλοφόρησε το Χ τεύχος των ΚΑΡΔΙΤΣΙΩΤΙΚΩΝ ΧΡΟΝΙΚΩΝ , που εκδίδει η Εταιρεία Καρδιτσιώτικων Μελετών , με πλούσια ύλη , κυρίως ιστορικού και λαογραφικού ενδιαφέροντος . Στη φωτογραφία του εξωφύλλου Το Παλιό Ηλεκτρικό Εργοστάσιο της Καρδίτσας (τώρα στεγάζει τον Εικαστικό Ομιλο Καρδίτσας)

Η παρουσίαση του τεύχους θα γίνει την Κυριακή 15 Ιουνίου 2008 και ώρα 11 π.μ. από τον ομότιμο καθηγητή Φιλοσοφίας (του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων) Βασίλη Κύρκο , στην αίθουσα του Εμπορικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Καρδίτσας

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1. Πρόλογος
2. Αγαθαρχίδης Λεωνίδου, Θετταλός εκ Μητροπόλεως. Πρόξενος τη πόλης του Ωρωπού Κωνσταντίνου Π. Καταραχιά
3. Ιστορικά στοιχεία για τους οικισμούς Πεζούλα και Κρυονέρι της Καρδίτσας (16ος-18ος αιώνας) Κώστα Σπανού
4. Οι αφιερωτές στην Μονή του Δουσίκου από τους οικισμούς της Καρδίτσας Αμυγδαλή, Ελληνόκαστρο, Ελληνόπυργο και Λαζαρίνα (16ος αιώνας) Δρ. Βασίλη Κ. Σπανού
5. Οι Δόλοπες των Αγράφων Αντώνη Ηλ. Αντωνίου
6. Αγιογράφηση του Ιερού Ναού Προφήτου Ηλιού Δέσης Τρικάλων Κωνσταντίνου Μιχαλάκη
7. Ο αρματολισμός στ' Άγραφα Θωμά Θεολόγη
8. Συνδρομητές Επαρχίας Αγράφων για την έκδοση ακολουθίας του Αγίου Σεραφείμ το 1849 Παναγιώτη Νάνου
9. Πανθεσσαλικά πρέπει να εορτάζεται η τελευταία νικηφόρα μάχη της Θεσαλικής Επανάστασης του 1878 Νικ. Κατοίκου
10. Η μάχη της Ματαράγκας και ο Λοχίας Γεώργιος Λάιος Β.Δ. Αναγνωστόπουλου
11. Ελληνες αξιωματικοί όλων των όπλων (ξηράς , θαλάσσης και χωροφυλακής ) που πήραν μέρος στους πολέμους 1821-1922 καταγόμενοι από το Νομό Καρδίτσας Δημητρίου Β. Στάθη
12. Αφιέρωμα στους εκ του Νομού Καρδίτσας νεκρούς μας κατά την Μικρασιατική Εκστρατεία Νικολάου Γ. Παλάντζα
13. Ένα πληρεξούσιο της Καστανιάς του 1912 Γεωργίου Αθ. Κλήμου
14. Ονοματοδοτικές συμπεριφορές στον Παλαμά κατά τον 19ο αιώνα Αντώνη Α. Αντωνίου , Αγορίτσας Πράντζου
15. Περί των τοπωνυμίων Μότσου, Μουτσάρα και Αμούτσες Περικλή Αστρακά
16. Προσέγγιση στα ονοματεπώνυμα των Ζωγλοπιτών- Ραχουλιωτών Λάμπρου Α. Γριβέλλα
17. Οι συνοικισμοί και οι μαχαλάδες της Πεζούλας μέσα στην προφορική παράδοση Χρήστου Τηλ. Λιαπή
18. Το όραμα της ανάπτυξης του ορεινού τουρισμού στα Άγραφα την περίοδο του μεσοπολέμου και ο Μιχαήλ Παπαευθυμίου Γιαπαλής Κώστα Αθ. Παίση
19. Το χωριό Κέδρος (Χαλαμπρέζι) θύμα της ναζιστικής κατοχής Γιάννη Κ. Γιανόπουλου - Δημητρίου Ν. Κακαζούκη
20. Οδωνύμια της Καρδίτσας Νίκου Καραφύλλη
21. Τα αναγνωρισμένα σωματεία Πρωτοδικείου Καρδίτσας (1914-1994) Ογδόντα ένα χρόνια σωματειακής ζωής Γιάννη Κατσικοβόρδου
22. Τραγούδια του γάμου από το Μαστρόγιαννη των Αγράφων. Βασίλη Τάκη
23. Τα επώνυμα του Βαθυλάκκου (Λακρέσι) Καρδίτσας Μάρκου Παππά
24. Ξυνονέρι (Το χωριό μου) Ιωάννη Γρ. Βασιλάκου
25. Το θερινό σινεμά του Δήμου Καρδίτσας 1965-1967 επί δημαρχίας Νικολάου Χαρίτου Μαρίνας Κρανιά
26. Ποιήματα α) Γιώργου Κ. Ανυφαντή β) Μαριάννας Κατσικοβόρδου
27. Από τη ζωή και τη δράση της Σχολής Αστυφυλάκων Καρδίτσας Δημητρίου Αγγελή
28. Παρουσίαση του βιβλίου "Ο Πλαστήρας και η εποχή του" του Σέφη Αναστασάκου Αλέξη Μητρόπουλου - Σέφη Αναστασάκου
29. Παρουσίαση του ΙΧ τόμου των "Καρδιτσιώτικων Χρονικών" Ιωάννη Κατσικοβόρδου - Γιώργου Κ. Ανυφαντή
30. Βιβλιοπαρουσιάσεις

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 29.05.2008
21:34
ΤΟ ΛΟΥΤΡΟ
» Weaver

Ένα ποίημα, η ανάλυση του οποίου, θα μπορούσε να δοθεί και ως άσκηση σε μεταπτυχιακούς φοιτητές της εγκληματολογίας ή της ψυχιατρικής....Πως η αδυναμία εκπλήρωσης της ερωτικής ορμής ,μετατρέπεται σε ανθρωποκτόνο βία.
Ομηρος Μπεκές (1886-1970) Από τα ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Βιβλίο Α)
ΤΟ ΛΟΥΤΡΟ Ι Μες στην αυγή σαν όνειρο ξυπνά τ αργό ναμάζι. Κι ακόμ' απάνω στον πλατύ μεταξωτό σοφά ο γιγαντόκορμος λαλάς σαν το σκυλί ψοφά για της μικρής χανούμισας το λουλουδένιο νάζι.
Τ' ολόχρυσο πασούμι της γονατιστός σα βγάζει και του κορμιού της τ' άρωμα μες στο λουτρό ρουφά τ' αδικημένο σώμα του ,το μπρούτζινο, σπαράζει σα χάλκωμα μπρός στου χαλκιά τη φλόγα .
"Μουσταφά!" Στ απέραντο και σκοτεινό πασάδικο παλάτι της Γκιούλ- Χανούμ το φώναγμα κελάηδησε σα βρύση Πετιέται ο σκλάβος με βαρύ και χαυνωμένο μάτι.
Κούφια στ' ατζέμικα χαλιά φεύγ΄η φαρδιά του φτέρνα, γιατ' ήρθε η ώρα του λουτρού και τρέχει να ραντίσει μ αραβικά μυρωδικά τη σομακιά τη στέρνα

ΙΙ
Γυμνή, μέσα στ' αράπικο ζωγραφιστό μπουρνούζι νοιώθει ν ανάφτει η σάρκα της σε ρίγη λουλουδένια. Κι ακίνητος ο Μουσταφάς, με μάτια σα γυαλένια στέκεται αψύς βαρδιάτορας στης πόρτας το τοπούζι.
Βγάζουν οι σκλάβες τα βαριά μαλαματένια χτένια κι είδε ο αράπης το νερό το οπάλινο να λούζει κρινάνθια και ροδόφυλλα σε στήθια φαρφουρένια που λές ανθίζαν τα κλαδιά στο σομακί χαβούζι.
Αλλάχ! Ας πάρει ο Σατανάς και την ψυχή του ακέρια! Ορμά και με τα ξέσαρκα, σκληρά μακριά του χέρια βουτάει τ αλαβάστρινο κορμί σ' ένα πνιγμένο θρήνο
Κι εκστατικά τα γυάλινα τα μάτια του τηράνε οι τελευταίοι του πνιγμού σπασμοί να το κυλάνε μέσα στα μάργαρα νερά σαν κοραλένιο κρίνο.

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 28.05.2008
20:43
ΗΔΟΝΙΣΜΟΣ (Ο άλλος...Παλαμάς)
» Weaver

Από τραγούδια έν' άυλο κομπολόι
σ' εσέ δεν ήρθα σήμερα να δώσω.
Με τα παιγνίδια, εγώ θα σε λιγώσω
και με τα ξόρκια, αγάπη μου, ενός γόη.

Γυμνοί. Και σαν κισσός θα σκαρφαλώσω
για να φάω το κορμί σου που με τρώει.
Του λαγκαδιού σου τη δροσάτη χλόη
με το χέρι θρασά θα την πυρώσω.

Το κρασί που ξανάφτει και το γάλα
που κοιμίζει, θα φέρω στάλα στάλα
μ' όλο μου το κορμί να σε ποτίσω.

Και στα πόδια σου τ' ασπροσκαλισμένα
δυό βάζα που μού παίρνουνε τα φρένα
στερνή μανία το μέλι μου θα χύσω.

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ (Από τη συλλογή ΒΡΑΔΙΝΗ ΦΩΤΙΑ Β΄)

Εκτός ύλης (για προφανείς λόγους)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 27.05.2008
11:54
ΓΥΦΤΙΣΣΕΣ ΗΡΘΑΝΕ ... (ή ο Παλαμάς που δεν διδαχτήκαμε)
» Weaver

Γύφτισσες ήρθανε ντυμένες
φανταχτερά γιορτής φουστάνια,
γύφτισσες ήρθαν και κρεμάνε
χοντρά γυαλιστερά γιορντάνια,
με κόκκινα φορέματα ήρθαν,
με κίτρινα μακριά μαντήλια
ώ λάγνα μάτια, ώ κόρφοι, ώ χείλια!
Κ’ ήρθαν ανθοστεφανωμένες
μ’ όλα τα λούλουδα του Μάη
κι’ άνθια κρατώντας και στα χέρια
ντέλφια χτυπάνε και κουδούνια,
και κύκλους πλέκουν και χορεύουν
και τραγουδάν το Μάη το Μάη
κι’ ανάμεσό τους αρχινάει,
ξεχωρισμένη από τις άλλες,
τρικυμισμένο ένα χορό,
λυγιέται, σέρνεται , πετάει,
κορίτσι δεκαοχτώ χρονώ
στο μανιωμένο το χορό,
και του χορού βασίλισσα είναι,
κι άφρισμα, λάγγεμα, τρεμούλα,
η γυφτοπούλα, η μαγιοπούλα !

Κ.ΠΑΛΑΜΑΣ «Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΓΥΦΤΟΥ»
(ΛΟΓΟΣ Ζ΄ Το πανηγύρι της Κακάβας)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 26.05.2008
08:30
Ο ΤΥΠΟΣ ΤΩΝ ΗΛΩΝ
» Weaver

Γύρνα! Εδώ είμαστε!
Είδωλα στην ομίχλη,
ίχνη της πεταλούδας
ψίθυροι του νερού,
φάσματα των συννέφων
στους μύθους των ανέμων,
με την τυραννίδα της μνήμης
και την απειλή της λήθης,
στο εκκρεμές του χρόνου
το μέγιστον άθυρμα…
Παιδιά σηκώνουν τους σταυρούς
με νυχτωμένα μάτια.
Δακρύζουν οι εικόνες Σου
στους τόπους της θλίψης.
Άνοιξε τις παλάμες!
Μην κρύβεις τις πληγές!
ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 13.05.2008
12:39
Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ - ΚΩΣΤΗΣ ΚΡΙΕΖΗΣ
» Weaver

Είμαι έτοιμος να δικαστώ,
Ανοίχτε διάπλατα του θείου δικαστηρίου τις πύλες
και των αγίων ενόρκων οι ματιές
μη με τρυπάτε αναπολόγητον οργίλες,

Κυλίστηκα ένα τίποτα στη γη
κάτω από τη δική σας παντοδυναμία
με μια ψυχή που εσπαρτάραε για να βγει
σέρνοντας την ανθρώπινή μου αδυναμία.

Δεν ζητιανεύω οίχτο, δεν ζητώ
της ευσπλαχνίας σας την καλωσύνη .
Είμαι έτοιμος να δικαστώ
μπροστά στη θεϊκή Δικαιοσύνη.

Σπατάλησα με στίχους μια ζωή.
Να κάνω τίποτ’ άλλο δεν μπορούσα.
Δικάστε με, δικάστε με, ω Θεοί!
Είμαι ένοχος εγώ, δεν φταίει η Μούσα.
Την αγαπώ, την αγαπούσα….

ΚΩΣΤΗΣ ΚΡΙΕΖΗΣ
(Από τη συλλογή «ΠΕΛΑΡΓΟΙ» εκδ. Μαυρίδης 1952)

Άλλες του συλλογές : ΚΡΙΕΖΗΣ,Κωστής.-Οδύσσεια της Γαλλίας.-Αθήνα:Νέα Σκέψη,1973 ΚΡΙΕΖΗΣ,Κωστής.-Το τραγούδι των ανέμων.-Αθήνα:Νέα Σκέψη,1982 ΚΡΙΕΖΗΣ,Κωστής.-Τραγουδώντας και ζωγραφίζοντας.-Αθήνα:Νέα Σκέψη,1981

Παρακαλώ όποιον γνωρίζει βιογραφικά στοιχεία του ποιητή , να με ενημερώσει.

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 11.05.2008
20:20
ΣΠΟΥΔΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ
» Weaver

Αυτόγραφο (Το ποίημα περιλαμβάνεται στη συλλογή "ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ")

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 06.05.2008
13:50
ΤΣΑΛΑΚΩΜΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
» Weaver

Στα βάθη του καθρέφτη
λάμπουνε μυρωμένα
τα δώρα των ονείρων:
Οι βάρκες των ματιών σου,
γεμάτες φως και πόθους.
Στους νυχτωμένους κάβους
ηχούν βραχνές κιθάρες…
Σωρός στη μνήμη μου
τσαλακωμένα γράμματα,
το χρυσάφι του χρόνου,
ο θησαυρός της θλίψης

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 24.04.2008
08:47
ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ
» Weaver

Χριστέ , η αποκαθήλωση αργεί να γίνει
ακόμα αργεί και δυό χιλιάδες χρόνους
πως του Σταυρού Σου αψηφάς τους πόνους
κι’ η πλάση απ’ τη χολή Σου πίνει;

Αιώνες τώρα το φαρμάκι αφήνει
η κάστα που σε σταύρωσε. Και θρόνους
κρατεί και θύει σ’ υποχθόνους
θεούς και ψεύτη δάκρυα χύνει ,

τάχα για το μεγάλο σου μαρτύριο.
Μα πάντα μένει ομπρός μας το μυστήριο
και φώτισέ με αλήθεια για να βρώ,

πως το κρατάς να σε λατρεύουν τόσοι
χωρίς ποτέ τους νάχουν μετανιώσει
αθώο που Σε καρφώσαν στο Σταυρό!

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ (1919 - )
από την ποιητική συλλογή "Σεμπρεβίβες"

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 23.04.2008
12:29
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ (2)
» Weaver

"Εν τοσούτω απεδειλίασαν και αυτοί οι πολεμούντες κατά τον Ποριά, και εζήτησαν εν τη φυγή την σωτηρίαν των. Μόνος ο Διάκος και ολίγοι των οπαδών του, μιμούμενοι το παράδειγμα του, ησθάνθησαν οτι εκεί απέθανεν ο Λεωνίδας. Τω όντι, ότε ο ψυχουιός του, βλέπων λιποτακτούντας τους άλλους, τον παρεκίνει εγκαταλειπόμενον να φύγη και αυτός εις ωφέλειαν εν άλλη περιστάσει της πατρίδος, και τω έφερε τον ίππον, εκείνος απεκρίθη "Ο Διάκος δεν φεύγει". Εν τοσούτω επιπίπτουν οι εχθροί, φονεύεται έμπροσθέν του ο αδερφός του, εμπλέκεται αυτός εν μέσω των εχθρών και μόλις μετά 10 στρατιωτών μεταβαίνει εις τινας τραχείας πέτρας, τα Μανδροστάματα, της μονής Δαμάστας, όπου τοποθετείται και μάχεται ολόκληρον ώραν. Φονεύονται οι ακόλουθοί του εκτός του ψυχουιού του, τραυματίζεται και αυτός εις τον δεξιόν ώμον, πίπτει το τουφέκι του, ανθίσταται βαστών διά της αριστεράς χειρός την πιστόλαν, γνωρίζεται περικυκλούται, και συλλαμβάνεται ζων και καταιματωμένος... Τελειωθείσης της μάχης , οι πασάδες ώδευσαν προς το Ζητούνι, συνεπάγοντες μετά του ψυχουιού τον Διάκον, όν διέταξαν να οδεύη πεζός έμπροσθέν των χάριν της κενοδοξίας των. Αλλά φοβούμενοι μη κρυβή ή φύγη, τον εκάθισαν μετ' ολίγον εφ ημιόνου πεδικλωμένον.Την δε νύκτα αφ' ου έφθασαν εις Ζητούνι, τον έφεραν έμπροσθέν των, παρόντος και του εντοπίου Χαλήλμπεη, και εζήτουν να μάθωσι τα περί της επαναστάσεως. Ο Διάκος τοις είπεν αφόβως οτι το έθνος όλον των Ελλήνων απεφάσισε να χαθή ή να ελευθερωθή. Θαυμάσας ο Μεχμέτης του ανδρός την παρρησίαν, τω είπεν, οτι πρόθυμος ήτο να τον ιατρεύση, αν ήθελε πιστώς να τον υπηρετήση. "Δεν δε υπηρετώ", απεκρίθη ο Διάκος. "Αλλά και άν σε υπηρέτουν δεν θα σε ωφέλουν" . "Θα σε σκοτώσω" επανέλαβε ο πασάς, άν δεν με υπηρετήσης" "Η Ελλάς" απήντησεν εκείνος "έχει πολλούς Διάκους" . Την δε ακόλουθον ημέραν (24 Απριλίου) εξεδόθη απόφασις να σουβλιστή. Ο δε κοινοποιήσας αυτώ την σκληράν απόφασιν, τω έδωκεν εις χείρας και το άτιμον και οδυνηρόν εργαλείον του θανάτου, και των είπε να τον ακολουθήσεη βαστών αυτό. Ο Διάκος το έρριψε καταγής αγανακτών, και στραφείς προς τους περιεστώτας Αλβανούς "δεν ευρίσκεται τις" είπε "να με σκοτώση; Διατί αφήνετε τους Ανατολίτας να με παιδεύωσιν; Εγώ κακούργος δεν είμαι" . Ακούσας δε οτι άν ετούρκευεν , εσώζετο, "Χριστιανός" απεκρίθη , "εγεννήθηκα , και Χριστιανός θ' αποθάνω", Οδεύων δε εις τον τόπον της ποινής εστάθη, και ρίψας το βλέμμα επί την γελώσαν φύσιν κατά την εαρινήν εκείνην ώραν, είπε το εξής δίστιχον "Για ιδέ καιρό που διάλεξεν ο Χάρος να με πάρη / Τώρα π' ανθίζουν τα κλαδιά και βγαν' η γη χορτάρι" . Ηκολούθησε δε μετά ταύτα την πορείαν του και υπέστη καρτεροψύχως πολυώδινον θάνατον τρεις ώρας βασανιζόμενος
Σπυρίδων Τρικούπης "ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ"

Περισσότερα... »
09:14
ΔΙΑΚΟΣ (23-4-1821)
» Weaver

Μέρα τ' Απρίλη
Πράσινο λάμπος
γελούσε ο κάμπος
με το τριφύλλι

Ως την εφίλει
το πρωινό θάμπος
η φύση σάμπως
γλυκά να ομίλει

Εκελαδούσαν
πουλιά πετώντας
όλο πιό πάνω

Τ' άνθη ευωδούσαν.
Κι είπε απορώντας:
Πώς να πεθάνω;

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 21.04.2008
21:03
ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ
» Weaver

Μάτια σβηστά, σκυφτή και ζαρωμένη,
με το σκισμένο στις πλάτες το μαντήλι,
την είδα σ’ ερημόκκλησο να μπαίνει
και του Χριστού ν’ ανάβει το καντήλι.

Και λες που η θεία μορφή την ανασταίνει
τ’ αχνόλευκό της, να , σαλεύει , χείλι
και προσευχή θερμή , απ’ το στήθος βγαίνει.
Σαν θύμιζαν τα νιάτα της Απρίλη

στου έρωτα κάθε βράδι την αγκάλη
πουλούσε τα πολλά τρανά της κάλλη.
Στο δρόμο τώρα ερείπιο τριγυρίζει.

Να την κυττάζει πια κανείς δε γέρνει
Μα αυτή, που ο πόθος του κορμιού τη δέρνειαγάπης λόγια στο Χριστό χαρίζει
ΕΙΡΗΝΗ ΔΕΝΤΡΙΝΟΥ (1879-1974)
Η Ειρήνη Δεντρινού πεζογράφος, ποιήτρια, λογία και δοκιμιογράφος έζησε στην Κέρκυρα . Ως ποιήτρια διαμορφώθηκε μέσα στο κλίμα της επτανησιακής σχολής. Εργα: Τα σοννέτα (1916), Εξαγνισμός (1923) Άλλα στοιχεία γι' αυτή δείτε [www.translatum.gr] και [www.sarantakos.com]

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 19.04.2008
21:29
ΠΕΡΑΣΤΙΚΗ ΧΑΡΑ
» Weaver

Άσε με ρόδο της χαράς, τη δρόσο σου να πιώ
απόψε που μου γέλασε έν' αστέρι
κι ήρθε δειλό και κύλησεν από τον ουρανό
μεσ' στ' ανοιχτό μου χέρι...

Πόσον καιρό σε πρόσμενα λαχταριστά να ρθείς
καθάριο φως σε μένα
να λάμψουν απ' το φέγγος σου τα μάτια της ψυχής
τα νυσταγμένα...

Καθώς, ύστερα απο βροχή, στον κήπο τον υγρό
η βλάστηση ευωδιά και ξανανειώνει
ίδια στα φύλλα της καρδιάς μου εκύλησες νερό
και μούδιωξες την πάχνη και το χιόνι...

Τα χείλη άνοιξαν άλικα πάνω απο δυό σειρές
λευκότατα λουλούδια
κι επέρασαν οι στοχασμοί σαν αηδονιών φωνές
και στον αγέρα εχύθηκαν τραγούδια...

Άσε με, ρόδο, ολάκερη τη δρόσο σου να πιώ
τώρα που σε κρατώ στα δάχτυλά μου,
για να μου μείνει κάτι τις όταν στη γή νεκρό
θα ξεφυλλάς μαζί με τη χαρά μου...

ΜΑΡΙΑ ΦΑΛΑΓΓΑ - ΓΕΩΡΓΙΟΥ "ΕΚΛΟΓΗ" (1967)

Μαρία Φαλαγγά- Γεωργίου ( 1912-1987) .
Ποιήτρια , στο νεορομαντικό και συμβολιστικό λυρικό κλίμα του μεσοπολέμου (Άγρας, Καρυωτάκης κ.λ.π.)
Έργα : Μες στην ομίχλη (1937) - Γυμνή ψυχή (1952) - Αναπόληση (1967) - Εκλογή (1967) Της ζωής και του θανάτου (1978) - Ποιήματα (1978) κ.α.

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 17.04.2008
13:45
ΕΦΗ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ - ΣΚΕΥΗ ΤΑΞΙΔΙΟΥ
» Weaver

Enclosure: [download]

Ποια είναι τα σκεύη του ταξιδιού του ανθρώπου στη ζωή; Είναι ο έρωτας εκδικητής του χρόνου; Γιατί τα εκστατικά μάτια μας εκβάλλουν τους ποταμούς των δακρύων τους διαρκώς στο μαύρο; Πως σπαρταρά τρομαγμένο στην άκρη του καιρού το ανώνυμο σκοτάδι; Ποια τύψη κρύβουν οι αιμόφυρτες λέξεις μας;
Η πρώτη ποιητική συλλογή της Έφης Καλογεροπούλου «ΣΚΕΥΗ ΤΑΞΙΔΙΟΥ» δίνει την ευκαιρία στον αναγνώστη να στοχαστεί πάνω σε θεμελιώδη ερωτήματα της ύπαρξης , να επιχειρήσει την κατάβαση στο βαθύ πηγάδι της ψυχής του . Η ποιήτρια ψηλαφεί τη χαμένη αθωότητα, μετρώντας μία- μία τις νύχτες του έρωτα , εκθέτει την τελευταία θλίψη, το ιδιαίτερο κλάμα κάθε αγάπης : «ποιος έρωτας με χτύπησε/ και άδειασαν από αίμα τα φιλιά που φεύγεις…» (Λαύριο)
Βυθίζεται αργά σε μια θάλασσα λήθης .Διπλώνει μέσα στη λύπη τη γλώσσα της, γυρεύει την οίηση του εαυτού της.
Με ποιήματα φωτοβολίδες, με ποιήματα κραυγές στην έρημο, με τσακισμένες λέξεις με λέξεις που ξεπλένει η βροχή , ανιχνεύει την απουσία, τις μισοχωμένες πέτρες στη λάσπη – φλέβες του χρόνου : «εξόριστη στο χτες η μέρα σήμερα..» (συνάντηση) - «η κραυγή μου θάναι κραυγή λύκου / όταν/στης ερημιάς τους γκρεμούς σαλτάρω» (πτώση) - «πάνε οκτώ ώρες / που……../ κι εγώ που ανησυχώ/ πως θα περάσουν/ τόσα χρόνια/ δίχως….» (αιωνιότητα) . Ποιήματα , όπου η ποιήτρια δείχνει τις μεγάλες εκφραστικές της δυνατότητες αντιστοιχώντας τη μνήμη του τόπου με τη μνήμη των ανθρώπων.

Μονεμβασιά
Πέτρες μισοχωμένες στη λάσπη
κορμιά φαγωμένα
σπίτια αιώνων
ακίνητα
πόσοι νεκροί κλαίνε τις νύχτες
στις πόρτες σας;
πόσες σας λέξεις ξεπλένει η βροχή;
πόσα κλειδιά σκουριάσαν στις χούφτες σας;
σε σας μιλώ
και στο υγρό το ξύλο
φλέβες του χρόνου

Το βιβλίο εκδόθηκε από τις εκδόσεις «Ενδυμίων» . Η ποιήτρια διατηρεί στο διαδίκτυο το blog [www.kokkinikissa.blogspot.com]

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 15.04.2008
21:37
MEIN LIED FUER EUROPA - GEORG FORESTIER
» Weaver

Η γριά Ευρώπη
δεν μπορεί να πεθάνει.
Κατ' απ' τα καμμένα σημάδια
το αίμα της κυλάει δυνατό,
κινείται μέσα από κανάλια,
αρτηρίες και φλέβες,
χτυπάει μέσα στα μέλη
και τα μέρη της καρδιάς,
ξεπλένει τ απορίμματα,
τις στάχτες και τα ερείπια
από εδώ, απ' το Ναγκάου,
Βάιχτσελ και Όντερ
χτυπάει βαθιά στην άκρη
της ακτής του Ατλαντικού, της Μάγχης.
-----
Η καρδιά της ονομάζεται Ρώμη.
Μιά άλλη Παρίσι,
Λονδίνο, Βερολίνο,
Χάγη, Μαδρίτη.
Η γριά Ευρώπη
έχει πολλές καρδιές,
πολλές κορώνες,
που δεν ξεθωριάζουν.
-----
Πές "Μόσχα" και στοχάσου:
Είσαι μόνος.
Πές "Νέα Υόρκη"
και θα σαι στα ξένα.
Η Σαγκάη , το Μπεναρές
είναι περιπέτειες.
Το Σίντνεϋ και το Ρίο
ένας χαιρετισμός από μακριά.
-------
Όπου τ΄όνειρό σου
κι αν σε πάει
πάντα στην Αθήνα,
στη Βιέννη και τ' Όσλο
ξαναγυρίζεις.
--------
Πές μόνο "Ευρώπη"
κι αφουγκράσου την καρδιά σου.
Στον πάγο ανάμεσα και τη φωτιά
τ' Απριλιού τρεμοσβήνει τ' αγέρι.
Και πιό κοντά είναι ο ουρανός
και η γη πιό γλυκιά είναι.
Είναι στενές οι κάμαρες
αλλ' μ΄αγάπη πλέριες.
Νιώθεις πυκνά τα μνήματα
το ένα πλάι στ' άλλο.
--------
Νιώθεις σε κάθε βήμα
τους προγόνους.
Αφουγκράσου την καρδιά σου:
Η Ευρώπη δεν πεθαίνει.
Όσο την αγαπάς
δεν μπορεί να πεθάνει.

Απόδοση ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 14.04.2008
09:39
EMILY DICKINSON A sepal, petal and a thorn
» Weaver

A sepal, petal and a thorn
upon a common summer's morn
a flask of dew - a bee or two-
a breeze - a caper in the trees
and I am a rose

Ένα σέπαλo, πέταλo κι έν' αγκάθι
σ' ένα τυχαίο του θέρους πρωινό
ένα φλασκί δροσιάς - μιά μέλισσα ή δυό
μιά πνοή - ένα θρόισμα στα δέντρα
κι εγώ να ' μαι ένα ρόδο.
Απόδοση Γιώργος Κ. Ανυφαντής

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 13.04.2008
21:17
ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ
» Weaver

Πύρινα σπλάχνα , πήλινο κορμί
της μοναξιάς κελάηδημα στα δάση!
Μετέωροι στου χρόνου την ορμή,
στην άγριαν ομορφιά που μας σπαράσσει.

Ποιο άδειο προσωπείο μας νοσταλγεί
με τους καρπούς ανάμεσα στα χείλη;
Ο μόνος δρόμος λέγεται σιγή,
τις λέξεις ψιθυρίζει το κοχύλι.

Και στάζει τρομαγμένη , εφηβική,
μνήμης βροχή στο δρόμο με τα φύλλα,
σαν προσευχή της ύλης , μυστική,
στης νύχτας την ατέλειωτη μαυρίλα…

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ
(από την ομώνυμη ποιητική συλλογή)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 12.04.2008
14:32
ΤΟ ΒΑΘΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ
» Weaver

Από όλα τα μυστήρια του κόσμου το πιο βαθύ είναι η δημιουργία. Γι’ αυτό και οι λαοί και οι θρησκείες όλου του κόσμου έχουν συνδέσει το φαινόμενο της δημιουργίας με την ιδέα του Θεού. Κάθε καλλιτέχνης μετέχει μ’ όλη του την ύπαρξη, με το μυαλό, με την ψυχή και με το σώμα, στην εκ του μηδενός γένεση του έργου τέχνης.
Ποια είναι όμως τα κίνητρα της καλλιτεχνικής δημιουργίας; Ποικίλες θεωρίες έχουν αναπτυχθεί στα πλαίσια της φιλοσοφίας και ειδικότερα της αισθητικής . Μια από τις πιο πρόσφατες και ελκυστικές είναι η θεωρία της τελείωσης και της επίτασης της ζωής, που διατύπωσε ο αισθητικός Κάρολος Λαλό . Η εξιδανίκευση και τελείωση της ζωής από την τέχνη είναι σκοπός και κίνητρο της δημιουργίας. Ο καλλιτέχνης αισθάνεται την επιθυμία να αλλάξει τη ζωή, να την αποδώσει όπως αυτός την επιθυμεί και νομίζει ότι θα πρέπει να είναι, χωρίς ατέλειες, καλύτερη , ιδανικότερη. Η τέχνη πηγάζει από την επιθυμία του ανθρώπου να συμπληρώσει την ομορφιά στον αντικειμενικό κόσμο, δηλαδή τη φύση. Η ανθρώπινη νίκη στο χρόνο, η διατήρηση μιάς αιώνιας νεότητας είναι η βαθιά ψυχική χαρά, η αίσθηση ή η ψευδαίσθηση που αποκτά «ο εν παιδεία και τέχνη βιών και δημιουργών άνθρωπος» , ότι η ζωή του δυναμώνει, πλαταίνει, μεγαλώνει (ποιοτικά και ποσοτικά) , με την ενότητα και τη συναίρεση των πραγμάτων και των ιδεών, που χαρίζει η θέαση και όχι το απλό κοίταγμα του κόσμου . Η ζωή και ο κόσμος επαναλαμβάνονται και παίρνουν καινούργιο νόημα , όταν εκφράζονται με τη γλώσσα της τέχνης. Είναι αυτή η ηδονή του πνεύματος, ένα αυτοδύναμο κίνητρο δημιουργίας.
Με τον τρόπο αυτό προκύπτουν έργα – όπως αυτά των συναδέλφων μας.- Καλλιτεχνήματα που γίνονται με αποκλειστικό σκοπό την πνευματική ευχαρίστηση των δημιουργών τους. Αφιλοκερδείς καλλιτεχνικές δημιουργίες, που στόχο έχουν την αισθητική ηδονή , το βαθύτερο στοιχείο της συγκίνησης.
Και μας καλούν να νιώσουμε και μεις την αληθινή απόλαυση, που δεν είναι μόνο παθητική αποδοχή, αλλά μια εσωτερική συνεργασία με το έργο τους. Μας καλούν να αποκτήσουμε και μείς συνείδηση της προσωπικής τους δημιουργίας. Να ζήσουμε εκείνη τη φοβερή στιγμή πριν απ’ τον πρώτο μέσα στα βάθη της καρδιάς τους ψίθυρο του «Γεννηθήτω»

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

(Το κείμενο ήταν η παρουσίαση της έκθεσης ζωγραφικής των μελών του Δικηγορικού Συλλόγου Καρδίτσας στις αίθουσες της Δημοτικής Αγοράς Καρδίτσας το 2004)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 11.04.2008
08:28
ΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ (ΙΙΙ)
» Weaver

Ανθισμένες αυγούλες
κι άνεμοι που αφέθηκα
στις φτερούγες των πόθων!
Μεθυσμένος απο χρόνο
τις κούπες της μνήμης μου
τσάκισα. Φωνή στο χάος:
Σκηνοθέτη τ' ουρανού
μεταμορφώνομαι
στο φωτεινό Σου χέρι.
Θα γίνω σκόνη,
ποτάμι αέρινο,
μα ερωτευμένη σκόνη...

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 10.04.2008
09:41
ΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ (ΙΙ)
» Weaver

Αστράφτουν οι φτερούγες
στις κορυφές των θάμνων,
ραμφίζουν το φως
οι μικροί σπουργίτες.
Κρύβεται η φωνή μου
στις πέτρες που χρυσώνει
της ροδαυγής το φέγγος.
Ένα κλαδί ανθισμένο το κράτος της μοίρας μου.
ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 09.04.2008
13:14
ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
» Weaver

Στη μηχανή του χρόνου,
στη γλώσσα των ακτίνων
με φλογισμένα χείλη θα χαθώ,
- την ώρα που αναμμένες συννεφιές
θα σαρώνουν το πρόσωπο της γης-
να χαράξω στη φλούδα
του τελευταίου δέντρου,
χρησμό της αιωνιότητας,
τ’ όνομά σου , αγαπημένη

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 08.04.2008
09:23
ΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ (1)
» Weaver

Ι
Στο φως του προσώπου σου
ανθίζουν τα δάχτυλά μου,
κλώνοι της άνοιξης .
Μ’ ένα λουλούδι στη ρωγμή
χαμογελούν οι γερασμένοι
τοίχοι των ερειπίων.
Χορεύουν οι δρόμοι.
Ψιθυρίζουν οι κήποι
στα φύλλα των ονείρων.
Πλαταίνει ο κόσμος, ξένος προς το θάνατο.
ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 07.04.2008
10:03
ΑΓΑΛΜΑ
» Weaver

Εψές αργά, τη νύχτα,
κίνησα να περπατώ
στους νοτισμένους δρόμους.
Ριγούσαν οι λεύκες.
Στα χείλη μου δυό στίχοι
ξορκίζαν τις σκιές
γιατί λιγόστευε το φως
πάνω στα πέτρινα πρόσωπα
των ανθρώπων

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 06.04.2008
21:40
ΑΡΓΙΑ
» Weaver

Κυριακή. Στο πάρκο.
Τον αγώνα των μυρμηγκιών
αδιάφορος κοιτάζει
ευτυχισμένος ο ίδιος
στη μυρμηγκοφωλιά του.

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 05.04.2008
13:52
ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ - KARIN KIWUS
» Weaver

Ο κόσμος αποκοιμήθηκε
την ώρα της γέννησής σας

μόνος, με τα καθημερινά του όνειρα.
Ξυπνήστε τον ξανά,

σκληρο και γλυκό και άγριο
για μιά περιπέτεια

για μια μακριά παρτίδα πραγματικότητα,
ανίκητο στο παιγνίδι.

Karin Kiwus (1942- )
(απόδοση Γ.Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 02.04.2008
21:14
ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ
» Weaver

Με χρήματα , με πόντους, με βαθμούς
τα έργα της ζωής μου έχουν μετρήσει.
Κι ας μισώ τόσο πολύ τους αριθμούς
κι ας προσμένω μοναχά την άλλη κρίση.

Ποιός άνθρωπος, ποιός φίλος, ποιός,
την αξία δίχως φθόνο θ' αντικρύσει;
Σιωπηλός κι αργός ο φερετροποιός
που - τελευταίος - σωστά θα με μετρήσει.

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ
(Από τη συλλογή "ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ" )

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 01.04.2008
20:55
ΑΠΟΓΕΜΜΑΤΙΝΗ
» Weaver

Βρέχει – και κάν’ η φύσις
Ήχους τόσο γλυκούς
Το διάβασμα ν’ αφήσης
και να σταθής ν’ ακούς

Στις σκάλες, στο περβόλι,
στο γύρο της φραγής
βρέχει γλυκά – και σ’ όλη
τη χώρα και τη γης.

Βρέχει στα παραμύθια
κ’ εκείθε έχουν ερθεί
οι μάγοι οι αγαθοί
με τ’ άσπρα γένεια πλήθεια

Βρέχει στα παραμύθια…
κ’ εκείθε αργοφυσά
τ’ αγέρι , από δασά
θάμνα και κουφολίθια.

Βρέχει – και ξέρει η φύσις
Νότες τόσο γλυκές,
Το φύλλο να τσακίσης
με τις στιχουργικές.

Στης λάσπης τ’ άκρο χείλος
λοξός και σερπετός
διαβαίνει ο περιττός
της γειτονιάς ο σκύλλος

και του περιβολάρη
η σούστα ουδ’ αντηχεί:
σα νάναι σε σφουγγάρι
βουλιάζουν οι τροχοί.

Απάνω σε βιτρίνα
γραμμένα στα γυαλιά,
ξεπλένονται τα κρίνα
και τα τριανταφυλλιά,

μα έχει η πνοή φερμένα,
του κάμπου , μακρυνά,
όλα τ’ αληθινά
τα φύτρα χορτασμένα!

Τέλλος Άγρας (1899-1944)
από τη συλλογή του "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ"

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 30.03.2008
13:17
ΑΚΤΑΙΩΝ
» Weaver

Κυνηγός των λέξεων
στο δάσος των ονείρων,
πώς έγινε κι αντίκρυσα
γυμνή τη θεά- παρθένα
την Αλήθεια
στο νερό "παγάς λαλέουσας"
να λούζεται;
Στίχοι, πιστά σκυλιά μου,
γιατί με σπαράζετε;

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 29.03.2008
11:18
ΣΕ ΧΡΟΝΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΑ
» Weaver

Μιά παιδική , γλυκιά φωνή, τ΄αρχαίο ρήμα
στη αίθουσα τη σχολική, μ' ύφος λαλούσε.
Κι αργά, σε χρόνο παρελθόντα, ως να καλούσε
τις πεθαμένες της αγάπες , απ' το μνήμα.

Πάνω απ' την άβυσσο του χρόνου , μέγα βήμα
σα να ' χε κάνει μια μορφή και μού γελούσε.
Κι ο λείος τόνος της φωνής ξαναφιλούσε
της μνήμης τ' ακρογιάλια, σαν το κύμα.

Σ' όλα τα πρόσωπα, τους αριθμούς, τους χρόνους
τη μέρα γέμιζε, με κρίνα και με πόνους.
Κι' όταν σταμάτησε - είχαν σπάσει τα ρολόγια-

κύλησε η μνήμη - πέτρα υγρή- μέσα στη λήθη
Μα κλείνουν πάντα την ψυχή μου αυτά τα λόγια
και πολύ πολύ ο αρχαίος τύπος : "Ηγαπήθη"

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 28.03.2008
21:31
ΛΟΙΠΟΝ , ΕΓΩ ΞΕΚΙΝΗΣΑ
» Weaver

Κρατώ πάντα στην καρδιά μου
αινίγματα και σχέδια μυστικά
λέξεις αμεταχείριστες που λάμπουν
στο βυθό της καθημερινής τύρβης
ψηφίδες αρχαίες της αθωότητας
μιά σκευή ιδεών'
ευεπίφορη σε λογής ερμηνείες

(Λένε για το " λάλον ύδωρ"
για κείνους που ακόμα ονειρεύονται
Λένε για μια μποτίλια στο πέλαγο
που κρύβει τα μυστικά
κάποιων που έζησαν αληθινά!)

Λοιπόν
εγώ ξεκίνησα κιόλας το μακρύ ταξίδι
μεσοπέλαγα είμαι -
στην απέναντι όχθη γνέφει μια σκιά.
Λυμένος είμαι από το κατάρτι!

ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΕΛΩΝΗΣ
Από τη συλλογή του "Μ' ένα κέρμα στο στόμα" 2007)

Περισσότερα... »
21:21
ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΑΘΗΝΑΙ
» Weaver

Οι πράξεις μας δεν έχουν σημασία, παρά μόνο
στα μάτια ενός ανθρώπου. Γι' αυτόν ζούμε.
Για να μας βλέπει αντιστεκόμαστε στο χρόνο
κι εξαγοράζουμε τις μέρες κι' ας πονούμε.

Στην άκρη εμείς, ενός ζυγού , που εκκρεμεί,
κι αυτός αντίρροπα δεμένος απ' την άλλη.
Και ξαφνικά, σε μιά στιγμή, που ηρεμεί
στρέφει αυτός, καθώς κι εμείς, τ' ωχρό κεφάλι.

Και βλέπει ο ένας μας του άλλου τον αγώνα
να τραβηχτεί κι' απ' τα δεσμά του να λυθεί.
Μάταια παλεύουμε. Οι αλυσίδες απ' το γόνα
βαριές, ψηλά ως με την καρδιά έχουνε δεθεί.

Κι όταν μιά μέρα κάποιο χέρι θα θελήσει
την περηφάνεια μας να σπάσει την πικρή,
τότε κι οι δύο ,χωρίς κανένας να μιλήσει,
θα γυμνωθούμε στον άλλον αντικρύ

και με το δάχτυλο, αργά και μία -μία
ζητώντας τις πληγές, που ρέει το αίμα,
του έρωτά μας την ατέλειωτη ερημία
θα μετράμε μ' ένα μέτρο μας: Το ψέμα.

5/7/1986

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 26.03.2008
20:20
ΠΕΙΡΑΤΗΣ
» Weaver

Μια φλούδα πορτοκάλι το καράβι
και το πανί κομμάτι από χαρτί,
και τ’ όνειρου τα πέλαγα κι’ οι κάβοι
των παιδικών μας χρόνων πειρατή!
---------------
Της Μοίρας ολολύζουνε οι σκλάβοι
μ' ένα πικρό παράπονο "Γιατί";
Το μακρινό φανάρι δεν ανάβει
τη σάρκα να φωτίσει τη φθαρτή.
---------------
Στις θύελλες τ’ ατέλειωτο ταξίδι
στου θησαυρού τ’ ανύπαρκτο νησί,
ψεύτης ο χάρτης, φάντασμα και συ!
---------------
Ποιο χέρι φοβερό και ποιο λεπίδι
μας έριξε σ' ανήλιαγο μπουντρούμι
γεροσακατεμένους δίχως ρούμι ;
ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ
(Από τη συλλογή "ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ")

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 23.03.2008
22:14
ΑΠΕΣΒΕΤΟ ΚΑΙ ΛΑΛΟΝ ΥΔΩΡ
» Weaver

Εις μνήμην Πηγής Καφετζοπούλου ...

Πηγή των στίχων, Πηγή των ονείρων, Πηγή των χρησμών , Πηγή της λήθης …Με τη φωνή μου που δεν μερώνει, με την οικεία λύπη, στο μάταιο παρόν αντίμαχος της Μοίρας , ρίχνω στο ρείθρο των αιώνων, χάρτινο καραβάκι ,τα φτωχά μου λόγια : Στο τέρμα εκεί του δρόμου σου, στους μυρωμένους κήπους , θα σε ζυγώσει ένας μικρούλης άγγελος – μόλις που φαίνονται στη ράχη οι φτερούγες του . Αν σε ρωτήσει το αίμα της πληγής μου : «Παίζει ακόμα με τις λέξεις ο πατέρας;» , μην απαντήσεις. Κράτησε τον στην αγκαλιά σου και παρηγόρησέ τον, που γεννήθηκε…

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 21.03.2008
22:09
20 HAI - KU ON EMILY DICKINSON
» Weaver

Timid as a bird.
My lips just hold the name:
Immortality

An evening sky:
The woods were painted
the mystic green

The web of life
Time’s sublimest target
You and I tonight

“Time is over”
The vulture screamed
At the setting sun.

Miles and miles
East of eternity
The largest fire

Long silent hours…
I chose this single star
The door of God

After great pain
Embarrassed –not afraid
I wear my wings

A report of land
Where the angels are:
Immortality

Only a breeze,
A caper in the trees:
Not tell its name

Not tell its name
You and I and the secret:
Immortality

At the full dew,
just as the dawn was red:
an aged bee

Their pretty lips
- The least push of joy-
thorn in my side

There is a pain:
His dateless dynasty
The former love

We came at flesh:
Eternity and time
frost upon the glass

Coin in the sand
My little craft was lost
I remember not

You and I tonight:
Starring at the mocking sky
the test of love

This is the place!
The only one way
Illocality

The way of dusk:
The begging for the life
A little madness

Their pretty lips…
Memory like melody.
The old desire

Dirks of melody
Old grounds of memory
Unsuspected things
GEORGE C. ANYFANTIS
(ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ)

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 19.03.2008
22:02
Η ΚΕΡΗΘΡΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΕΩΣ
» Weaver

( Με τον τρόπο του Δ.Π.ΠΑΠΑΔΙΤΣΑ)

Πάνω σ' ουράνια βότσαλα
του έρωτα το ρυάκι θ' ακουστεί
και κάθε φύλλο που με ανιχνεύει
- αγκάθι κι έναστρη πληγή,
στην άλλη άκρη του ονείρου -
θα ζωγραφίζει το αχανές.
Στα δάση που άναψε η αφή
πυρακτωμένη ηχώ εξαφανίζει
τα ψιθυρίσματα του χορταριού.
Το άφθαρτο γεγονός παλινδρομεί
Σαν κρουστή επανάληψη στιγμής
κι' άνθος στο ρήγμα της εσπέρας.

ΙΙ

Του άλλου το ίχνος πάνω στο κορμί
Ορμόνη κι' αλμυρό χορτάρι θάλασσας.
Ω θαύμα ξαφνικών ιβίσκων!
Σφυρίζει σ' έναν αυλό σταχυού
σ' άγνωστα βαθουλώματα φιλιών,
άγριο το στόμα της επιθυμίας.
Το απερίγραπτο χέρι αυτής της στιγμής
που μ' έκλεισε όπως κάλυκας ανθοφορίας
κι' έσπειρε φωτεινά λιβάδια,
το ρίγος ανεβάζει στα χείλια
κι' εύκολα η μικρή αύρα με ζαλίζει.

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ
(Από τη συλλογή "ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ" )

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 18.03.2008
13:49
ΝΗΔΥΜΟΣ ΥΠΝΟΣ (Χαι-κου)
» Weaver

Κλειστά βλέφαρα,διψώντας για ουρανό:Νήδυμος ύπνος
Λίγο πριν φέξει,ο δρόμος των θαυμάτων,ο ένδον κόσμος
Ηχούν καμπάνεςστην αμφίστομη μνήμη.Χάλκινος ύπνος.
Ο άλλος ύπνος.Ο δίχως όνειρα.Αμετακλήτως
ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 17.03.2008
21:29
ΤΟΣΟ ΓΥΜΝΟΣ ....
» Weaver

Τόσο γυμνός που ντρέπομαι τη μνήμη

Τόσο τυφλός που βλέπω την αλήθεια

Τόσο πιστός που απόμεινα μονάχος

Ορέστης Αλεξάκης "Ο ΛΗΞΙΑΡΧΟΣ"

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 15.03.2008
12:51
ΟΙ ΘΕΡΙΣΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ (ΧΙΙ)
» Weaver

Τους νόμους άλλων καιρών
ακολουθώντας,
στερημένος από φως ,
με το φιλί της βροχής
στα παγωμένα χείλη,
έσκαψα τα σπλάχνα μου
να βρώ την Ποίηση,
την πηγή των θαυμάτων.
Χτυπώντας πηγάδι
με την πέτρα της μνήμης,
αφουγκράστηκα
τους βόγγους των αρρώστων,
τις κραυγές της οδύνης,
τους βραχνούς κρωγμούς,
τις υλακές των σκύλων,
τη φωνή του κεραυνού
στη δίνη των ανέμων,
τους ήχους των σημάντρων
τις πένθιμες καμπάνες,
τα μουγκρητά των μηχανών,
το στρίγγλισμα των φρένων,
τη θορυβώθη μέθη
και τέλος – κοντά στα χαράματα-
το λάλημα του πετεινού
λίγο πριν αρνηθώ
τον εαυτό μου.
ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 13.03.2008
21:47
ΣΥΝΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ
» Weaver

Η μέρα πήρε φως και ξεθωριάζει
το ρόδινο σεντόνι της αυγής.
Υποκριτή Αδερφέ, βάρος της γης
τ’ αδύναμο το σώμα, που γεράζει.

Ποιο ξόρκι μαγικό μας ετοιμάζει
την ώρα της γαλήνης, της σιγής;
Τ’ αμάξι περιμένει. Μην αργείς.
Η μηχανή μουγκρίζει. Με τρομάζει

των ημερών να βλέπω τον καπνό
τη σκαλωσιά τ’ ανέμου ν’ ανεβαίνει.
Τ’ ονείρου μας ο δρόμος που πηγαίνει

στον ανοιχτό της τέχνης ουρανό
δεν είναι ό,τι ζητούσα και ζητούσες;
Στην κούνια μας εμοίραναν οι Μούσες!

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 12.03.2008
13:52
ΟΙ ΘΕΡΙΣΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ (ΧΙ)
» Weaver

Η νύχτα θα με βρίσκει
με δανεικά ψιμμύθια,
πυρπολημένους στίχους
στα ράκη της φωνής μου.
Τ’ ανείπωτα λόγια,
τα ξοδεμένα λόγια,
σβήνουν το πρόσωπό μου.
Γδύνομαι τα φτερά,
δρασκελίζω το χρόνο

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 11.03.2008
10:24
ΟΙ ΑΜΦΙΣΗΜΕΣ ΛΕΞΕΙΣ
» Weaver

Διωγμένος απ’ τα μαντεία,
τρελός προφήτης,
σπορά της οργής,
γιος της Κασσάνδρας,
πώς να φωνάξω τη Μοίρα
δίχως αμφίσημες λέξεις;
Πώς να μιλήσω
για τη στάχτη του μέλλοντος
με τη φωτιά στα χείλη;
Φύλακας του Θεού,
τις μεταμορφώσεις του μηδενός
αρνήθηκα , αρνήθηκα
τη σφραγισμένη μνήμη.
Γελώντας στον αγέρα θα πω
τον τελευταίο μου μύθο:
Πριν με γκρεμίσουν – ασεβή-
από τις Φαιδριάδες .
ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »
Καρδίτσα, 06.03.2008
20:50
XAI-KOY (........)
» Weaver

Όνομα νεκρής :
Βαραίνει το μολύβι
στο ψυχοχάρτι

Ρόδο της μνήμης.
Καίγεται το σκοτάδι,
κερί που λιώνει.

Ουκ έστιν ώδε!
Στην πέτρα των αγγέλων
το πικρό δάκρυ.

Γυρίζει μόνος.
Της θλίψης λυχναράκι,
κάφτρα τσιγάρου

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ

Περισσότερα... »