Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
1. Μιλήστε μας λίγο για την υπόθεση του βιβλίου.
Η ιστορία του βιβλίου ξεκινάει το 1964 με τη γέννηση ενός παιδιού σ’ έναν οίκο ανοχής στην Τρούμπα, ενός παιδιού που έχασε τη μάνα του στη γέννα και το μεγάλωσε η αφέντρα του σπιτιού, η Φανάρα. Πρόκειται ακριβώς για τη ζωή αυτού του παιδιού, του Διαμαντή, και παράλληλα για την ιστορία της Φανάρας που γεννήθηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα στη Σμύρνη, βρέθηκε υπηρέτρια στο σπίτι της Ρόζας μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και κληρονόμησε τον οίκο λίγο πριν από την Κατοχή. Την πορεία της μέσα στο χρόνο που όργωσε την ιστορία της Ελλάδας, βλέπουμε, μέσα από την πληθωρική της παρουσία και την αφοσίωση αυτής της γυναίκας στο παιδί που της πέταξε η ζωή στο δρόμο της. Γνωρίζουμε, δηλαδή, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου τον κόσμο της Φανάρας όπως τον άφησε κι όπως τον εποπτεύει στο σήμερα μέσα από τον ουρανό.
2. Το μυθιστόρημά σας μας μεταφέρει μέσα από την ηρωίδα, τη Φανάρα, στη Σμύρνη σε μια άλλη εποχή. Και το ξεχωριστό στοιχείο είναι ότι δεν έχουμε περιγραφές της Σμύρνης ως περιοχή, αλλά ουσιαστικά των ανθρώπων της. Καταλαβαίνουμε τη νοοτροπία και το χαρακτήρα των Σμυρνιών μέσα από τους ήρωες που συναντάμε στο βιβλίο σας. Γιατί επιλέξατε τη Σμύρνη; Έχετε κάποια σχέση με αυτόν τον τόπο;
Όχι, καμία σχέση δεν έχω με το συγκεκριμένο τόπο, τουλάχιστον σε επίπεδο καταγωγής. Έχω τη σχέση που έχουν όλοι οι Έλληνες με τη Σμύρνη, γιατί η Σμύρνη είναι ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια που συνθέτουν την Ιστορία της Ελλάδας μας. Πιστεύω πως όλοι έχουμε τις δικές μας εικόνες αναφορικά με αυτόν τον τόπο και γι’ αυτό εξάλλου δεν αναφέρομαι στο βιβλίο σε περιγραφές της περιοχής. Είναι αυτό ακριβώς που είπατε. Οι ήρωες συνθέτουν το τοπίο. Τώρα, όσον αφορά στη δική μου επιλογή να αναφερθώ στη Σμύρνη, αυτό προέκυψε από την ίδια την ηρωίδα μου. Η Φανάρα είναι Σμυρνιά. Σε όλα της. Και της ταιριάζει απόλυτα να κουβαλάει στο αίμα της την αύρα αυτού του μαγικού τόπου.
3. Η Φανάρα που είναι το κεντρικό πρόσωπο του βιβλίου, σε κερδίζει από το πρώτο κεφάλαιο. Αυθεντική, ειλικρινής, μεγάλη καρδιά και πάνω απ΄ όλα Μάνα. Πώς εμπνευστήκατε αυτή την ιστορία;
Χαίρομαι πραγματικά πολύ αν η Φανάρα κερδίζει τον αναγνώστη από την πρώτη στιγμή, γιατί αυτό ακριβώς συνέβη και σε μένα όταν έγραφα το βιβλίο. Η Φανάρα είναι Μάνα ολονών. Αυτή μου ενέπνευσε την ιστορία. Είναι σα να με πήρε από το χέρι και να με οδήγησε στα μονοπάτια που ήθελε να περπατήσω μέσα από τη γραφή μου. Δε μου άφησε περιθώρια να επιλέξω άλλο πρόσωπο για κεντρικό. Ξέρετε, μερικές φορές, οι ήρωες είναι τόσο δυνατοί από μόνοι τους που μας κάνουν αυτοί πιόνια στα χέρια τους κι όχι εμείς που υποτίθεται ότι τους δημιουργούμε.
4. Στο μυθιστόρημά σας παρακολουθούμε τη ζωή του Διαμαντή, του γιου της Φανάρας και τις αντιδράσεις της Φανάρας που τον παρακολουθεί από τον ουρανό. Η ιδέα μιας ζωής, μετά θάνατον, από τον ουρανό πιστεύετε ότι μας γοητεύει;
Η Φανάρα και η Μερόπη πάντως που συνεχίζουν να ζουν και πέρα από την επίγεια ζωή στον ουρανό μάς γοητεύουν στα σίγουρα! Διότι οι δυο φιλενάδες δεν εποπτεύουν απλώς την ζωή μας, αλλά συνεχίζουν να ζουν πάνω από μας. Η Φανάρα ας πούμε βάζει μπουγάδα στον ουρανό και περιμένει τη Μερόπη να ψήσουν καφέ! Κοιτάξτε να δείτε, η ανάγκη του ανθρώπου να πιστεύει σε ζωές πέραν του κόσμου τούτου είναι αναμφισβήτητη. Δε θέλω να περάσω μέσα από το βιβλίο ότι η ζωή αυτή υπάρχει σώνει και καλά στον ουρανό. Ο ουρανός είναι ένα αθώο παιχνίδι μέσα στο βιβλίο, που το σκάρωσε από μόνη της η Φανάρα και το επέβαλλε με το μοναδικό τρόπο που είχε να επιβάλλει ό,τι κι αν ήθελε. Εξάλλου οι άνθρωποι σαν τη Φανάρα δεν πεθαίνουν ποτέ. Ζουν μέσα μας και γιατί όχι και πάνω από μας!
5. Σε όλο το βιβλίο υπάρχει διάχυτη η ιδέα της Ατραπού, του μονοπατιού που γυρεύουμε όλοι στη ζωή μας. Η Φανάρα το βρήκε της ζωής το μονοπάτι, ο Διαμαντής κατάφερε να το διακρίνει τελικά και πόσο εύκολο είναι να το βρει κανείς;
Εύκολο δεν είναι σε καμία περίπτωση. Αν δεχτούμε πως η ατραπός κατά μία έννοια δηλώνει τον τρόπο για να βγει κανείς από μία δύσκολη κατάσταση, το μονοπάτι που θα βαδίσει ο εαυτός του, πραγματικά είναι πολύ σημαντικό αν το βρούμε στη ζωή μας. Δεν το βρίσκουν το μονοπάτι τους όλοι οι άνθρωποι. Κάποιοι είναι τυχεροί, το συναντάνε και περπατάνε μέσα από αυτό, κάποιοι άλλοι το βρίσκουν μπροστά τους και δεν αντιλαμβάνονται την ύπαρξή του και κάποιοι ίσως δεν το βρίσκουν ποτέ. Όσον αφορά στους ήρωές μου θα αφήσω τους αναγνώστες να δουν αν και πώς η Φανάρα βρήκε την ατραπό της ή αν ο Διαμαντής κατάφερε να διακρίνει τελικά το μονοπάτι που θα έπρεπε να βαδίσει στη ζωή του.
6. Τι σας ώθησε στο γράψιμο, στη συγγραφή;
Δεν ξέρω τι ακριβώς να σας απαντήσω. Δεν είναι ένα. Είναι πολλά πράγματα μαζί. Μ’ αρέσει να γράφω. Είναι πολύ δικές μου αυτές οι στιγμές κι αισθάνομαι ότι ίσως και να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος υπηρετώντας τη συγγραφή. Πάντοτε με άγγιζε η τέχνη του λόγου. Ακόμη και το γεγονός ότι επέλεξα να φοιτήσω στη Φιλοσοφική Σχολή έχει να κάνει κατά πολύ με την αγάπη που τρέφω για τη Λογοτεχνία και τους θεράποντές της. Κρύβει ζωές πολλές η συγγραφή και για μένα είναι ειλικρινά ένας μεγάλος δρόμος που πρέπει να δουλέψω πολύ για να τον διασχίσω.
7. Πώς αισθάνεστε που εκδόθηκε το βιβλίο σας; Οι φίλοι σας τι σας λένε; Να συνεχίσετε σ’ αυτό το χώρο;
Είναι το πρώτο μου βιβλίο και τα συναισθήματά μου είναι πρωτόγνωρα. Ακόμη και η χαρά που έχω αισθανθεί είναι εντελώς διαφορετική στο χρώμα της σε σχέση με το πώς είχε εμφανιστεί έως τώρα στο δρόμο μου. Είναι κοντά μου όλοι οι δικοί μου άνθρωποι κι οι φίλοι με στηρίζουν πολύ και με την πίστη τους και με την επιθυμία να πάω παρακάτω. Γιατί αυτός είναι κι ο στόχος μου. Ένα επόμενο βιβλίο.
8. Υπάρχουν αγαπημένοι σας συγγραφείς; Υπάρχουν αγαπημένα βιβλία που σας έχουν επηρεάσει είτε στη συγγραφή είτε στη ζωή σας γενικότερα;
Πολλά. Πολλά βιβλία και πολλοί συγγραφείς που δεν ξέρω ποιον να πρωτοαναφέρω. Τον Καζαντζάκη, το Βιζυινό, τον Παπαδιαμάντη; Αγαπώ πολλούς. Και από τους σύγχρονους. Μ’ αρέσει πολύ και η Σώτη η Τριανταφύλλου και η Λένα η Διβάνη και πολλά άλλα ονόματα που θα μπορούσα να αναφέρω. Πάντοτε είχα ως πρότυπα αυτούς τους ανθρώπους και στάθηκα πολλές φορές με δέος απέναντι στα δημιουργήματά τους.
9. Πιστεύετε στο ελληνικό βιβλίο; Ανταγωνιζόμαστε τους ξένους συγγραφείς;
Αγαπώ πολύ το ελληνικό βιβλίο και μελετώ με σοβαρότητα την ελληνική λογοτεχνία. Δεν νομίζω πως το ζητούμενο είναι να ανταγωνιστούμε τους ξένους συγγραφείς. Η ξένη λογοτεχνία στέκει ούτως ή άλλως πολύ ψηλά, ενέπνευσε και εμπνέει πολλές φορές και τους δικούς μας δημιουργούς. Αυτή εξάλλου είναι και η γοητεία της τέχνης. Να μπορεί να γεννιέται τέχνη μέσα από την τέχνη. Μου αρέσει η ελληνική λογοτεχνία. Αγαπώ το χρώμα της, τους ήρωές της, τη γλώσσα της. Και φυσικά τη θεωρώ αξιόλογη.
Περισσότερα... »
